เรื่องเล่าของ " ชายเล็ก "
การก้าวข้ามขีดจำกัด และ ความกลัวของตัวเอง
 เราชอบภูเขา มันสูง เราอยากไปยืนอยู่บนนั้น แต่เรากลัวความสูง กลัวเส้นทางที่ลาดชัน มีอยู่ครั้งนึง มีน้องพาไปเที่ยวเป็นครั้งแรกเลยที่ได้ขึ้นไปเที่ยวบนถูทับเบิก ตื่นเต้นมากที่ได้ไปยืนบนนั้น ความรู้สึกคือ มันอิสระ เหมือนเราอยู่เหนือทุกอย่าง มองเห็นได้ไกลกว่าทุกครั้งที่มอง ลมเย็นที่ปะทะหน้า ก้อนเมฆอยู่แค่เอื่อมถึง คิดอยู่ว่าอยากมาอีกแต่ก็กลัวไม่กล้าขับรถมาเอง ปีที่สองก็เลยตัดสินใจมาแต่ไม่ได้ขึ้นภูทับเบิก ลองขับขึ้นแค่วัดผาซ่อนแก้วกับพีโนลาเต้ก่อน โอเคผ่านไปได้ เริ่มมีความกล้าเล็กๆ เกิดขึ้นละ ความท้าท้ายของปีนี้คือ ทุ่งกังหันลม จอดทำใจอยู่ประมาน5นาที เจอแต่รถที่ขับลงมามีแต่รุ่นเครื่องยนต์ดีๆ ตัดสินใจขึ้นตอนไหนรู้ไหม เห็นฮอนด้าบีโอลงมา เลี้ยวขึ้นเลย บีโอขึ้นได้ เราก็ขึ้นได้เราแรงกว่าเยอะ มันชันและสูงมากสำหรับเรา ใจสั่นมากๆ แต่ก็ต้องขึ้นไป เพราะถ้าเรื่องแค่นี้ไม่กล้าและยังกลัวอยู่ จะประสบความสำเร็จในชีวิตได้ไง สุดท้ายก็ทำได้ สำหรับคนอื่นอาจเป็นเรื่องง่ายและธรรมดามากๆ แต่สำหรับคนที่กลัวมันยากนะ (อย่าหัวเราะเยาะเรานะ) 

 สิ่งที่ได้เรียนรู้คือ ถ้าเราสามารถก้าวข้ามขีดจำกัดหรือความกลัวของตัวเองได้ สิ่งที่เรากลัวจะกลายเป็นความชอบของเราขึ้นมาทันที่ ทุกครั้งที่เราได้ทำมันเราจะรู้สึกท้าทาย เรารู้สึกชอบที่จะขับรถบนเขาแล้วละมันตื่นเต้น มันท้าทายว่าครั้งต่อไปเราจะไปได้ไกลแค่ไหน ขับได้เร็วแค่ไหน เข้าโค้งได้แรงแค่ไหน เราไม่กลัวแล้ว
 
 ‎ความกลัวของคุณคืออะไร ขีดจำกัดของคุณมีแค่ไหน มีความฝันรึป่าว ทำรึยัง
วันเกิดของเราทุกปีเป็นสิ่งย้ำเตือนเรื่องอายุ เวลาอาจเหลือน้อยลงทุกวัน อยากทำอะไรให้ทำ อย่ามัวแต่กลัว ความท้าทายบางอย่างทำให้รู้ว่าชีวิตเรามีความหมายแค่ไหน  " จงมีชีวิตอยู่เพื่อมีความสุข "  สำหรับบางคนชีวิตพึ่งเริ่ม แต่สำหรับเราเดินทางมาไกลแล้ว แต่ก็ยังคิดอยู่เสมอนะ ชีวิตเริ่มต้นทุกวัน มีสิ่งใหม่ๆให้เรียนรู้ตลอดเวลา แต่สิ่งที่ต้องใช้ให้คุ้มค่าคือเวลา มันเหลือไม่เท่าเดิม

 รอลุ้นว่าวันเกิดปีนี้เราจะก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเองด้วยการทำอะไร รอลุ้นตอนตุลา

#เรื่องเล่าเมื่อวันเกิดปีที่แล้ว


SHARE
Writer
CL321
IAmabook
สมุดบันทึกของกระต่ายหมายจันทร์ ผู้เฝ้าเก็บดวงดาวใส่ขวดโหล

Comments