สีน้ำและความเครียด
เวลาที่ฉันเครียด ฉันมักจะหาที่ระบายไม่ได้
ฉันรู้สึกราวกับดำดิ่งอยู่ในก้นมหาสมุทรที่ลึก10,916 เมตร มันอึดอัด วังเวงและโดดเดี่ยว

การหยิบดินสอขึ้นมาวาดรูประบายสีน้ำจึงเป็นสิ่งที่ฉันทำ เพราะฉันจะได้โฟกัสกับงานตรงหน้า ฉันมักวาดเงือก เงือกผู้ปรารถนาจะขึ้นไปสู่ผิวน้ำ

ฉันอยากว่ายขึ้นไปสู่ผิวน้ำ ที่ที่ฉันจะได้สูดอากาศหายใจเข้าเต็มปอด ที่ที่ฉันได้เห็นแสงอาทิตย์สว่างสดใส สัมผัสสายลมแห่งอิสระ ปล่อยตัวไปกับสายน้ำให้มันพัดพาเราไปสู่ชายฝั่ง 
จะเป็นไปได้ไหมที่ฉันจะพยายามว่ายตะเกียกตะกายขึ้นไปบนนั้น ด้วยครีบหางของฉันเอง
ฉันอยากขับขานบทเพลงแห่งความสุข บนก้อนหินที่ให้ฉันได้พักพิง ปล่อยให้ไอร้อนของแดดลามเลียไปบนร่างของฉัน ด้วยความอบอุ่นของมัน
SHARE

Comments