Impossible love (Binkyeong) -special part-

                                                             - secret -

ตริ๊ง ตริ๊ง ตริ๊ง
เสียงแอพพลิเคชั่นสีเขียวดังขึ้นเรียกให้ร่างสูงหันไปมองมัน แชทที่เด้งขึ้นมาเป็นของแฟนหนุ่มที่เมื่อคืนเธออุตส่าห์หลอกเอาไอดีพาสเวิร์ดต่างๆ มาล็อกอินไว้ที่เครื่องของเธอ


เพราะอยากรู้ความจริงให้มันกระจ่างว่ากำลังถูกสวมเขา


เนื้อหาในข้อความบ่งบอกสถานะอย่างชัดเจนของความสัมพันธ์ระหว่างชายหนุ่มและหญิงสาว แต่ที่แสนน่ากลัวและหวั่นใจนั้นคือเจ้าของข้อความที่ส่งมา

Bell 

รูปโปรไฟล์เห็นใบหน้าชัด และมีคนเดียวที่ชื่อนี้ หน้าแบบนี้ น้องในบริษัทอย่างที่เคยสงสัยไว้


เธอไม่ชอบเอาเสียเลยกับการมีเรื่องกับคนที่อยู่ใกล้ตัว เพราะมันชวนให้อึดอัด แถมคนสนิทของพวกเราต่างก็รู้จักกันดีเสียด้วย 

แต่ความจริงมันก็คือความจริง..ต้องแข็งใจยอมรับมันให้ได้

ร่างสูงก้าวขายาวๆ เดินถือโทรศัพท์ไปยังแผนกของบุคคลต้นเรื่อง ตั้งใจจัดการให้ทุกอย่างชัดเจน
เมื่อเดินมาถึงหน้าโต๊ะของบุคคลต้นเหตุ หน้าแชทที่ส่งมานั้นยื่นออกไปให้ได้เห็น

“ออกไปคุยกับฉันหน่อยสิ” 
น้ำเสียงเรียบแต่ฟังชัด เธอเดินออกมาโดยไม่รอคำตอบใดๆ




พวกเธอเดินออกมาคุยกันในที่ที่คนเดินผ่านน้อยที่สุด เริ่มคุยกันในประเด็นเรื่องแฟนหนุ่ม ทั้งคู่พยายามพูดทุกอย่างที่เป็นสิทธิ์ของตัวเอง แต่ไม่ได้มีใครยอมแพ้ใครเลยซักนิด อารมณ์เริ่มทวีใส่กันมากขึ้น เสียงเริ่มดังเล็ดลอดออกไป หมวยเพื่อนของเบลคงเดินตามมาด้วยความเป็นห่วงคาดหวังว่าจะช่วยห้าม แต่คนตัวเล็กนั้นช่างเถียงเก่งเหลือเกิน มิ้นแอบนึกหมั่นไส้ในใจ

“ฉันอยากให้เธอเลิกยุ่งกับแดน” มิ้นพูดเสียงหนักแน่น เธอคิดว่าเบลควรเป็นคนถอย
“พี่ต่างหากที่ต้องเลิกยุ่ง!” แล้วเบลก็พูดตอบกลับและเถียงทุกคำพูดของเธอ

แต่จู่ๆ โสตประสาทของคนตัวสูงก็พลันไม่รับรู้เสียงใดๆ ที่เบลพูดออกมา เพราะความสนใจของเธอถูกเบี่ยงเบน

ริมฝีปากของเบล..

เพิ่งจะได้สังเกตเจ้าริมฝีปากเล็กได้รูปนั้นที่ขยับไปมาอยู่ตรงหน้า..มันทั้งรบกวนสายตาแต่มันก็ชวนมอง
..เธอเลือกไม่ถูกเลยจริงๆ ว่าควรรู้สึกยังไง


“นี่! มองอะไรแบบนั้น!” เริ่มรู้สึกตัวจากเสียงเรียก นี่ไปมองคนตัวเล็กแบบไหนกัน
“มองจิกแบบนั้นจะตบกันให้ได้ใช่มั้ย ได้!” เดี๋ยว! จิกเหรอ?
“เธอจะกระโดดตบฉันรึไง” คนตัวสูงสวนกลับไป ก็มันจริงนี่..เตี้ยกว่าตั้งเยอะยังมาทำเปรี้ยว
“กรี๊ดดด อย่ามาว่ากันนะ!” 
พลันมือเล็กก็ยกง้างขึ้นพร้อมพุ่งตัวเข้ามาใส่ แต่โชคดีนักที่หมวยคว้าตัวไว้ได้ทันก่อนที่คนเลือดร้อนจะถึงตัว
เสียงที่ดังนั้นมันเรียกให้คนอื่นๆ สนใจใคร่รู้ เราจึงแยกย้ายและจบกันไปเท่านี้







กลางดึกคืนนี้ตามร้านยังมีเสียงเพลงเคล้า เหล่านักท่องราตรีกำลังอยู่ในช่วงเต็มที่กับแอลกอฮอล์ แต่กลับมีหญิงสาวร่างสูงที่ขอยอมแพ้ก่อน เธอเดินมาที่จอดรถเพื่อที่จะกลับไปพัก แต่ไม่นานหญิงสาวส่วนสูงมาตรฐานก็มารั้งเธอไว้ อาจด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่สะสมช่วยเสริมอารมณ์พลุ่งพล่าน เสียงของผู้หญิงทั้งสองค่อยๆ ถกกันดังขึ้น

แต่แล้ว..รูปปากเล็กๆ นั่นกับเสียงที่ลอดออกมา มันขยับอย่างรบกวนสายตาคม

เธอจึงจัดการให้มันหยุดด้วยริมฝีปากของเธอ

..อืม..
เป็นการกระทำที่แลกไปแล้วได้ความรู้สึกบางอย่างแทน..ซึ่งมันทำให้ไปจบบนเตียงเธอ



บทเพลงรักเริ่มต้น ดำเนิน และจบลง

เมื่อเธอมั่นใจแล้วว่าเธอทำให้เราทั้งคู่ต่างก็ไปถึงฝั่ง ซึ่งมันใช้พลังงานมากนัก เธอคร่อมร่างเล็กนั้นไว้หลวมๆ เสียงหอบหายใจหนักในตอนแรกค่อยๆ ผ่อนเบาลง มือเล็กของอีกคนยกขึ้นคล้องคอเรียกให้เธอหันไปสนใจ
เจ้าของปากเล็กที่แสนนุ่มนิ่มเหมือนมาชเมลโล่นั้น ได้พิสูจน์กับเธอไปแล้วว่าไม่ใช่แค่ปากที่นุ่ม ร่างกายขยับตัวบิดเล็กน้อยพอให้ถนัด ริมฝีปากเผยอขึ้นและเปล่งเสียงแหบเครือ

“พี่มิ้นคะ..”

เธอไม่คิดเลยว่า แค่คำสามคำจะทำให้จิตใจของเธอสั่นไหวได้มากมาย

“จูบเบลอีกได้มั้ยคะ..”

น้ำเสียงและสายตาเชิงออดอ้อนที่เธอไม่เคยเห็นจากผู้หญิงคนนี้..ยิ่งทำให้ใจสั่น
และเธอไม่สามารถปฏิเสธคนด้านล่างได้เลยซักนิดเดียว





“พี่มิ้นคะ..”
“พี่มิ้นคะ..”
“พี่มิ้นคะ..”

เป็นคำที่เรียกร้องความสนใจจากคนตัวสูงได้ตลอดทุกครั้ง ยิ่งตอนที่อยากอ้อนเพื่อให้ได้อะไรซักอย่าง คนตัวเล็กก็จะใช้มันเป็นประโยคเริ่มต้นและต่อด้วยความต้องการ “พี่มิ้นคะ..เบลอยากได้อันนั้นนน” และจะทำใบหน้าอ้อน ส่งสายตาประกายเหมือนเด็กอยากได้ของเล่น

ซึ่งผลลัพธ์ส่วนใหญ่ที่แทบจะทุกครั้งก็มักได้ผลกับร่างสูง

..แต่คนตัวเล็กไม่เคยได้รู้เลยว่าทำไมมันถึงเป็นคำที่มีอิทธิพลต่อคนตัวสูงยิ่งนัก

มันไม่ใช่แค่ว่าการตามใจ..มันสนองความต้องการของเธอที่อยากมอบสิ่งที่คนตัวเล็กปราถนานั้นด้วยต่างหาก





คืนนี้ก็เช่นกัน

ไม่ใช่ไม่ต้องการ..แต่เธอก็อยากถนอมและให้เกียรติอีกคนเอาไว้ ในช่วงเวลาสุ่มเสี่ยงแบบนี้ เธอจึงต้องใช้ความอดทนขั้นสูง

..แต่..

“พี่มิ้นคะ…”

แค่สามคำ ก็ทำให้เธอกดระเบิดคำว่าอดทนทิ้งไปอย่างง่ายดาย

…และทบทวนบทเพลงรักในคืนแรกของเราให้อีกคนได้รับรู้…








…………………………………………………………………………………………………………………

จบจริงแล้วค่ะ
ขอบคุณที่ติดตามพี่มิ้นน้องเบลจนถึงตอนนี้นะคะ

> <
SHARE
Written in this book
Impossible love (Binkyeong)
มันจะเป็นไปได้ยังไง!?
Writer
Peek_Sai
Shipper
Yuri is the Life

Comments

chaeim
4 months ago
คงคิดถึงพี่มิินกับน้องเบลไปอีกนานเลย จากตอนแรกเดินทางมาถึงตอนจบระหว่างทางมันดีมากจริงๆค่ะ ชอบอ่านเรื่องที่ไรท์แต่งนะคะ จะเป็นกำลังใจให้ไรท์ในทุกเรื่องที่ไรท์แต่งเลยคะ เราชอบอ่านค่ะ หวังว่าจะได้อ่านเรื่องต่อๆไปนะคะ ขอบคุณที่แต่งให้กัน
Reply
Peek_Sai
4 months ago
งื้ออ ขอบคุณมากๆ ค่ะ ดีใจที่คอยติดตามแล้วก็เป็นกำลังใจให้แบบนี้ ><
JesseWalker
4 months ago
น้องเบลขี้อ้อน น่ารักมากๆเลยค่ะ
Reply