My decision.
คุณเคยไหม
ที่คุณจะต้องตัดสินใจที่จะเลิกคุยกับคนๆหนึ่งเพื่อรักษาความรู้สึกตัวเอง
ฉันมักหันไปถามเพื่อนของฉันเสมอว่า "เลิกคุยดีไหม มันไม่มีอะไรดีขึ้นเลย ทุกอย่างที่คุยกันเหมือนคนแปลกหน้าที่รู้จักกันเฉยๆอ่ะ" ฉันมักได้คำตอบให้ลองคุยไปก่อน เพราะตัวฉันเองก็ยังอยากคุยกับเขาอยู่
 
บทสนทนาของเราเมื่อมันจบด้วยสติ๊กเกอร์ โอเค นู่นนี่นั่น เราทั้งคู่มักถามกันต่อว่า "เธอทำอะไรอยู่" "ตอนนี้เธออยู่ไหน" "กินข้าวหรือยัง" ในบางทีฉันเล่าทุกอย่างที่ฉันเจอในแต่ละวัน เขารับฟัง แต่ฉันเองก็อยากรับฟังในเรื่องของเขาบ้าง ว่าวันนี้เขาทำอะไรบ้าง ใครทำให้เขาอารมณ์เสียบ้างไหม ฉันอยากจะรู้ชีวิตประจำวันของเขาบ้างโดยที่ฉันไม่ต้องถามเขา ฉันไม่รู้ว่าสิ่งที่ฉันต้องการมันเยอะไปมั้ย 
ในช่วงแรกๆที่เราคุยกัน ฉันเกรงใจที่จะถามเรื่องส่วนตัวเขา ฉันอยากรู้อะไรหลายๆอย่าง อีกอย่างที่เราต่างกันคืออายุ เขาอายุมากกว่าฉัน 5 ปี เขาทำงานแล้ว สิ่งที่ฉันไม่อยากทำกับเขามากที่สุด คือการงอแงใส่เขา งี่เง่าใส่เขา เพียงว่าฉันไม่อยากให้เขาต้องเหนื่อยเพราะฉัน ฉันคิดแค่ว่าเขาเหนื่อยเรื่องงานก็มากพอแล้ว ฉันไม่อยากให้เขามาเหนื่อยกับเรื่องของเรา ในบทสนทนาขิงเรา นานๆทีเราจะบอกฝันดีกันเพราะต่างคนต่างหนีไปนอนก่อน มันดูตลกใช่ไหมล่ะ แต่ในความรู้สึกฉันมันไม่ใช่เลย ฉันรู้สึกว่าเรื่องนี้มันละเอียดอ่อนมากๆในระดับหนึ่ง บางครั้งฉันอยากอ่านข้อความว่าฝันดีก่อนนอนบ้าง แต่ฉันกลับไม่กล้าบอกฝันดีเพียงเพราะฉันกลัวว่าเขาจะหายไป แต่เราก็ยังคุยกันทุกๆวันนะ ด้วยความอึดอัดที่มีอยู่เต็มอกของฉัน ฉันเองก็ไม่ได้มีสิทธิ์ที่จะเรียกร้องอะไรจากเขาได้เลย เราต่างคนก็ต่างไร้สถานะที่ชัดเจน 
แต่แล้วในที่สุดฉันตัดสินเลิกคุยกับเขาในวัวาเลนไทน์ ฉันได้แต่คิดกับตัวเองว่า"ใจร้ายไปไหมที่เลิกคุยกับเขาในวันนี้" แต่อีกหนึ่งด้านของฉันก็คิดว่า "เขาไม่ใจร้ายกว่าหรอที่ไม่เคยแสดงออกอะไร ไม่เคยให้ความชัดเจน หายไปไหนไม่เคยบอก" บางทีเหมือนฉันคนเดียวที่เปิดใจ เอาจริงๆฉันไม่ได้อยากเลิกคุยกับเขาเลย ฉันแค่อยากรักษาใจตัวเองเอาไว้ไม่ให้รู้สึกไปมากกว่านี้ ฉันกลัวว่าฉันจะรู้สึกกับเขามากกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้ ฉันคิดแค่ว่าตัดใจตั้งแต่ตอนนี้แหละดีแล้ว และในเวลาที่ฉันหายไปเขาก็ไม่ได้ทักมาหาฉันหรือแสดงความต้องการที่จะคุยกับฉันเลย ฉันรู้ดีว่าฉันต้องยอมรับในการตัดสินใจที่ฉันตั้งใจเดินออกมา สุดท้ายแล้วความสัมพันธ์ก็จบด้วยการเป็นคนแปลกหน้าที่รู้จักกันจริงๆ
ความสัมพันธ์ที่ไม่มีตัวตน หากคุณทนไม่ไหวก็ถอยออกมา
SHARE
Writer
Waririn
-waris
all about me.

Comments

prroprroprro
6 months ago
เรากำลังอยู่ในสถานะแบบคุณเลย อยากถามว่าตอนที่ตัดสินใจเลิกคุย คุณบอกเขามั้ยคะ หรือหายออกมาเลย
Reply
Waririn
6 months ago
เราหายออกมาเลยค่ะ เพราะบทสนทนาล่าสุดคือสติ๊กเกอร์โอเค เราคิดแค่ว่าถ้าเขาอยากคุยจริงๆเขาก็คงทักมา เราไม่อยากพยายามที่ต้องมาคิดว่าจบแชทนี้เราต้องถามแบบนี้ๆนะเพื่อให้บทสนทนาไปต่อ เพราะเหมือนที่เราทำอยู่เราพยายามแค่ฝ่ายเดียว เขาไม่ได้พยายามที่จะหาเรื่องคุยกับเราเลย เราเลยตัดสินใจออกมาดีกว่า
prroprroprro
6 months ago
ฮือออ สถานการณ์เดียวกันเลย มาผ่านมันไปด้วยกันนะคะคุณ สู้ๆ ✌🏻✌🏻
Waririn
6 months ago
สู้ๆค่ะ ทุกอย่างมันต้องผ่านไปได้
Barefoot
6 months ago
ออกมากัน ไม่มีอะไรดีขึ้นมา แค่ภาพลวงตาจอมปลอม :)
Reply
Waririn
6 months ago
ฮืออออ ใช่เลยยยยย