ยินดีด้วยค่ะ คุณคือผู้โชคดี


12 ชั่วโมงก่อน

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ทำลายความเงียบในตอนเช้ามืดของวันเสาร์ ปลุกให้เจ้าของเครื่องตื่นขึ้นมา รอบข้างของเธอเต็มไปด้วยข้าวของกระจัดกระจาย และตู้เสื้อผ้าที่ฝั่งนึงโล่งราวกับว่ามีใครบางคนเพิ่งเก็บของออกไป 


'ฮัลโหล'
'ยินดีด้วยค่ะ คุณคือผู้โชคดี ได้รั...'


ตู้ด


'ไร้สาระจริงๆ' 

หญิงสาววางโทรศัพท์ไว้ข้างหมอนตามเดิม พลันเหลือบไปเห็นคราบน้ำตาบนหมอนของตัวเอง แต่ยังไม่ทันที่จะนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เสียงโทรศัพท์จากเบอร์เดิมก็ดังขึ้นเป็นรอบที่สอง

'ยินดีด้วยค่ะ คุณคือผู้โชค...'
'ผู้โชคดีบ้าอะไรกัน ชีวิตฉันน่ะ มันไม่เหลืออะไรอีกแล้ว และฉันก็ไม่มีอารมณ์จะมาฟังคำหลอกลวงจากใครอีก!'

เสียงจากปลายสายเงียบไปชั่วครู่ ก่อนที่จะเอ่ยในสิ่งที่ทำให้หญิงสาวประหลาดใจ

'นั่นแหละค่ะ เราจึงมามอบโชคดีให้กับคุณ ผู้โชคดีเพียง 10 คนเท่านั้น ที่จะได้รับสิทธิในการจบชีวิตที่นี่แล้วไปมีความสุขต่อในโลกอีกใบ ที่ที่ปราศจากรัก โลภ โกรธ หลง ที่ที่ไร้ความวุ่นวาย และหลีกเลี่ยงความรู้สึกแย่ที่พบเจอได้ง่ายในโลกมนุษย์'


บ้า โกหกทั้งเพ 



แต่จะอยู่ต่อไปทำไม ในเมื่อชีวิตของเธอเองก็ไม่เหลืออะไรแล้ว เธอจึงลองเชื่อในสิ่งที่คล้ายเรื่องโกหกนี้ดู

'คุณกำลังจะบอกว่า ฉันได้สิทธินี้?'

'ใช่ค่ะ คุณเป็นคนที่9 ที่ได้รับข้อเสนอนี้ เราตามหาหลายชีวิตที่กำลังเศร้าหมองและรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า เพื่อช่วยเหลือให้พวกเขาได้ไปอยู่ในที่ที่ดีขึ้น'

'แล้วฉันต้องทำยังไง'

'คุณจะได้เวลา 12 ชั่วโมงในการตัดสินใจ ถ้าตัดสินใจได้แล้ว ให้โทรกลับมาที่เบอร์นี้ แล้วเราจะพาคุณไปในที่แห่งนั้น' 
'หวังว่าการตัดสินใจของคุณจะไม่ทำให้คุณเสียใจทีหลัง'


3 ชั่วโมงก่อน

หญิงสาวตื่นขึ้นมา นี่เป็นเวลาเกือบสี่โมงเย็นแล้ว หรือเรื่องเมื่อครู่จะเป็นเพียงฝัน 

เธอเปิดโทรศัพท์ดู มีเบอร์แปลกโทรเข้ามาจริงๆ เรื่องบ้าบอนั่นเป็นเรื่องจริง และการที่คนรักของเธอทิ้งเธอไปก็เป็นเรื่องจริง

'มีรักครั้งไหนมั้ยที่จะไม่เสียใจ' เธอพึมพำกับตัวเอง

ฉันแค่จะมาบอกลา หลังจากนี้ฉันคงไม่ได้ไปวุ่นวายในชีวิตของคุณอีก  เธอตัดสินใจส่งเรื่องที่เกิดขึ้นไปให้เขาอ่าน อย่างน้อยก็เป็นการบอกลาคนที่เธอรักมากที่สุด ก่อนที่เธอจะหายไปจากชีวิตของเขาตลอดกาล


2 ชั่วโมงก่อน

'ขอผมเข้าไปหน่อยได้ไหม'

เสียงที่คุ้นเคยดังอยู่หน้าประตูห้อง ทันทีที่เธอเปิดประตู ผู้ชายคนนั้นก็เข้ามากอดเธอด้วยความรู้สึกที่เธอไม่เคยได้รับมาก่อน

'ไม่ไปไม่ได้หรอ' 
'ทีตอนนั้นบอกว่าอยากให้ไป'
'มันก็แค่อารมณ์ชั่ววูบ'
'แต่ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเราไม่เคยเข้าใจกันเลย เราเอาแต่ทะเลาะกัน ฉันเหนื่อย เหนื่อยมากคุณรู้บ้างมั้ย'
'ผมไม่คิดว่าคุณจะเหนื่อยขนาดนี้ ผม...ผมขอโทษ'

จังหวะที่ทั้งคู่ได้มองตาของอีกฝ่าย กลายเป็นว่า คู่รักคู่หนึ่งที่ไม่เคยเข้าใจกัน ณ เวลานี้กลับเข้าใจกันมากที่สุด ความรู้สึกที่อยากย้อนเวลากลับไปแก้ไขเรื่องที่เกิด ความรู้สึกที่อยากทำรักครั้งนี้ให้ดีขึ้น กลับผุดขึ้นมา 




แต่มันไม่ทันเสียแล้ว

'ฉันตัดสินใจแล้ว' 
มือที่จับไว้แน่นก็ค่อยๆคลาย ฝ่ายชายรู้ตัวว่าเขาคงไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้อีก

'...ถ้าอย่างนั้น ผมก็หวังว่าคุณจะรู้สึกโชคดีจริงๆที่ไปที่นั่น แต่ก่อนจะไป ผมอยากจะบอกว่าผมรู้สึกโชคดีจริงๆที่มีคุณอยู่ที่นี่'

'ฉันไปก่อนนะ'

'ผมรักคุณ' 

สิ้นประโยคบอกรักนี้ เธอก็หายไปต่อหน้าต่อตาคนรักของเธอแล้ว ไม่มีอะไรจะมาบรรยายความรู้สึก ณ ตอนนั้นได้ หมอนใบเดิมที่เคยชุ่มไปด้วยน้ำตาของหญิงสาว บัดนี้กลับเต็มไปด้วยน้ำตาของชายหนุ่ม ที่ไม่เหลือใครให้เขารักได้อีกต่อไป

เสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้น ทำลายความเงียบในตอนเช้ามืดของวันอาทิตย์


'ยินดีด้วยค่ะ คุณคือผู้โชคดีคนที่10...'







SHARE
Writer
itoodmaew
believer
(ไม่ได้)รอ(แล้ว)นะ

Comments