[IZ*ONE] (Chaeyeon x Sakura) Just Roommate ?/Sweet Moment 3 : Special Episode
 ซากุระ talk

    วันนี้ก็เหมือนเช่นทุกวัน แค่วันนี้เป็นวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ที่ทุกคนมองว่าเป็นวันแห่งความรัก แต่รู้ไหมว่ามันเป็นวันที่นักบุญ เซนต์วาเลนไทน์เสียชีวิตจากการถูกตัดหัว เพราะแอบจัดงานแต่งงานให้คู่รักคริสเตียนในช่วงที่กฏหมายสั่งห้าม มันก็แค่วันวันนึง ที่ต้องใช้ชีวิตตามปกติ ต้องเข้าคาบเรียนหลายชั่วโมงตามปกติ ตามวงจรชีวิตเดิมๆ บางที่ก็น่าเบื่อเนอะ

    วันนี้ในทุกๆปีฉันก็จะได้รับดอกไม้ ขนม และของขวัญต่างๆจากคนที่ชื่นชอบและเป็นแฟนคลับฉัน ซึ่งก็ขอบคุณมาก ขอบคุณจิงๆ แต่บางทีฉันก็เกรงใจและรู้สึกผิดนะ ที่ฉันไม่สามารถตอบรับและให้คืนความรู้สึกทุกคนได้ แต่ปีนี้ถ้าฉันจะหวังจากใครสักคนจะเป็นอะไรไหมนะ??

    วันนี้ตื่นเช้ามาก็ไม่เจอเจ้าหมีอีกละ ช่วงนี้เจ้าหมีของฉันไม่ค่อยว่างเลย ด้วยกิจกรรมคณะและวิชาเรียนที่กระหน่ำเข้ามาอย่างหนักหน่วงในช่วงนี้ ทำให้เราไม่ค่อยได้มีเวลาได้อยู่ด้วยกันเท่าไหร่ เฮ้ออ แต่ออกจากห้องนอนมาก็จะได้กลิ่นอาหารเช้าที่แสนคุ้นเคยละ ใช่เลย อาหารของเจ้าหมีนั่นแหละ เตรียมไว้ให้ทุกเช้าไม่เคยขาด ต่อให้ไม่มีว่างหรือยุ่งแค่ไหน ก็จะเตรียมไว้ให้เสมอ สำหรับฉันแค่นี้ก็มีความสุขดีอยู่แล้วนะ ไม่ได้หวังของขวัญหรืออะไรเป็นพิเศษเลย ขอแค่ได้อยู่กับเจ้าหมีไปตลอดก็พอ ขอบคุณนะเจ้าหมี ^^

 17:07 น.
 
   เรียนของวันนี้เสร็จสักที เหนื่อยจะแย่แล้วว ตี๊ดดๆ เสียงสั่นโทรศัพท์ของฉันที่อยู่ในกระเป๋าดังขึ้น ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อกดรับสาย

“ว่าไงเจ้าหมี”

“เจ้าแมวเรียนเสร็จยังคะ”

“เพิ่งเรียนเสร็จจ้ะ วันนี้เจ้าหมีว่างแล้วหรอ”

“อืมมม จริงก็ไม่ค่อยว่างหรอก มีควิซวิชาเอกพรุ่งนี้อ่า ต้องกลับไปอ่านอีก งื้ออออ”

“โอ๋เอ๋ ไม่งอแงนะเจ้าหมี ไปกินข้าวกัน เค้าหิวแล้วว”

“ก็ได้ค้าบบบ เค้ารอยู่ใต้ตึกคณะเจ้าแมวแล้วนะ รีบลงมาน้า”

“จ้าเจ้าหมี^^”
                                                      

19:08 น.
 
    หลังจากกลับมาจากการรับประทานอาหารเย็นข้างนอกก็กลับมาที่คอนโด ฉันกับเจ้าหมีถือดอกไม้ ทั้งช่อเล็กช่อใหญ่ และของขวัญ ที่มีตั้งแต่ ช็อกโกแลตจนไปถึงตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ ที่บรรดาแฟนคลับให้กลับมาที่คอนโดอย่างเต็มไม้เต็มมือ จนต้องช่วยกันขนถึงสามรอบ

“ได้ของขวัญเยอะทุกปีเลยน้า เจ้าแมว แชนว่าปีหน้าเจ้าแมวต้องซื้อรถบรรทุกแล้วล่ะ จะได้ขนได้เยอะขึ้น 5555”

“เจ้าหมีก็ว่าไป ปีหน้าเค้าอาจจะไม่ได้ของขวัญแล้วก็ได้นะ”

“ทำไมล่ะ??”

“ก็เค้ามีเจ้าหมีแล้วไง แฟนคนเดียวของเค้า ของอย่างอื่นเค้าก็ไม่อยากได้แล้ว อีกอย่างกลัวคนแถวนี้จะไม่พอใจด้วย”

“ทำไมแชนจะไม่พอใจล่ะ แชนโอเคนะ ถ้าซากุจังจะรับของขวัญจากแฟนๆน่ะ แชนเข้าใจนะ ว่าซากุจังเป็นที่นิยมในมอแค่ไหน ก็แฟนแชนสวยและน่ารักมากๆนี่นา^^”

“น่ารักกกก”พูดจบพร้อมหยิกแก้มเจ้าหมี

“ว่าแต่แชนก็ได้ของขวัญมาเหมือนกันนินา สาวๆที่ไหนเอ่ยยย หรือแอบมีใครไม่บอกเค้ารึป่าว” ฉันแกล้งถามเจ้าหมี

“หึงหรอคะ ก็แฟนคลับแชนนั่นแหละ ไม่คิดมากนะคะ ถ้าซากุจังไม่พอใจเค้าทิ้งก็ได้นะ”

“ไม่ต้องหรอกน่า เค้าไม่ได้ว่าไรสักหน่อย แค่แกล้งถามเท่านั้นแหละ คนที่เค้าให้ เค้าก็หวังอยากให้อีกฝ่ายได้รับนะ แม้สักนิดนึงก็ยังดี รับไว้เถอะความรู้สึกของอีกฝ่ายน่ะ คนให้เค้าจะได้รู้สึกดี แม้เราจะตอบรับได้ไม่หมดก็เถอะ”

“อื้ม แฟนใครทำไมน่ารักจัง^^”แล้วเจ้าหมีก็หยิกแก้มฉัน

   ฉันเดินเข้าไปในห้องนอน วางกระเป๋า และอาบน้ำอย่างที่เคยทุกวัน เมื่อทำธุระส่วนตัวต่างๆเรียบร้อยก็ไปที่โต๊ะทำงานเพื่อทำการบ้านประจำวัน หาสมุดเล่มเล็กที่โต๊ะ อยู่ไหนนะ ไม่เจออ่า สงสัยอยู่ในลิ้นชัก เมื่อเปิดลิ้นชักที่โต๊ะ ก็เจอกล่องเล็กๆขนาดพอดีมือกล่องนึง ถูกห่อด้วยกระดาษสีชมพูแบบเรียบหรูพร้อมติดริบบิ้นด้านบน แล้วด้านล่างกล่องก็มีการ์ดเล็กๆแนบมาด้วย ฉันเปิดการ์ดเล็กแล้วอ่านข้อความในนั้น
To Sakujang

สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะคะ เจ้าแมวน้อยของแชน

แชนรักซากุจังที่สุดเลย รักมากๆ รักทุกวัน ถึงเราเพิ่งจะคบกันได้ไม่นาน แต่แชนจะรักและดูแลซากุจังไปนานๆและตลอดไปนะ ขอบคุณที่คบกับแชนนะคะ

From Chaen ^^
   อ่านเสร็จแล้วรู้สึกหัวใจกำลังพองโตเลย ถึงรูปประโยคจะไม่สวย ไม่มีคำคมหวานใดๆ มีแค่เพียงประโยคสั้นๆ แค่นี้ก็ทำให้ฉันยิ้มได้แล้ว ตอนนี้ฉันนั่งยิ้มเหมือนคนบ้า อ่านแล้วหุบยิ้มไม่ได้เลย  อ๊ะ ของขวัญ ว่าแล้วฉันก็แกะริบบิ้นและกระดาษห่อของขวัญ และเปิดกล่องเพื่อดูของข้างใน ของข้างในจะเป็นอะไรนะ อ๊ะ กำไลข้อมือเงินนี่นา แบบสั่งทำพิเศษด้วย มีสลักชื่อด้วยคำว่า ‘KkuChaen Forever’ น่ารัก จะน่ารักเกินไปแล้วนะ ตอนนี้ฉันไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกนี้ออกมาเป็นคำพูดยังไงดีแล้ว มันทั้งยิ้มและเขินอย่างบอกไม่ถูก รู้แค่ว่าตอนนี้ฉันมีความสุขมากๆเลย ขอบคุณนะเจ้าแชน เจ้าหมีของฉัน 
                          
21:45 น.
 
    ตั้งแต่แกะของขวัญฉันก็ยังไม่ได้ออกไปขอบคุณเจ้าของกำไลที่ฉันใส่อยู่ตอนนี้ ก็มันเขินนี่นา ขณะที่เจ้าหมีกำลังตั้งใจอ่านหนังสือสอบสำหรับควิซในวันพรุ่งนี้ ก็มีฉันนี่แหละ ที่ว่างเพราะเพิ่งทำการบ้านประจำวันเสร็จ พอว่างมันก็จะหิวๆหน่อยเนอะ ฉันเลยเดินไปเปิดตู้เย็นหยิบสตรอเบอรีที่เพิ่งซื้อมาเมื่อเย็นมาล้างใส่จาน แล้วยกไปนั่งทานกับเจ้าหมีที่กำลังทำหน้ายุ่งอยู่ตอนนี้

“กินไหม เค้าป้อน อ้าปากเร็ว อ้ามมม” ฉันชวนคนข้างๆกินสตรอเบอรี แต่เห็นปฎิกิริยาคนข้างๆกำลังยุ่งๆ ก็เลยหยิบสตรอเบอรีป้อนซะเลย

“ง่ำๆ หวานกำลังอร่อยเลยอ่า ขออีกได้ไหมคะ” เจ้าหมีหันมาชม แล้วทำหน้าอ้อนๆให้ฉันป้อนอีกคำ ขี้อ้อนจังนะ

“อ่ะ ก็ได้ เห็นยุ่งๆอยู่นะ” ว่าแล้วฉันก็หยิบสตรอเบอรีป้อนเจ้าหมีอีกครั้ง ซึ่งเจ้าหมีก็อ้าปากรับสตรอเบอรีที่ป้อน แล้วทำหน้ายิ้มอย่างมีความสุข น่าหยิกแก้มจัง

    ฉันนั่งทานสตรอเบอรีพร้อมกับนั่งอ่านหนังสือของคนข้างๆไปด้วย ถึงจะอ่านไม่เข้าใจก็เถอะ แต่แค่สนใจว่าอะไรทำให้คนข้างทำหน้ายุ่งได้ขนาดนี้ โดยไม่รู้สึกตัวเลยว่า มืออีกข้างที่ว่างอยู่ของฉันกำลังถูกกอบกุมโดยมืออีกคนอยู่

“ใส่กำไลแล้วหรอคะ”

“อื้ม เพิ่งเจอตอนทำการบ้านอ่า ขอโทษนะ ”

“เจอตอนไหนไม่สำคัญหรอกค่ะ แล้วซากุจังชอบไหม”

“อื้ม ชอบมากๆเลย ขอบคุณนะแชน แล้วมีแค่เส้นเดียวหรอ”

“อีกเส้นก็อยู่นี่ไงคะ” แล้วแชนก็หยิบกำไลข้อมือที่เหมือนกับของฉันขึ้นมาจากกระเป๋ากางเกง

“ใส่เลยนะ เดี่ยวเค้าใส่ให้^^”

“อื้ม^^” แล้วแชนก็ยื่นมือมาให้ ฉันใส่กำไลให้ แต่ลายที่กำไลข้อมือตรงนี้ที่มีรูปสัตว์ต่างจากของฉันนี่นา ของฉันเป็นหมี แต่ของแชนเป็นแมว

“ทำไมตรงนี้ไม่เหมือนกันล่ะ” ฉันก็ชี้ตรงจุดที่ไม่เหมือนกันให้แชนดู

“ที่ของซากุจังเป็นหมี เพราะหมีเป็นชื่อที่ซากุจังเรียกแชนเปรียบสมือนแชนเป็นของซากุจัง ส่วนของแชนเป็นแมว เพราะแชนตั้งชื่อนี้ให้ซากุจัง ก็เปรียบเสมือนซากุจังเป็นของแชนไงคะ”

“บ้า” พอฉันรู้ความหมายก็ยิ้มกว้างจนแก้มแทบแตกเลย โอ๊ยย จะโรแมนติกไปไหมเจ้าหมี ใส่ใจเก่งขนาดนี้ไม่ให้รักได้ไง จิงไหมคุณผู้อ่าน ^^
 
“เขินหรอเจ้าแมวน้อย” เจ้าหมีถามเป็นเชิงแหย่

“ไม่ได้เขินสักหน่อย อ่านหนังสือไปเลยย” ฉันตอบบ่ายเบี่ยง แล้วหลบหน้าก้มกินสตรอเบอรีเพื่อกลบเกลื่อนความเขิน

"แชน เค้าขอโทษนะ เค้าไม่มีอะไรให้เจ้าหมีเลยอ่ะ เจ้าหมีอยากได้อะไรไหม??" 

“อืมม งั้นขอจับมือหน่อยได้ไหม”  ฉันยื่นมือไปจับมือเจ้าหมี เจ้าหมียิ้มแล้วก้มหน้าอ่านหนังสือต่อ

"แค่นี้หรอ ??" ฉันถามคนข้างๆอีกครั้ง ฉันรู้สึกว่าฉันไม่ค่อยให้อะไรตอบแทนเจ้าหมีเลย รู้สึกผิดจัง

"อื้มม แค่ซากุจังนั่งให้กำลังใจเค้าอยู่ใกล้ๆแค่นี้ก็พอแล้ว^^" เจ้าหมีหันมาตอบด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม แล้วก้มหน้าอ่านหนังสือต่อ อีกครั้ง ฉันนั่งพิงไหล่คนข้างๆและมองเจ้าหมีอ่านหนังสืออย่างตั้งใจ 
                                                         .
                                                   
                                                         .
 “อ่านใกล้จบรึยัง สตรอเบอรีจะหมดแล้ว”

“ใกล้แล้ว”

“กินสตรอเบอรีอีกลูกไหม ลูกสุดท้ายละ”

“กินนน แต่เจ้าแมวต้องป้อนแชนนะ” ยังอ้อนอีก อย่าอ้อนบ่อยสิ ปกติบทนี้ต้องเป็นฉันนะ

“ก็ได้ อ่า ” ว่าแล้วฉันก็นึกสนุกอยากแกล้งคนข้างๆ เลยกัดสตรอเบอรีไว้แล้วยื่นหน้าให้คนข้างๆกิน ดูเหมือนคนข้างๆจะหันมาแล้วมองฉันนิ่งไปเลย ตกใจอ่ะดิ แกล้งสำเร็จ ไม่กล้ากินอ่าดิ คริๆ แต่เปล่าเลย เจ้าหมีนิ่งได้ไม่นานก็ยื่นหน้าเข้ามาทานสตรอเบอรีที่ฉันกัดไว้ แล้วเอามืออีกข้างมาเชยคางฉันขึ้น เพื่อจะทานสตรอเบอรีหมดทั้งลูก ตามที่เจ้าหมีตั้งใจไว้ เจ้าแชนสอดเรียวลิ้นเข้ามากอบโกยสตรอเบอรีในปากฉัน แต่เหมือนว่าจะไม่ได้หยุดเพียงแค่สตรอเบอรีด้วยสิ เรียวลิ้นเจ้าแชนลอดเข้ามาในโพรงปากฉันเพื่อตักตวงความหวาน จะความหวานจากสตรอเบอรีหรืออะไรก็ไม่รู้แล้ว แถมมือเจ้ากรรมทั้งสองของคนร่างใหญ่ก็เริ่มซนด้วยการไปลูบไล้ที่หลังของฉันไปมาเพื่อปลุกปั่นอารมณ์ร่วมอีก จนมือของฉันก็ไปโอบรอบคอคนตรงข้ามอย่างไม่รู้ตัว เพราะตอนนี้อารมณ์ของเราสองคน กำลังพลุ่งพล่าน สติของฉันก็เริ่มหลุด เราหยอกล้อและแลกลิ้นกันอยู่นาน จนเป็นฉันเองที่เริ่มหายใจไม่ทัน จำเป็นต้องผละออกจากคนร่างใหญ่

“สตรอเบอรีลูกสุดท้าย หวาน และละมุนมากเลยนะ อร่อยที่สุดตั้งแต่ที่แชนเคยกินมาเลย^^” เจ้าแชนแซวฉัน

“บ้า พูดไรก็ไม่รู้ >///<” ฉันก้มหน้าหลบตาเจ้าแชน พูดอะไรก็ไม่รู้เจ้าเด็กน้อย มันก็เขินไหมล่ะ

“ยังเขินอีกหรอคะ จูบกันมาตั้งหลายครั้งแล้วนะ ^^”

“จะจูบกี่ครั้งมันก็เขินอยู่ดีนั่นแหละ >///<”

“แต่เมื่อกี้จังหวะกำลังได้เลยนะคะ ขอต่อได้ไหมอ่า นะๆ” เจ้าแชนเว้าวอน ขอจูบต่ออีกครั้ง
  
“พอเลยยย อ่านหนังสือไปเลย เดี๋ยวก็ทำควิซไม่ได้หรอก”พูดจบฉันก็ลุกหนีออกจากบริเวณนั้น ขืนอยู่ต่อฉันก็โดนเจ้าหมีแกล้งสิ แต่ก่อนที่ฉันกำลังจะเดินเข้าห้องนอน

“อ่านจบแล้ววว ไปต่อกันในห้องก็ได้^^”เจ้าหมีตอบฉัน แล้วรีบตามฉันเข้าไปห้องนอนทันที

   หลังจากนี้จะเป็นยังไงต่อ อันนี้ขอไม่บอกนะคะ คุณผู้อ่าน ^^

     จบไปกับตอนสเปเชียลฉลองวันวาเลนไทน์ หรือ วันแห่งความรักน้าา วจบตอนไปกับบทที่งงๆเช่นเคย 5555 

     'KkuChaen Forever' รอโมเม้นคู่นี้ต่อไป เรือหลวงของพวกเราาาา   

     อ่านแล้วเป็นยังไง คอมเม้นกันมาได้น้าาาา  ฝากติดตาม Just Roommate?? ในจอย และ Sweet Moment ในนี้ด้วย (ช่วงนี้อาจจะหยุดเรื่องนี้สักพักใหญ่ ขอหาโมเม้นก่อน) ^^
                                                    

SHARE
Written in this book
Kkuchaen

Comments