ความรู้สึกวันนี้

ถามว่ายังคิดถึงคุณอยู่ไหม ...
ยังคิดถึงมาก คิดถึงช่วงเวลาเก่าๆ 
รอยยิ้มที่คุณเคยให้ สายตาที่คุณเคยมองมา
น้ำเสียงที่คุณเคยใช้ บุคลิกและท่าทางของคุณ

คิดถึงทุกๆอย่างแหละ 
เพราะคุณหายไปเลยจริงๆ 
ทุกครั้งที่เราห่างกัน สิ่งที่จะทำให้ฉันเชื่อมถึงคุณได้
คือการอัพ IG Story ของคุณ 
ร้านกาแฟ วิวต้นไม้ บนรถ สนามบาส หรือแชร์เพลง
แต่ทุกวันนี้ อะไรแบบนี้ของคุณก็หายไปเหมือนกัน 

มันหายไปเพราะอะไรนะ 
เพราะฉันหรือเปล่า หรือฉันสำคัญตัวเองผิด 
อะไรมันจะบังเอิญขนาดนั้น 

แต่ถามว่า ฉันกำลังเรียกร้องอะไรอยู่
อยากให้คุณกลับมาอยู่รึเปล่า

แม้ลึกๆในใจจะอยากเจอคุณแค่ไหนก็เถอะ 
แต่มองด้วยความเป็นจริงก็คงจะตอบว่า 
ไม่แล้วล่ะ ...
... คุณเดินไปเรื่อยๆเถอะ ไปในทางที่คุณต้องการ
อย่าหันกลับมาอีกเลย 

ฉันจะเพ้อ จะบ้าบอ ฟูมฟายลง ไอจีฉันขนาดไหน
แค่รับรู้ไว้ก็พอ แต่อย่าใส่ใจมันเลย 

ฉัน...ก็อยากกลับไปเป็นฉันคนเดิมเร็วๆนะ 
แต่คุณเชื่อไหม เก้าเดือนที่เรารู้จักกันมา
ฉันค่อยๆซึมซับความเป็นคุณเข้ามาเรื่อยๆ

คนบางคน เข้ามาเพื่อให้เรารู้ว่า IG Story เล่นกันยังไง
ฉันเล่นมันเพราะคุณ เพราะคุณคนเดียวเลย

คำพูดคำจาที่ฉันใช้ในแชท ถ้าได้ลองสังเกตุ
คำติดปากของคุณ จะมาเป็นคำติดปากของฉันเสมอ

รสนิยมการฟังเพลงของฉันก็ด้วยที่เปลี่ยนไป
ปกติฉันไม่ฟังเพลงสากล ไม่ค่อยฟังเลย
แต่เพลงที่คุณแชร์มา เป็นเพลงสากลทั้งนั้น
ตอนแรกฉันก็แค่อยากรู้ ว่าคุณฟังเพลงแนวไหน 
จนทุกวันนี้ฉันสามารถค้นเพลงสากลฟังได้เองแล้ว

เมื่อก่อนฉันไม่เคยติดโทรศัพท์ 
สามารถวางทิ้งไว้เป็นวันๆได้
ตั้งแต่คุณเข้ามา เพราะเรื่องราวของคุณอยู่ในนั้น
ฉันถึงวางมันไม่ได้เลย ไม่ดีเลยเนาะ

ฉันกินเบียร์เก่งขึ้นเยอะเลยนะ หลังจากที่ได้รู้จักคุณน่ะ
ยอมรับว่าชอบมัน เพราะเวลาไปแล้วจะคิดถึงคุณ
คิดถึงช่วงเวลาที่เราได้ออกไปกินเบียร์และเมาท์ๆกัน

และสุดท้ายที่ฉันติดคุณมาคือนอนดึก 
ปกติฉันนอนเที่ยงคืนนะ ไม่เกินนี้ 
ยกเว้นถ้ามีงานหรือมีสอบก็อาจเลทกว่านี้บ้าง 

แต่ทุกวันนี้ ฉันนอนตีสองครึ่งนะ 
ทั้งๆที่ไม่มีงานอะไรเลย ก็ชีวิตคุณนอนตีสามบวกๆ
บางที ฉันก็แค่คิด ว่าอยากอยู่เป็นเพื่อนคุณบ้าง 555

สุดท้ายฉันก็ชินที่จะนอนดึกไปเสียแล้ว 
ยิ่งช่วงนี้คิดมาก คิดเรื่องงาน เรื่องความสัมพันธ์
คิดเรื่องคุณ มันเลยทำให้นอนไม่ค่อยหลับ
ฉันว่า ฉันเริ่มเข้าใจคุณแล้วล่ะ 
ที่คุณบอกว่าคุณนอนไม่ค่อยหลับอ่ะ 
มันเพราะอะไร และรู้สึกยังไง 

คุณอาจคิดว่า คุณไม่น่ามีอิทธิพลกับฉันมาก
แต่สำหรับฉัน คุณน่ะ มีอิทธิพลเอามากๆเลยล่ะ 

ที่ฉันตัดสินใจชอบคุณ ... ทุกวันนี้ไม่รู้เรียกว่ารักได้ไหม?
เพราะฉันรู้สึกว่า คุณเป็นคนที่มีสเน่ห์ 
ฉันชอบคนบุคลิกแบบนี้ 
คุณเป็นคนที่ไม่ควรปล่อยให้เหงา ... รู้ไหม 
ยิ่งรู้จักกันมากขึ้น ก็ยิ่งรู้ ว่าคุณผ่านอะไรมาเยอะ
และฉัน ไม่อยากให้คุณรู้สึกแบบนั้นอีกแล้วอ่ะ 

ที่ฉันรักคุณ เพราะแค่อยากให้คุณรู้ว่า
คุณเป็นคนที่มีค่านะ มีค่ามากพอให้ใครบางคนรักได้
แม้ความรักของฉัน คุณจะไม่ต้องการมันก็ตาม 

ความสุขของคุณ รอยยิ้มของคุณ ดวงตาที่สดใสของคุณ
มันทำให้โลกของฉันสดใสขึ้นนะ 
แม้จะเสียดาย ... ที่ฉันไม่มีโอกาส ไม่มีความสามารถ
ที่จะเป็นคนที่ทำให้คุณยิ้ม หรือมีความสุขขนาดนั้นได้ 

แค่นี้ก็ไม่สมควรจะเป็นคนที่ยืนข้างๆคุณแล้ว 
คุณก็รู้ ... ฉันก็รู้

ที่มาเขียนวันนี้ ฉันก็แค่ คิดถึงคุณนั่นแหละ
คิดถึงคุณมากๆ ...

ถ้าคุณไม่เล่นหายไปเลย ... แบบนี้
ฉันก็คงจะไม่วุ่นวายกับความรู้สึกของตัวเอง
ขนาดนี้ 

มันมีเพลงเพลงหนึ่ง ... ที่ฉันฟังมาซ้ำๆ สักพักแล้ว
เพลง วู่วาม ของ season five

ถ้าวันนั้นฉันไม่วู่วาม ...
คิด ก่อนจะพิมพ์มากกว่านี้ 
ยับยั้งชั่งใจตัวเองได้มากกว่านี้ 
ให้โอกาสคุณมากกว่านี้ 
เชื่อใจคุณ ... มากกว่านี้ 
รักคุณ มากกว่านี้
ฉันต้องรักตัวเอง น้อยกว่านี้ด้วยรึเปล่านะ 555

ในวันนี้ ความรู้สึกของคุณที่มีต่อฉัน 
อาจจะไม่ติดลบขนาดนี้ก็ได้ 
ฉันก็คงจะไม่ต้องมานั่งเหงา และรู้สึกผิดอยู่แบบนี้ก็ได้

แต่ช่วงนั้นฉันร้องไห้ทุกวันเลยนะ
ตั้งแต่วันที่ 4 5 7 8 9 โดยเฉพาะวันที่ 10
ฉันร้องไห้ทุกวันจริงๆนะ 555
มันเป็นอารมณ์ที่ เข้าใจยาก 
และเมื่อฉันกลับมาคิด ฉันก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

ฉันคงเหนื่อยมากๆจริงๆนั่นแหละ 

ถ้าวันนั้นฉันฟังคุณบ้าง ... คุณจะพูดอะไรกับฉันไหม?
การที่คุณเดินหนีฉันวันนั้น ...ไม่รู้ด้วยสาเหตุอะไร 
มันทำให้ฟางเส้นสุดท้ายที่รั้งความรู้สึกฉันไว้มันขาดลง

ความเงียบ แปลได้ทุกอย่าง ที่คนถามกำลังคิด
คุณไม่รู้หรอ? 

ในเมื่อคุณเลือกตอบคำถามฉันด้วยความเงียบ
ฉันก็มีสิทธิ์ ที่จะคิดได้ทุกอย่าง 

และในขณะนั้น สิ่งที่เข้ามาในหัวฉันก็คือ 

ฉันมันไม่มีค่า ...
ไม่มีค่าพอให้คุณรั้งเอาไว้ 
ไม่มีค่าพอที่จะให้คุณ ใส่ใจความรู้สึกของฉัน

คุณคิดว่าเมื่อฉันรู้สึกแบบนี้ 
ฉันควรจะอยู่กับคุณอีก ... งั้นหรอ

ฉันก็แค่ อยากฟังคุณอธิบายอะไรบ้าง 
อยากทะเลาะกับคุณ เพื่อให้เราเข้าใจกันมากขึ้น
แต่ฉันคงประเมินความสำคัญของตัวเองมากเกินไป
การทะเลาะกับคุณ...
มันเลยกลายเป็นการที่ทำให้เราแตกหักกัน 

เนี่ย ฉันคิดแบบนี้อยู่ทุกวัน ว่าสิ่งที่ฉันทำ
ฉันทำผิดไหม ?

และสุดท้าย ... ก็ไม่มีคำตอบอะไรจากใครอยู่ดี
แต่ฉันก็เอาเรื่องนี้ออกจากหัวไม่ได้เลย 

คุณ NPR ของฉัน...
วันนี้คุณเป็นยังไงบ้างนะ ...
เหนื่อยไหม งานเยอะใช่หรือเปล่า?
เหงามั้ย มีกำลังใจมากพอหรือเปล่า 

ภาวนาให้คุณผ่านทุกอย่างไปได้ อย่างที่คุณตั้งใจ
ให้คุณมีความสุข ให้คุณยังคงยิ้มได้ 

ฉันยังอยากเห็นคุณ ... ในชีวิตของฉันอยู่นะ
ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่ตัดใจหรอก ...
เวลา ... ได้ทำหน้าที่ของมันไปเรื่อยๆอยู่แล้ว 

และฉัน ... ก็เข้มแข็งขึ้น พอสมควรแล้ว

ไม่ว่าคุณจะมีคนคุยแล้ว จริงหรือไม่จริง
ตามข่าวลือที่ฉันได้รับมา ...
ฉันก็ไม่เศร้ามากไปกว่านี้หรอก 

ข้างๆคุณจะเป็นใคร 
ฉันไม่มีสิทธิ์ก้าวก่าย ไม่มีสิทธิ์ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว 

ถ้ามีจริงๆ ก็คงจะดีสินะ 
คุณจะได้มีความสุข และเริ่มต้นใหม่ได้เสียที
ชีวิตคุณก็คงจะไม่เหงาอีกแล้ว 
และฉันคงจะได้เห็นคุณยิ้ม ... ได้มากกว่าเดิม

ถูกไหม ?

...........................................................

ฉันเข้มแข็งขึ้นมากแล้ว
แม้บางค่ำคืนอาจมีวี่แวว ... ละเมอถึงเธออยู่บ้าง
อาจเพราะในจิตใต้สำนึก ภาพเธอยังไม่เคยเลือนราง
ห้วงความรู้สึกจึงยังหลงทาง ... แต่ไม่ถึงกับมากมาย
..........................
ฉันยังยืนยันว่าฉันเข้มแข็งขึ้นแล้วนะ
ปลดปล่อยภาระ ที่หนักหัวใจให้ค่อยๆเลือนหาย
ให้อดีตเป็นเพียงความทรงจำ และฉันไม่เคยเสียดาย
เพราะฉันทำทุกอย่างมากมาย ...
... อย่างดีที่สุดแล้วจริงๆ 
.........................
แม้วันนี้มือของเธอ จะจับไว้กับใครคนอื่น
ฉันก็ยิ้มให้เธอได้อย่างไม่ต้องฝืน ยินดีให้กับทุกสิ่ง
ฉันไม่ได้อยู่ในชีวิตเธออีกแล้ว ฉันยอมรับความจริง
แต่ยังเลือกจะเป็นผู้หญิง ที่รักเธอนิ่งๆ อยู่ไกลๆ
.........................
ขอบคุณนะ สำหรับทุกสิ่งที่ผ่านมา
ฉันไม่มีแล้วน้ำตา และรู้ว่าถึงเวลาต้องเริ่มต้นใหม่
เราผ่านมาแค่เพียงได้พบ วันนี้มันต้องจบ ก็ไม่เป็นไร
ฉันเข้มแข็งขึ้นแล้วและเข้าใจ ...
... ว่าทุกสิ่งย่อมเปลี่ยนแปลงไป รวมถึงฉันเอง


..................................................................

ฉันมีอะไรอีกเยอะเลย ที่ยังไม่ได้บอกคุณ 
ยังไม่อยากพบคุณต่อหน้า เร็วๆนี้หรอก 
อย่าพึ่งให้ฉันพบคุณเลย ...

วันนี้ แค่แวะมาบอกว่าคิดถึง 

อัพ อะไรก็ได้ ให้ฉันได้หายคิดถึงคุณบ้างนะ
ฉันอยากได้กำลังใจ ในการใช้ชีวิตของฉันจากคุณนะ

พรุ่งนี้ค่อย ... ลดความสำคัญของคุณลงอีกนิด 
คุณก็รู้นี่ การตัดใจ ต้องใช้เวลา 

และยิ่งคนใจอ่อน และคิดไปเองได้แบบฉันน่ะ ...
... ยิ่งคงต้องใช้มากกว่าใครคนอื่นสักหน่อย 

ฉันไม่ได้ใจแข็งหรอกนะ...
...ฉันยอมรับ

แต่ฉันทำตามที่ฉันเคยพูดไปแน่นอน ...
... ว่าฉันจะไม่มีทางปล่อยให้ใจตัวเองเริ่มกับคุณใหม่
ไม่มีรอบที่ 4 อีกแน่นอน 

รอบนี้มันหนักหนามากๆจริงๆ 

บ้าบอ และฟูมฟายมากๆจริงๆ 

พี่คิดถึงเรานะ ...
... คนที่ไม่มีอะไรเหมือนพี่เลยสักอย่าง
... ความเป็นไปไม่ได้ของฉัน
... น้องชายที่น่ารัก ในสายตาพี่เสมอ

# Story <<NPR>>

พี่ขอโทษ... ที่ยังเอาเรื่องเราออกจากหัวไม่ได้
แต่พี่จะพยายามนะ ให้เวลาพี่หน่อย

พี่รู้ว่าพี่เยอะ แต่พี่จะพยายามไม่เยอะกับน้องนะ 
แต่ถ้าน้องรู้ แล้วน้องรำคาญ 
ก็อยากให้มาบอกตรงๆ 

อย่าให้พี่ต้องกลายเป็นคนที่ดูไม่ดีในสายตาน้องเลยนะ
น้องก็รู้ ... ว่าพี่เป็นคนไม่กล้า
ก็อย่าให้ความไม่กล้าของพี่ ...
... ทำร้ายน้องไปมากมายกว่านี้เลยนะ

เพราะแค่เห็นเเววตาอึดอัดจากเรา
ท่าทีที่ห่างไป ที่ไม่ชอบใจของเรา พี่ก็รู้สึกผิดมากอยู่แล้ว

ขอบคุณนะ
ที่เคยเดินเข้ามาอยู่ในชีวิตของผู้หญิงคนนี้ 
แม้จะเสียความรู้สึกกับน้องมาเยอะ 
แต่พี่รู้ดี พี่ทำตัวเองทั้งนั้น หวังเองทั้งนั้น

และพี่เกลียดเราไม่ลงหรอก ...
... คนที่ทำให้ชีวิตพี่ยิ้มได้ขนาดนั้น

พี่จะเกลียดเราลงได้ยังไง . . . ( :


คิดถึงน้อง คิดถึงจริงๆนะ


SHARE
Written in this book
Story for NPR
พี่ชอบเรานะ คนที่ไม่มีอะไรเหมือนพี่เลยสักอย่าง
Writer
DreamN
Reader
เป็นเพียงหนึ่งคน ที่หลงรักบทกลอนหวานๆ

Comments

jamnana
2 months ago
👍
Reply
DreamN
2 months ago
😊
strawberrychoco
2 months ago
“ฉันก็แค่ อยากฟังคุณอธิบายอะไรบ้าง 
อยากทะเลาะกับคุณ เพื่อให้เราเข้าใจกันมากขึ้น
แต่ฉันคงประเมินความสำคัญของตัวเองมากเกินไป
การทะเลาะกับคุณ...
มันเลยกลายเป็นการที่ทำให้เราแตกหักกัน”


โอ้โห แทงใจจนพรุนไปเลยค่ะ
Reply
DreamN
2 months ago
เอาจริงๆแล้ว ... คนไม่ได้สนิทอะไรขนาดนั้น
การยอมให้อารมณ์หงุดหงิดนำระหว่างการสนทนา
มันไม่ค่อยดีหรอกนะคะ 5555

มันจะดีก็ต่อเมื่อคนสองคนแคร์กันมากพอและรู้สึกเหมือนกันว่า ยังอยากที่จะรักษากันไว้
การทะเลาะก็จะทำให้เราเข้าใจกันมากขึ้น
เพราะมันจะได้พูด ได้ฟังในสิ่งที่เก็บไว้

แต่เมื่อมันเกิดกับคนที่เขาไม่ได้แคร์เราเลย
เราจะกลายเป็นคนเยอะและงี่เง่าไปเลยค่ะ

อีกอย่างสถาณการณ์นี้เราโตกว่าน้องเขาเยอะ
การที่เราใช้อารมณ์นำ เขาคงเซ็ง
และคงไม่รู้สึกเคารพและเกรงใจเราอีกแล้วมั้ง

กลายเป็นคนไม่มีเหตุผลในสายตาเขาไปเลย
น้องเงียบและเดินหนีไปเลย ทั้งๆที่คุยยังไม่จบด้วยซ้ำ

การหงุดหงิดนี่มัน แย่จังเลยเนอะ

แต่การเขาทำให้รู้สึกว่า ใจที่ให้ไปมันไร้ค่าอ่ะ
เขาไม่พยายามจะเข้าใจเราเลย
มันรู้สึกแย่กว่านั้นอีก

นี่แหละค่ะ ที่มาของการแตกหักของเรา
😊
bxmoon
2 months ago
‘ขอบคุณที่เข้ามาเป็นความทรงจำของเรา’
ชอบความรู้สึกของคุณ มันเหมือนเราในตอนนี้
Reply
DreamN
2 months ago
❤❤❤❤❤❤

คนบางคน มีความทรงจำเป็นกำลังใจค่ะ
เราก็เป็นหนึ่งในนั้น ^ _ ^
ssawas
2 months ago
ชอบมากๆเลยค่ะ
Reply
DreamN
2 months ago
ขอบคุณนะคะ ^_^
❤❤❤❤