การสูญเสีย
เพราะคำว่าดีที่สุดไม่มีอยู่จริง
การสูญเสียจึงไม่ใช่เรื่องน่ากลัวเสมอไป
ถ้ามันทำให้ได้พบกับอะไรอะไรที่ดีกว่าเดิม




" ในโลกนี้มีใครบ้างไม่เคยสูญเสีย "

คำพูดปลอบใจยอดนิยม
ที่มีไว้สำหรับคนที่ต้องเสียบางสิ่ง
อาจใช่ที่มันคือความจริง
แต่ไม่ได้หมายความว่าทุกคนต้องรู้สึกดีไปกับมัน

สาเหตุที่เราทุกข์ไม่ใช่การสูญเสียเหมือนคนอื่น
แต่เพราะมันเป็นเราต่างหากที่สูญเสียเราจึงทุกข์
จึงไม่น่าแปลกอะไรหากการมีคนที่ทุกข์เหมือนกัน
มันจะไม่ทำให้เรามีความสุขขึ้นเลยแม้สักนิดเดียว



เพราะเราเองต่างก็เคยสูญเสียกันมาไม่น้อย
จึงไม่ใช่ว่าเราไม่รู้ว่าคนที่กำลังสูญเสียอยู่นั้น
เขาต้องการอะไรกันแน่

หากแต่เราเพียงแค่ไม่รู้ว่าควรแสดงออกแบบไหน
นั่นต่างหากที่ทำให้คำพูดนั้นมันถูกใช้มายาวนาน


ครั้งหนึ่งเมื่อสมัยยังเป็นเด็ก
ผมเคยสูญเสียของเล่นชิ้นโปรดไป
ผมร้องให้งอแงเสียใจ
จนอีกวันหนึ่งแม่ก็ซื้อของเล่นใหม่
ที่น่าเล่นกว่าเดิมให้
แม้ยังไม่อาจทดแทนของเก่าได้ในทันที

ครั้งหนึ่งผมเคยทะเราะกับพี่ชาย
ที่ทำรองเท้าผมเสียหายจากการเอาไปใส่
หลายปีต่อมาเมื่อเวลานั้นผ่านไป
รองเท้าคู่ใหม่จากพี่ชายก็ส่งมา

ผมเคยสูญเสียเพื่อนที่สนิทกันมากมาย
จากการย้ายการเรียนจบในสถานศึกษา
คือการพบและพรากจากเพื่อพบพา
เมื่อเวลาพาเพื่อนใหม่ให้พบเจอ

ผมเคยมีชีวิตครอบครัวที่รักมั่นและกลมเกลียว
แม้ตอนนี้อาจไม่ได้เป็นเหมือนวันก่อน
ผมห่างหายจากครอบครัวเพื่อหนีอะไรบางอย่าง
จนได้ค้นพบความหมายของครอบครัวอีกมากมาย

ผมยังมีสิ่งที่สูญเสียไปอีกมากมาย
แต่เท่าที่จำความได้ยังไม่มีสิ่งไหนไม่คุ้มค่า
อาจใช่ที่บางครั้งความสุขมันสูญหายไป
แต่ไม่เท่าไรหรอก สักวันมันก็กลับมาเอง



เพราะผมเคยจมทุกข์กลับการสูญเสีย
และก็เคยได้รับคำปลอบใจไร้สาระมามากมาย
ได้พบเห็นผู้คนอีกหลากหลาย
ที่ล้วนแล้วแต่สูญเสียสิ่งต่างๆ ไปไม่ต่างกัน

ผมจึงลองตั่งคำถามกลับตัวเองดูสักครั้ง
ว่าการสูญเสียแต่ละครั้งมันนำอะไรกลับมาบ้าง
สิ่งที่พบคือสิ่งที่สูญเสียไปมักดีที่สุดเสมอ
แต่ก็แค่ในเวลาที่เราสูญเสียมันไปเท่านั้นเอง



เราสูญเสียเงินเพื่อแลกกับสิ่งของมากมาย
ถามว่าความคุ้มค่าที่ได้ใครเป็นคนตัดสิน

ข้าวจานละร้อยก็คุ้มค่าสำหรับใครบางคน
ปากกาด้ามละพันก็คุ้มค่ากับคนบางกลุ่ม
นาฬิกาเรือนละหมื่นก็คุ้มแค่กับใครที่ต้องการ
......
.....
.... และบ้านหลังละล้านก็อาจไม่คุ้มค่ากับใครเลย

การกลัวที่จะสูญเสียเงินเหล่านั้นไปโดยไร้ค่า
เชื่อเถอะว่าทุกคนต่างก็ล้วนมีความคิดเช่นนั้น
และการสูญเสียสิ่งต่างๆ ที่สำคัญ
ก็คงน่ากลัวกว่านั้นอีกหลายเท่า

มันจึงไม่แปลกอะไรหากเราจะร้องให้เสียใจ
และยิ่งไม่แปลกหากเรากลัวที่จะสูญเสียมันไป
มันผิดตรงไหนหากหัวใจต้องการปกป้องตัวเอง
แต่ก็คงไม่ถูกเช่นกันหากการปกป้องตัวเองนั้น
มันกลายเป็นการทำร้ายคนอื่นและทำลายตัวเอง



ของบางสิ่งหากเทียบกับราคาอาจใช่ที่มันไม่คุ้มค่า
แต่ถ้าเทียบกับบางสถานการณ์ บางวัน บางเวลา
ใครจะรู้เล่าว่ามันอาจคุ้มค่ายิ่งกว่าอะไร
การสูญเสียที่เกิดขึ้นโดยไม่ตั่งใจ
ก็อาจมีไว้เพื่อพาเราไปพบสิ่งใหม่ที่ดีกว่าเดิม

เงินทองอาจดีที่สุด
ที่มันใช้แลกเปลี่ยนสิ่งต่างๆ ได้มากมาย
แต่ก็อย่าลืมข้อเสียที่สำคัญไป
ว่ามันใช้ทำอะไรไม่ได้นอกจากการแลกเปลี่ยน

สิ่งต่างรอบกายก็ไม่ได้แตกต่างไป
ผู้คนมากมายบางครั้งก็มีอยู่เพื่อความสบายใจ
เราจึงต้องสูญเสียไปเพื่อพบเส้นทางใหม่
ที่นำเราไปสู่สิ่งที่ดีกว่าเดิม




ในโลกนี้ไม่มีใครไม่เคยสูญเสีย
แต่คนที่สูญเสียสิ่งต่างๆ ไปอย่างคุ้มค่า
มันก็มีอยู่แค่ไม่กี่คนหรอก

อยู่ที่ว่าเราอยากจะเป็นหนึ่งในนั้นมั้ยเท่านั้นเอง


มองหาสิ่งที่ได้รับกลับคืนมา
เสียใจให้สุดและก้าวเดินต่อไป
เพื่อรับสิ่งใหม่ที่ดีกว่าเดิม
SHARE
Writer
konimon
reader @ writer
IG : konimon Facebook : มุมมองของเงา

Comments