แสงแห่ง - ทำไม
หลังจากเทพเจ้าสร้างโลกจนเข้าที่เข้าทางและสัตว์ต่างๆ อยู่กันอย่างสงบสุข เทพเจ้าเริ่มรู้สึกเบื่อหน่าย และอยากหาอะไรสนุกๆ ทำ

เทพเจ้าเห็นลิงตัวหนึ่งเดินผ่านหน้า จึงเรียกลิงตัวนั้นมาบนเขาแห่งเทพเจ้า เมื่อเจ้าลิงปีนขึ้นมาถึง เทพเจ้ามอบแสงสว่างสีเงินเจิดจ้าให้เจ้าลิง

พลันที่เจ้าลิงได้รับแสงสีเงินไว้ในมือ มันรู้สึกว่า ข้างในใจของมันว่างโหวงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ราวกับเทพเจ้าขโมยกล้วยทุกหวีบนต้นไม้ของมันไปเสียหมด สิ่งที่มันเคยรู้จัก บัดนี้กลับไม่รู้จัก เจ้าลิงไม่รู้หรอกว่า แสงที่เทพเจ้ามอบให้มันนั้น คือ "แสงแห่ง - อะไร"

เจ้าลิงเดินลงจากเขาด้วยความร้อนรุ่ม มันพบสัตว์สี่เท้าชนิดหนึ่งที่ตัวใหญ่มากที่มีจมูกยาวถึงพื้น และมีเขี้ยวโง้งงอกออกมาจากมุมปาก น่าแปลกที่เจ้าลิงพบสัตว์ตัวใหญ่ทุกวัน แต่วันนี้มันกลับถามเขาว่า "เจ้าคืออะไร"

สัตว์สี่เท้าที่ตัวใหญ่มากที่มีจมูกยาวถึงพื้น และมีเขี้ยวโง้งงอกออกมาจากมุมปาก บอกเจ้าลิงว่า "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน"

"งั้นเราจะเรียกท่านว่า ช้าง ก็แล้วกัน" เจ้าลิงตอบ แล้วเจ้าลิงก็รู้จักช้างตั้งแต่วันนั้น ส่วนเจ้าช้างก็รู้จักชื่อของตัวเองตั้งแต่วันนั้นเช่นกัน

เจ้าลิงเดินทางต่อมาอีก มันพบสัตว์สองเท้า มีปากแหลม มีปีก และมีสีดำ น่าแปลกที่เจ้าลิงพบสัตว์ตัวนี้ทุกวัน แต่วันนี้มันกลับถามสัตว์สองเท้าตัวเล็กนี้ว่า "เจ้าคืออะไร"

สัตว์สองเท้า มีปากแหลม มีปีก และมีสีดำ บอกเจ้าลิงว่า "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน"

"งั้นเราจะเรียกท่านว่า กา ก็แล้วกัน" เจ้าลิงตอบ แล้วเจ้าลิงก็รู้จักกาตั้งแต่วันนั้น ส่วนเจ้ากาก็รู้จักชื่อของตัวเองตั้งแต่วันนั้นเช่นกัน

เจ้าลิงเดินทางต่อมาอีก มันพบสัตว์ตัวเล็กมากๆ ที่มีหกขา ตัวสีแดง มีกรามใหญ่ และมีพลังแบกสิ่งของที่มีน้ำหนักมากกว่าตัวมันหลายเท่า" น่าแปลกที่เจ้าลิงพบสัตว์ตัวนี้ทุกวัน แต่วันนี้มันกลับถามสัตว์ตัวเล็กมากๆ นี้ว่า "เจ้าคืออะไร"

"สัตว์ตัวเล็กมากๆ ที่มีหกขา ตัวสีแดง มีกรามใหญ่ และมีพลังแบกสิ่งของที่มีน้ำหนักมากกว่าตัวมันหลายเท่า บอกเจ้าลิงว่า "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน"

"งั้นเราจะเรียกท่านว่า มด ก็แล้วกัน" เจ้าลิงตอบ แล้วเจ้าลิงก็รู้จักมดตั้งแต่วันนั้น ส่วนเจ้ามดก็รู้จักชื่อของตัวเองตั้งแต่วันนั้นเช่นกัน

เจ้าลิงเดินทางไปทั่วโลก ตั้งชื่อให้สัตว์ทุกชนิดที่มันเดินพบ มันตั้งชื่อให้กับ เจ้ากวาง เจ้าไก่ป่า เจ้าละมั่ง เจ้าแรด เจ้าหนู เจ้าแมวป่า เจ้าหมาป่า มันไม่ลืมตั้งชื่อให้กับศัตรูของมัน เจ้าจระเข้ เจ้าเสือ เจ้างู

เจ้าลิงยังสังเกตว่า ลิงแต่ละชนิดก็ไม่เหมือนกัน มันจึงเริ่มตั้งชื่อให้กับลิงชนิดต่างๆ เช่น ลิงแสม ลิงกัง ลิงวอก ลิงเสน ลิงไอ้เงี้ย 

ลิงแต่ละตัวในแต่ละชนิดก็ไม่เหมือนกัน มันจึงเริ่มตั้งชื่อให้กับลิงในฝูง เช่น เจ้าก้นแดง เจ้ามือใหญ่ เจ้าเขี้ยวโง้ง เจ้าลิ้นยาว เป็นต้น

เจ้าลิงตั้งชื่อให้สัตว์ทุกชนิดและสัตว์ทุกตัวที่มันรู้จัก เมื่อมันตั้งชื่อจนครบแล้ว เจ้าลิงรู้สึกเป็นสุขและสงบอีกครั้ง ใจที่เคยว่างเปล่าของมัน บัดนี้เต็มไปด้วยชื่อของสัตว์และพืชนานาชนิด มันรู้สึกอิ่มใจที่มันมองไปทางไหน มันก็เจอแต่สิ่งที่มันรู้จัก

สัตว์ต่างๆ ก็เช่นกัน มันได้รู้จักตัวเองจากเจ้าลิงว่า มันคืออะไรและมีชื่อเรียกว่าอะไร ดังนั้น สัตว์ทุกตัวรู้สึกอิ่มใจ และโลกก็กลับมาสงบสุขอีกครั้ง

เทพเจ้าซึ่งเฝ้ามองเหตุการณ์จึงเริ่มเบื่อหน่ายอีกครั้ง และเรียกลิงตัวเดิมมาพบ คราวนี้เทพเจ้าให้แสงสว่างสีทองแก่มัน

"นี่อะไร" เจ้าลิงถามอย่างไม่ไว้วางใจ

"นี่คือแสงแห่ง - ทำไม" เทพเจ้าตอบ "มันจะมอบความฉลาดให้เจ้า ทำให้เจ้าเอาชนะศัตรูทุกตัวในโลกนี้"

เจ้าลิงรับแสงสว่างสีทองนั้นมาไว้ในมือ พลันที่มันได้รับแสงแห่ง - ทำไม เจ้าลิงรู้สึกว่าข้างในของมันว่างโหวงมากกว่าเดิมหลายเท่า ราวกับว่า เทพเจ้าได้ขโมยเอากล้วยทุกหวี และต้นกล้วยทุกต้นบนโลกไปเสียหมด

เจ้าลิงซึ่งคิดว่ามันรู้จักทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกแล้ว บัดนี้ เพียงชื่อเรียกไม่ได้เติมเต็มจิตใจของเจ้าลิงแม้แต่น้อย

"ทำไมท่านจึงให้แสงแห่ง - ทำไมแก่ข้า" เจ้าลิงถามเทพเจ้า แต่เทพเจ้าหายตัวไปไปอยู่บนยอดเขาแห่งเทพเจ้าและเฝ้าดูเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นต่อไปอย่างอยากรู้อยากเห็น

เจ้าลิงเดินลงจากเขาแห่งเทพเจ้า มันพบช้าง และถามช้างว่า "ทำไมท่านถึงมีจมูกยาวถึงพื้น"

เจ้าช้างตอบว่า "เพราะฉันชอบกินอ้อย จมูกที่ยาวและแข็งแรงนี้ทำให้ฉันหยิบอ้อยเข้าปากได้ทีละหลายคำ"

"ทำไมท่านจึงกินอ้อยล่ะ" เจ้าลิงถามอีก

"เพราะอ้อยอร่อยน่ะสิ" เจ้าช้างตอบ

"ทำไมอ้อยถึงอร่อยล่ะ" เจ้าลิงถามอีก

เจ้าช้างยืนตัวสั่นเพราะหมดคำพูด มันไม่รู้ว่าทำไมมันกินอ้อยแล้วจึงรู้สึกอร่อย เป็นครั้งแรกที่เจ้าช้างรู้จัก "ความไม่รู้" เจ้าช้างกลัวมาก มันจึงรีบวิ่งหนีไปโดยที่ไม่รู้ว่าทำไมอ้อยจึงอร่อยสำหรับมัน

เจ้าลิงรู้สึกผิดหวังที่ไม่รู้ว่าทำไมอ้อยจึงอร่อยสำหรับช้าง มันจึงเดินต่อไปจนพบกา มันถามกาว่า

"ทำไมท่านถึงมีปีก"

"เพราะปีกทำให้ฉันบินได้และออกหากินได้ไกลๆ" เจ้ากาตอบ

"ทำไมท่านจึงต้องออกไปหากินไกลๆ" ลิงถามกาอีก

"เพราะผลไม้ที่ฉันชอบอยู่ไกล ถ้าฉันมีปีก ฉันจะบินไปกินผลไม้ได้หลายต้นในเวลาเพียงเล็กน้อย" เจ้ากาตอบคำถาม มันรู้สึกเหนื่อยกว่าตอนบินเสียอีก

"ผลไม้ที่ฉันชอบกินก็อยู่ไกลกันคนละต้น แต่ทำไมฉันไม่ต้องมีปีกเหมือนท่านล่ะ?" เจ้าลิงถามกา 

คำถามนี้ทำให้เจ้ากายืนตัวสั่นและหมดคำพูด มันไม่รู้ว่าทำไมลิงจึงไม่มีปีก ทั้งๆ ที่ลิงก็ต้องกินผลไม้ที่อยู่ไกลกันคนละต้น เป็นครั้งแรกที่เจ้าการู้จัก "ความไม่รู้" เจ้ากากลัวมาก มันจึงบินหนีไปโดยที่ไม่รู้ว่าทำไมลิงจึงไม่มีปีก

เจ้าลิงรู้สึกผิดหวังที่ไม่รู้ว่าทำไมมันจึงไม่มีปีกเหมือนกา มันจึงเดินต่อไปจนพบมด มันถามมดว่า

"ท่านตัวเล็กมาก แต่ทำไมท่านแบกสิ่งของที่ใหญ่กว่าตัวท่านได้มากมายนัก"

"เพราะฉันต้องแบกอาหารกลับเข้ารังไปเลี้ยงมดที่ยังเป็นทารกน่ะสิ ถ้าฉันแบกของได้นิดเดียว แล้วเด็กๆ ในรังจะกินอะไร" เจ้ามดตอบ มันรู้สึกภูมิใจที่ตอบคำถามของเจ้าลิงได้

"ทำไมท่านต้องแบกอาหารไปให้เด็ก ทำไมเด็กๆ ไม่ออกมาหากินเอง" เจ้าลิงถามอีก

เจ้ามดหัวเราะ มันตอบเจ้าลิงว่า "ท่านคงไม่รู้กระมังว่า ขณะที่มดยังเป็นทารกอยู่ จะยังไม่มีขางอกออกมาเลยเสียด้วยซ้ำ"

เจ้าลิงได้ความรู้ใหม่ เกิดมามันเพิ่งรู้ว่า ขณะที่มดยังเป็นทารก จะยังไม่มีขางออกออกมา ด้วยเหตุนี้มดตัวโตจึงต้องออกมาแบกอาหารกลับไปให้มัน ความรู้นี้ทำให้เจ้าลิงสัมผัสได้ถึงแสงสีทองสว่างวูบวาบอยู่ในหัวของมัน 

ดังนั้น เจ้าลิงจึงถามมดต่อว่า "ทำไมมดทารกจึงยังไม่มีขางอกออกมา ส่วนลิง ช้าง และกา ขณะที่เป็นทารก ต่างก็มีขางอกออกมากันหมดแล้ว"

คำถามนี้ทำให้เจ้ามดยืนตัวสั่นและหมดคำพูด มันไม่รู้ว่าทำไมขณะที่มดยังเป็นทารกจึงยังไม่มีขา ส่วนลิง ช้าง และกา ขณะที่เป็นทารก ต่างก็มีขากันหมดแล้ว เป็นครั้งแรกที่เจ้ามดรู้จัก "ความไม่รู้"

แต่เจ้ามดไม่ได้ตัวสั่นหรือวิ่งหนีไป มันครุ่นคิดถึงคำถามของเจ้าลิง จนรู้สึกได้ถึงแสงสว่างสีทองวูบวาบอยู่ในหัวของมัน

"ฉันรู้สึกได้ถึงแสงสว่างสีทองวูบวาบอยู่ในหัวของฉัน ช่างเป็นความมหัศจรรย์ ขณะเดียวกันก็รู้สึกว่างโหวง" เจ้ามดพูด 

เจ้าลิงแปลกใจที่มดไม่วิ่งหนีความไม่รู้ แถมยังมีแสงแห่ง - ทำไมอยู่ในตัวเอง 

ทั้งสองจึงชวนกันเดินทางไปหาสัตว์ต่างๆ และถามคำถามที่เริ่มต้นด้วยคำว่า "ทำไม" กับสัตว์ทั้งหลาย บางตัวยืนตัวสั่นและไม่มีคำพูด บางตัววิ่งหนีไป บางตัวมีแสงสีทองวูบวาบอยู่ในหัวของตัวเอง บางตัวเดินทางตามเจ้าลิงและเจ้ามดมาร่วมถามคำถามที่เริ่มต้นด้วยคำว่า "ทำไม"


วันหนึ่งเทพเจ้าได้ยินเสียงฝีเท้าของฝูงสัตว์เดินขึ้นมาบนยอดเขา มีเจ้าลิงและเจ้ามดนำขบวนขึ้นมา และเมื่อเทพเจ้าและเหล่าสัตว์พบกัน เจ้าลิงถามเทพเจ้าว่า "ทำไม โลกจึงมีคำถามว่า ทำไม"

เทพเจ้ายืนตัวสั่น เป็นครั้งแรกที่เทพเจ้ารู้จัก "ความไม่รู้" และเริ่มมีแสงวูบวาบอยู่ในหัวของตัวเอง

- จบ -
SHARE
Writer
Ekkapop
Freelancer
A writer who write his writing.

Comments