Why i wait?
‘อย่าหายไปไหนได้ไหม’
‘อือ..’
เราตอบคุณอย่างไม่มั่นใจเท่าไหร่
เพราะเราไม่รู้ได้เลยว่า ถ้าถึงเวลานั้น
เราจะยังอยู่กับคุณอยู่ไหม

จ้องมองใบหน้าของคุณ
เพื่อจดจำเรื่องราวที่ผ่านในแต่ละวันมาด้วยกัน
คุณจ้องเรากลับ
เราต่างจ้องมองกันไม่มีใครพูดอะไร
ใบหน้าของเราเริ่มชิดเข้าหากันเรื่อยๆ

แต่มันกลับหยุดนิ่งค้างไว้อยู่อย่างนั้น
ปลายจมูกเราแตะกันกับดวงตาที่จ้องมองมา
‘พี่รักเรานะ’
เขาพูดคำนั้นขึ้น
พร้อมกับรอยยิ้มที่แสนอบอุ่น

ผู้ชายคนนี้...
ทำให้เขินได้ตลอดเลย
แถมยังตกหลุมรักเขาตลอดเวลาอีก
คนเรามันจะตกหลุมรักคนๆเดิมได้นานแค่ไหนกันนะ? แต่พอมาในวันนี้
ในวันที่คุณไม่อยู่ด้วยกัน
วันที่คุณเป็นของคนอื่นไปแล้ว
....เรายังตกหลุมรักคุณอยู่เลย

กี่ปีกันแล้วนะ
อ่า..จะสามปีอยู่แล้ว
ทำไมนะทำไม

ความรู้สึกมันเหมือนเพิ่งผ่านไปเมื่อวาน
เมื่อวานที่เราไม่เข้าใจกัน
เมื่อวานที่เราโกรธกัน
เมื่อวานที่เราต่างปล่อยมือจากกันและกัน

ยังคงรอ
รอทั้งๆที่ความหวังแทบจะไม่มี
ดูเหมือนคนโง่เลยนะ
รู้อยู่ว่าคุณไม่มีทางจะกลับมาได้

ผู้คนผ่านเข้ามามากมาย
พยายามเปิดใจ

สุดท้าย
ก็แพ้ให้กับคนที่ยังคงอยู่ในใจ
มันผ่านไปแล้วจริงๆใช่ไหมรักที่มันเนิ่นนาน
ในเมื่อคุณไม่มีทางจะกลับมา
แล้วเรารอไปเพื่ออะไรกันนะ?

...นั่นสิ

ไม่รู้คำตอบเหมือนกัน



SHARE
Written in this book
My pain
Writer
sol_tt31
I'm just a human.
We made these memories for ourselves 

Comments