RAIN (ฝน)
เมื่อ5ปีก่อน ผมพบผู้หญิงคนนึงที่เปลี่ยนชีวิตผม
"ฝน" ชื่อของเธอ 
ผู้หญิงตัวเล็ก สูงวัย แต่งตัวเก่ง และมาพร้อมกับรอยยิ้ม 


ครั้งแรกที่เจอเธอผมยอมรับเลยว่า ผมตกหลุมรักเธอเข้าอย่างจัง 
แต่ผมก็พยายามหักห้ามใจมาตลอด พยายามพร่ำบอกตัวเองว่า "จะรักคนอายุมากกว่าขนาดนี้ไม่ได้" 
ผมพยายามต่อสู้กับความรู้สึกตัวเองมา6เดือน ผมแพ้ ผมปล่อยใจไปรักเธอเข้าจนได้

ผมเป็นวัยรุ่นที่ทะเยอทะยานแรงผลักดันสูง ยิ่งมีเธอด้วยแล้ว เชื้อเพลิงก็ยิ่งถูกเผาไหม้เร็็็็็็็็็็็็็็วขึ้นแรงขึ้น 
จากขี้เกียจกลายเป็นคนขยัน จากคนใจร้อนกลับกลายเป็นเย็น จากโลกมืดๆมัวๆก็ถูกแต่งแต้มด้วยสีสัน
ผมใช้เวลาเกือบ2ปีเพื่อได้เข้ามาอยู่ในสายตาเธอ

เธอเคยแต่งงานแล้วแต่สามีเธอเสียชีวิตไปกะทันหัน ผ่านมาเกือบ9ปีแล้วที่เธอเอาแต่โทษตัวเอง น้ำเสียงเธอสั่นคลอนทุกครั้งที่เธอเล่าเรื่องเขาให้ผมฟัง เธอรักเขาสุดหัวใจ


ผมรู้ว่าไม่มีทางแทนที่เขาได้ แต่ผมแค่อยากให้เธอผ่อนคลายบ้าง อย่างน้อยก็ให้เธอรู้สึกว่า ผมไว้ใจได้และพร้อมรับฟังเธอเสมอ 


ผมดีใจนะ ที่ในวันนี้ผมได้เป็นส่วนหนึ่งของรอยยิ้มเธอ เสียงหัวเราะของเธอ ทุกครั้งที่เธอยิ้มผมก็อดยิ้มตามไม่ได้ 
คุณเป็นคนแก่ที่น่ารักที่สุดเลยเธอบอกว่าเธอจะคิดถึงผมถ้าเราต้องจากกัน 
แต่ผมคงคิดถึงเธอมากกว่า
'ถ้าไม่มีเธอ ฝนต้องเหงาแน่เลย'
"เหงาทำไม เดี๋ยวคุณก็เจอเด็กรุ่นใหม่อีกตั้งเยอะแยะ"
'แต่มันไม่เหมือนกัน' 
'..เธอจะลืมฝนมั้ย'
"ไม่ลืมหรอก"
'สัญญา?'
"อือ"
'จะกลับมาหากันบ้างมั้ย'
"มาสิ"
'ฝนจะรอเธอกลับมา'
'ถ้าเธอมีแฟนเอามาแนะนำให้ฝนรู้จักด้วย ถ้าแต่งงานส่งการ์ดเชิญมาให้ฝนด้วยนะ'
"ได้ ถ้ามีอะนะ"
เธอน่ะช่างขี้หลงขี้ลืม อีกสองสามวันเธอก็ลืมสิ่งที่เธอพูดแล้ว มีก็แต่เพียงผมที่ยังจำมันได้ดี
นี่แหละนะข้อเสียของวัยรุ่น จำเก่ง


นี่ก็ช่วงสุดท้ายแล้วที่จะได้อยู่กับเธอ ผมก็อยากใช้เวลาให้คุ้มค่านะ แต่ช่วงนี้เธอก็ดันยุ่งเอามากๆ
ผมเข้าใจเธอนะ เธอต้องทำงาน เธอมีสิ่งที่ต้องรับผิดชอบมากมาย 

น่าเสียดายอยู่นะ ไม่มีโอกาสได้พูดเลยว่า ผมดีใจแค่ไหนที่ได้มาพบคุณ ต่อจากนี้ขอให้คุณดูแลตัวเองดีๆ คุณต้องสู้คนเสียบ้าง อย่าให้ใครมาเอาเปรียบ 
แค่ได้มีคุณเป็นรอยยิ้มของผมแบบนี้นั่นก็คือของขวัญที่ดีที่สุดสำหรับผมแล้วฝน


SHARE

Comments