The Fear Room : ห้องแห่งความกลัว
ชั้นมองเห็นความกลัวของตัวเอง

ค่อย ๆคืบคลานเข้ามาทุกที

ไม่รู้ว่ามันมาจากไหน

ไม่รู้ว่ามันมาจากที่ใด

ชั้นแปลกใจที่มองเห็นมันยืนอยู่ตรงหน้า



ในขณะที่กำลังกลัว

แทนที่จะพยายามร้องเรียก

หรือตะโกนให้ใครได้ล่วงรู้

ชั้นกลับเลือก

ที่จะยืนอยู่นิ่ง ๆ

ทันใดนั้นเอง..น้ำใส ๆคลออยู่ในดวงตา

ค่อย ๆไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย



ภายในห้องนั้นมืดดำ

ชั้นยืนอยู่กลางห้องเพียงลำพัง

ไร้ซึ่งผู้คนข้างกาย



ในตอนนั้นเอง

ชั้นเพียงต้องการ

ใครสักคนที่นั่งอยู่เคียงข้าง

ไม่ต้องเอ่ยคำใด

ไม่ต้องปลอบใจ

ไม่ต้องบังคับหรือฝืนใจ

ให้ชั้นทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ



ชั้นเริ่มปวดหัว

มีเสียงสะอื้น

ดวงตาที่แดงก่ำ



ชั้นมองออกไปที่ประตู

พยายามจะเดินไปให้ใกล้ที่สุด

ช่วงเวลานั้น รู้สึกว่ามันยาวนาน



ชั้นได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเอง

สลับกับเสียงหัวใจที่เต้นระรัว



นานแค่ไหนที่ความกลัวเข้ามาในชีวิต

นานแค่ไหนที่ชั้นไม่เคยรู้ตัว

นานแค่ไหนแล้วที่ไม่เคยเผชิญกับมัน



ภายใต้ห้องที่มืดดำ

ชั้นเพียงหวังให้ใครสักคน

เปิดประตูเข้ามา

แล้วฉุดชั้นดึงออกไปจากตรงนี้



ชั้นได้แต่ภาวนา

ให้ตัวเองอดทน

รอจนถึงวันนั้น

วันที่ประตูบานนั้นเปิดออก...

SHARE
Writer
StoryCollector
experience hunter
เกิดจากความช่างสังเกตุผู้คน สิ่งรอบตัว จนกลายเป็นนักสะสมเรื่องราว ชอบที่จะบันทึกประสบการณ์ที่ได้เจอ ทั้งจากตัวเอง จากเพื่อน จากคนรอบตัว หรือแม้กระทั่งคนแปลกหน้า มีความเชื่อว่าทุกคนมีเรื่องเล่าในแบบของตัวเอง.. Follow me : https://www.facebook.com/storycollectorsince2018/

Comments