ขอบคุณ สิว เม็ดนั้น
มีคนบอกว่า ความเจ็บปวดจากความรัก บางครั้งก็เปรียบเสมือนบาดแผล ที่เราต้องเยียวยา 
ครั้งนั้น เราก็เยียวยา โดยการพยายาม ทำตัวเองให้ยุ่งสุดๆ ออกไปข้างนอก อยู่กับเพื่อน ทำยังไงก็ได้ให้ไม่ต้องอยู่กับตัวเอง 
ผลลัพธ์ โคตรมีความสุข ไม่มีเวลามานั่งร้องให้เสียใจแต่ ไม่ใช่เลย 
เพราะสุดท้ายแล้ว เราต้องกลับมาอยู่กับตัวเอง ความยุ่งสุดๆที่เราพยายามสร้างขึ้นมา มันก็แค่เอามากดทับความรู้สึกคิดถึง ได้บางครั้งเท่านั้นแหละ มันทำให้เราลืมความเศร้าได้ชั่วคราวและบาดแผลก็ยังไม่ได้รับการเยียวยา

เหมือนสิว บนหน้าผากเม็ดนั้นของเรา
อาจเพราะเป็นคนที่นานๆจะเป็นสิว แต่ครั้งนี้เม็ดใหญ่จนจับนิดก็เจ็บ เราเลยปล่อยไป 
คิดว่าเหมือนความเสียใจ ปล่อยไปเดี๋ยวก็หายเอง

จนถึงวันที่ไม่รอแล้ว กดให้หนองมันออกเลยก็แล้วกัน สรุปคือ "เจ็บ" แต่จบจริงๆ 
อีกวันก็เห็นแค่รอยจางๆ มันเลยทำให้เราคิดได้ว่า จริงๆแล้วเราต้องรักษาที่ต้นเหตุ ยิ่งคิดยิ่งเจ็บ ใช่มั้ย คิดสิ แต่คิดแล้วยอมรับสิ มันเปลี่ยนแปลงแล้วอะไรไม่ได้แล้ว นอกจากยอมรับความจริง 
เสียใจได้ ร้องให้ได้ ไม่จำเป็นเลยที่ต้องฝืน สุดท้ายมันอาจจะพังเหมือนเขื่อนแตก 
อย่าให้เวลาเดินหน้าโดยเปล่าประโยชน์ น้ำตาที่ไหลแต่ละหยดต้องมีค่า รักตัวเอง ลุกขึ้นแบ้วเดินหน้าต่อไปกันเถอะ
SHARE
Writer
Little-River
Writer
Someone told me that I am a Drama queen

Comments