..ห่างอีกก้าวรักเราเท่าเดิม..
ชื่อเรื่องนี้ไม่ได้คิดเองหรอก🙂 เป็นชื่อของหนังสือเล่มหนึ่งที่เคยอ่านตอนเป็นวัยรุ่น ไม่ได้โฆษณาให้เจ้าของหนังสือ แต่มันเป็นหนังสือที่อ่านแล้วรู้สึกว่า "มันจริง"

เวลาที่เราอยู่ห่างจากคนที่เรารัก เรารู้สึกว่าทุกๆวินาทีมันมีค่า ทุกครั้งที่มีโอกาสเจอกัน อยากอยู่ด้วยนานๆ อยากจับมือไว้นานๆให้หายคิดถึง อยากเจอทุกวัน อยากสะสมเวลาที่ได้ใกล้ชิดกันไว้มากๆเผื่อเวลาที่ห่างกัน แต่บางทีก็ลืมคิดไปว่า..เราเองคิดและรู้สึกไปฝ่ายเดียวหรือเปล่า บางทีอีกฝ่ายอาจรู้สึกว่า "มันน่ารำคาญ" "ทำเหมือนไม่ได้เจอกันมานานทั้งๆที่ความจริงก็พึ่งเจอ" อืม..ก็ทำยังไงได้ ความคิดถึงมันไม่มีจำกัดว่าได้เจอกันเมื่่อวานแล้ววันนี้ไม่ต้องเจอก็ได้ มันไม่มีคำว่า..หายคิดถึง

ในขณะที่ฝ่ายหนึ่งอยากใกล้ชิด แต่อีกฝ่ายอาจอึดอัด เพราะฉะนั้นสิ่งที่ดีที่สุดก็คือ..การถอยออกมาอีก 1 ก้าว

การถอยห่างออกมา 1 ก้าว ไม่ได้หมายความว่าเราห่างกัน เราก็ยังรักกัน ห่วงกัน คิดถึงกัน เพียงแต่ว่า..ให้มีระยะห่าง มีช่องว่างที่ทำให้คนสองคนไม่รู้สึกอึดอัด

เหมือนการกอดกัน..แรกๆที่กอดกันแน่นมันก็อุ่นดี แต่ถ้ากอดกันแน่นๆต่อไปเรื่อยๆ มันอาจรู้สึกร้อนและอึดอัด เพราะฉะนั้น การคลายอ้อมกอดออกให้มันหลวมๆอาจทำให้ทั้งสองฝ่ายสบายขึ้น และไม่อึดอัดก็เป็นไปได้


SHARE

Comments