นอนไม่หลับ
เวลานอนไม่หลับ พวกคุณทำยังไงกันบ้าง
ฉันเพิ่งได้อ่านบทความมา บ้างก็แนะนำว่า ให้ลุกมาทำอะไรสักพัก บ้างก็บอกว่าให้ออกมาเจอแสงแดดตอนกลางวันเสียบ้างร่างกายจะได้รู้เวลา บ้างก็แนะนำให้ทำสมาธิ หรือดื่มนมร้อนๆสักแก้วก่อนนอน

สำหรับฉันก็จะอ่านหนังสือสักเล่มที่ทำให้รู้สึกสบายใจ ส่วนใหญ่ก็จะเป็นหนังสือเล่มเดิมๆที่รู้อยู่แล้วว่าจบยังไง 

ไม่ก็คิดถึงเรื่องราวอะไรสักอย่างที่ทำให้อบอุ่นหัวใจ 

ตั้งแต่เลิกกับคุณไป เราก็ตั้งใจว่าจะไม่ให้ใครสักคนมามีผลต่อหัวใจเราแบบนั้นอีก แม้จะไม่รู้สึกอะไรแล้ว จะเรียกว่าเย็นชามากๆก็ว่าได้ เพราะเรายังทำงานอยู่ที่เดิมๆ นั่งร้านเดิมๆที่เคยเจอกันบ่อยๆ โดยไม่ได้พยามมองหาคุณอีกต่อไป อาจเพราะรู้ว่าคุณไม่อยู่แถวนั้นแล้วด้วยล่ะมั้งเลยไม่ต้องกลัวว่าจะบังเอิญเจอ

แต่ก็มีบางครั้งจริงๆ นานๆที ที่บรรยากาศมันพาให้นึกถึงคุณขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ เหมือนที่เวลาไปอาฟเตอร์ยูก็จะนึกถึงเพื่อนมอปลาย เวลาที่มีใครเอ่ยถึงโคโค่วอล์ก เราก็จะนึกถึงคุณทุกที ผู้ชายชิวๆ เด็กมหาลัย เที่ยวเขาก็ได้ แต่คุณชอบทะเลเหมือนเรา และไปเชียงใหม่ทุกสิ้นปี

ตอนนี้คุณก็คงกลายเป็นคนทำงานไปแล้ว คงใส่เสื้อเชิ้ต กางเกงแสลก ผูกไทด์บ้าง แต่ในความทรงจำของเราเหมือนหยุดไว้แค่เด็กมหาลัยคนนั้น ตลอดไป อาจเพราะหลังจากนั้นเราไม่ได้ติดต่อกันอีกแล้วล่ะมั้ง และคุณก็ไม่ค่อยอัพโซเชียลเท่าไหร่ คุณในความทรงจำของเราถึงไม่เคยโตขึ้นสักที

ถามว่าคิดถึงมั้ย ก็นานๆที แต่ไม่เจ็บปวดอะไรทั้งนั้นอีกแล้ว เหมือนสายลมที่พัดพากลิ่นของความทรงจำนั้นมาเป็นครั้งคราว จะห้ามลมก็ไม่ได้ จะห้ามฝนก็ไม่ได้ คงต้องปล่อยให้มันตกไป ได้แต่หวังลึกๆว่าวันหนึ่งจะมีใครที่เข้ามาแทนที่ว่างนั้น น่าจะลืมได้ดีกว่านี้

SHARE
Writer
Sansastarkzz
Dreamer
‘ชอบสะสมหนังสือมุราคามิที่อ่านไม่จบ ตกหลุมรักรูฟทอปบาร์ทั้งที่ยังไม่เคยไป’

Comments