23 PF.
   เราไม่ได้รู้จักเขามาก่อน เมื่อประกาศผลแอดมิดชัน มีกลุ่มในเฟสให้เด็กที่ติดคณะ สาขานั้นๆเข้าไป แนะนำตัว ทำความรู้จักกัน เราก็ทัก และแอดไปคุยกับคนที่ติดสาขาเดียวกัน
เราเจอผู้หญิงคนหนึ่ง   เขาก็ติดสาขาเดียวกับเราอ่ะนะ ก็ทักทายทำความรู้จักกัน เขาก็กลัวว่าเราจะเป็นพี่เนี่ยนไรงี้ เราเองก็กลัวเขาเหมือนกันแหละ ก็จบแค่นั้น
  ตอนเข้ามาเรียนจริงเรากลับลืมเขาไปพักหนึ่ง จนวันหนึ่งเราย้อนกลับมาดูแชท ก็นึกขึ้นได้ ด้วยความที่สาขาเรามีคนน้อยมาก
เขาเป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างแปลก  แต่ก็ไม่ใช่ไม่ดีนะ มันโอเคเลย แต่เขาดูมีโลกของเขา และเหมือนเราจะเข้าไปไม่ได้หรอก ไม่เป็นไร
เราชอบมองเขานะ ไม่ได้มองตลอดเวลา เพราะเราก็ไม่ได้รู้สึกว่า เราชอบเขาในเชิงชู้สาว ชอบที่เป็นเขาเฉยๆ ชอบที่ไม่ได้ต้องการครอบครอง
   ตอนที่เขาดูท้อใจ หรือมีปัญหา เราก็รู้สึกเป็นห่วง อยากจะรับฟังและแบ่งเบามันให้บ้าง
   คืออะไรก็ไม่รู้แหละ แต่ก็มีความสุขดีที่ได้เจอทุกๆวันที่เรียน ได้มองไปเจอสักครู่หนึ่งว่าเธออยู่ตรงนั้น เราก็โอเคอ่ะ
เราจะไม่รู้สึกอะไรเลย ถ้าวันนั้นเธอไม่มาจับมือเราข้ามถนน   รู้ว่าไม่ได้ตั้งใจ แต่ความรู้สึกที่ใช้กับคนธรรมดาทั่วๆไป เราไม่ใช้กับเธอตั้งแต่วันนั้นแล้วแหละ
ชอบที่ได้มอง ชอบที่ได้เห็นในทุกๆวัน ไม่สบายใจตอนที่เธอมีเรื่องกังวลใจ เครียด คิดมาก อยากแบ่งเบาเรื่องต่างๆนั้นของเธอไว้

เรียนจบสาขานี้ไปพร้อมๆกันนะ...
SHARE
Written in this book
สิ่งเล็กๆที่เราเรียกว่ารัก
เอาไว้มีอะไรพิเศษกับคนๆหนึ่งแล้วจะเอามาลงไว้ในนี้นะ
Writer
Forgetmenothy
Novel Food Travel
U R my sunshine

Comments