No one knows..
"กูคิดว่าคบกันไป สุดท้ายแม่งก็เลิกกันอยู่ดี แล้วจะคบกันไปทำไมวะ"
ฉันพูดกับเพื่อนชายเพศทางเลือกที่นั่งอยู่ตรงข้าม
ในร้านรูฟท็อปบาร์แห่งหนึ่งย่านสีลม

"กูไม่เห็นด้วยนะ ไอ้ที่ว่าวันนึงก็ต้องเลิกกันอยู่ดีอะ มันทำให้มึงมีกำแพงรู้ปะ"
เพื่อนเกย์ของฉันตอบกลับมาด้วยความจริงจัง

"เออ กูยอมรับ แต่กูยังปรับมุมมองไม่ได้อะ"

"งั้นก็อย่าปล่อยให้กำแพงมึงหนาไปก็แล้วกัน เดี๋ยวก็ได้ขึ้นคานสมพรปากพอดี"
มันเตือนฉันด้วยความแดกดันที่มีความหวังดีผสมปนเปอยู่ 
และเคล้าไปกับความเคารพในการตัดสินใจของฉัน

เรื่องทั้งหมดมันเกิดจาก ความรักที่สมหวัง และไม่สมหวังทั้งหมดที่ได้ผ่านเข้ามาในชีวิตฉัน
เหมือนคลื่นระลอกใหญ่่/เล็กตามกำลังแรงลม สาดซัดกระทบเรือลำน้อย
ที่ลอยเคว้งท่ามกลางทะเล ไม่มีเครื่องยนต์บังคับทาง ไม่มีไม้พาย 
ไม่มีแม้แต่คนบนเรือลำน้อยนั้น มันลอยไปอย่างไร้จุดหมาย
ไม่รู้ทิศรู้ทาง ไม่รู้ว่ามีเกาะ หรือผืนแผ่นดินให้ได้พักแรมหรือไม่

ตั้งแต่ฉันยุติความสัมพันธ์กับคนรักครั้งล่าสุด
ฉันก็ไม่สามารถมองเห็นความสัมพันธ์ที่กำลังจะเกิด 
ว่ามันจะจบลงโดยที่ไม่เลิกลากันได้อย่างไร
ฉันไม่คิดว่า ฉันจะได้ลงเอยกับใครในบั้นปลายชีวิตของฉันเป็นแน่
ฉันมองไม่เห็นภาพอนาคตที่มีคนรักอยู่ข้างกายฉันเสียด้วยซ้ำ

"น่า.. กูไม่เป็นภาระพวกมึงหรอกน่ะ คานแล้วไง กูทรงตัวเก่งอยู่แล้ว"

"กูไม่ได้กลัวมึงเป็นภาระมั้ยล่ะอีห่า กูแค่อยากให้มึงมองใหม่ คิดใหม่ อย่าปิดกั้นตัวเอง"

อีกแล้ว เจ็บจี๊ดในอกอีกแล้ว
มันไม่ใช่ว่าฉันไม่พยายามสักหน่อย ฉันพยายามแล้ว 
แต่มันช่างยากเย็นที่จะรักษาบาดแผลนี้ให้หายเป็นปลิดทิ้ง ภายในระยะเวลาอันแสนสั้น

"คือถ้าเริ่ม อย่ามองที่จบ แม่งไม่มีความสุขหรอก ปิดใจไม่ได้อะไร 
ขนาดหวยแดกยังเสียใจเลย เลือกคนมาอยู่ด้วย ถ้าจะเสียใจ มันก็ยังได้ลุ้น"
เพื่อนสาวแม่ลูกอ่อนของฉันกล่าวเสริมเพื่อเป็นกองหนุนให้กับฝั่งตรงข้ามฉัน

"เออ ปิดกั้นตัวเองนานไปแล้วได้อะไร เสียใจนานแล้วได้อะไร อีฮวก"
เพื่อนเกย์ของฉันเริ่มเสียงดังขึ้นเพื่อดึงบรรยากาศความจริงจังที่คุกรุ่นออกไปจากวงสนทนา

"มึงสิอีลูกอ๊อด พูดเหมือนกูไม่ได้พยายามยังงั้นอะ" ฉันเถียงสู้ด้วยอารมณ์ขัน 
ถึงแม้ภายในใจจะรู้สึกเหมือนถูกเข็มนับพันเล่มทิ่มแทงอยู่ก็ตามที

หงืด..ด หงืด..ดด
หน้าจอโทรศัพท์สีดำของฉันสว่างวาบเพื่อปรากฏข้อความจากแอปพลิเคชันสีเขียว
"กลับแล้วบอกด้วยนะครับ"

นี่ไง ฉันกำลังพยายามอยู่ ถึงฉันจะไม่รู้ว่ามันจะจบลงแบบไหน 
แต่อย่างน้อยฉันก็ไม่ได้ไปโฟกัสที่ตอนจบของเราอย่างที่เพื่อนฉันแนะนำ

และฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุด ให้ดีกว่าทุกครั้งที่ผ่าน ๆ มา



SHARE
Writer
Loverdose
Wandering girl
My name is Love.

Comments