คุณคนนั้นที่ชื่อว่าดี
ฉันอยู่กับคุณคนนั้นมาได้ปีกว่า เอาเป็นว่าฉันจะเรียกคุณคนนั้นว่า"ดี" 

ดีเป็นคนขี้โมโห ชอบพาล ไม่เชื่อใจใคร มองโลกในแง่ร้าย

ฉันคุยกับดีตลอด เวลาที่ดีเศร้า เสียใจ ไม่พอใจใคร ฉันมักจะกล่อมให้ดีเย็นลง 

ฉันคิดว่าฉันจะสามารถรับมือกับดีได้ และเราจะอยู่ด้วยกันได้จนกว่าเวลาจะพรากฉันกับดีไป และเราก็จะจากกันด้วยดี

 ดีมักจะวิตกกังวลกลัวว่าจะถูกทำร้าย ทั้งร่างกาย และจิตใจ กลัวการไม่เป็นที่ยอมรับ กลัวการพ่ายแพ้ ดีจึงป้องกันตัวเอง ด้วยสิ่งที่เรียกว่า"พลัง"

พลังของดีคือการปิดกั้นความคิด ปิดกั้นคำพูดที่ฉันบอก แล้วระเบิดออกมา ไม่สนใจว่าใครจะเป็นอะไร

ทุกๆครั้งที่ดีระเบิดออกมา ทุกคนรอบตัวเราจะมองมาที่ฉัน สายตาของพวกเขาโทษว่าเป็นความผิดของฉัน

ฉันมักโดนดีด่า ว่าฉันไม่เข้าใจอะไรดีเลย ทั้งๆที่ฉันก็อยู่ด้วยกับดีตลอด แต่ฉันว่า มันเป็นเพราะดีต่างหาก ที่ไม่ยอมให้ฉันเข้าใจตัวดี

วันที่ฉันกลัวมาถึง วันนั้นดีโกรธมาก ดีระเบิดทุกสิ่งทุกอย่างออกมา ดีทำร้ายฉัน ทั้งร่างกายและจิตใจ บอกกับฉันว่า นับจากนี้ จะไม่ฟังฉันอีกต่อไป

ฉันกล่าวขอโทษ และบอกกับดีว่า ฉันจะไม่ยอมให้ดีเป็นอะไรมากกว่านี้อีกแล้ว ฉันจะคุมดี จะปิดกั้นดี ไม่ให้ดีมีพลังอีกต่อไป

ฉันไปหาหมอ ปรึกษาหมอ คุยกับนักจิตวิทยา

.

.

.
ยามากมายที่ทานลงไป ทำให้ดีสงบลง อาจจะไม่พอใจบ้างบางครั้ง แต่ดีก็สงบลง ไม่ใช้พลังเหมือนตอนแรกที่ดีปรากฎ

ฉันหวังว่าวันหนึ่ง ดีจะหาย และกลับมาเป็นฉันคนเดิม คนที่ร่าเริงและมองโลกในแง่ดี คนที่มีเพื่อนมากมาย คนที่สามารถบอกถึงเหตุผลของการมีชีวิตอยู่ได้ คนที่รักตัวเอง


โรคซึมเศร้าสำหรับฉันคือตัวตนของฉันที่บิดเบี้ยวไปเป็นคุณคนนั้น คนที่ชื่อว่า"ดี"
                      'D'epression


SHARE

Comments