อาจจะไม่ได้ดีเหมือนภาพตรงหน้า
ไง, สวัสดีไอมวย
นามแฝงของฉันในที่แห่งนี้ลองบอกทุกคนไปสิว่าเธอเป็นใคร



ฉัน คือ ไอมวย 
ผู้หญิงธรรมดาคนนึงที่เติบโตมาด้วยกำลัง
ถูกทุบตี ถูกดึงหัว ถูกรังแก และด่าทอน
จากคนในครอบครัวมาตั้งแต่วัยเยาว์ 



ทุกอย่างที่ถูกกระทำและพบเจอในตอนนั้น
ได้หลอมลวมมาเป็นฉันในวัยที่โตขึ้น



มีนิสัยกร้าวร้าว อารมณ์ฉุนเฉียวรุนแรง
เป็นเด็กในแบบที่ใครไม่ต้องการ 
แต่ยังมีข้อดีอยู่ในนั้น 
คือฉัน ไม่ทำร้ายใครแม้จะโดนทำร้ายใส่ก็ตาม



พอเริ่มเข้าสู่ช่วยวัยรุ่นดั่งปัจจุบัน
แม่เริ่มพาฉันออกไปหาหมอแบบจริงจัง
เพื่อเช็คดูว่าสิ่งที่ฉันเป็นอยู่มันคืออะไร?



คุณหมอแทบจะทุกคนเตือนฉันเป็นเสียงเดียวกัน
เรื่องที่ฉันควรควบคุมอารมณ์ให้ดีกว่านี้ 
ฉันมีปัญหาเรื่องการแสดงอารมณ์ออกมา
ในเวลาที่โกรธหรือโมโหจัดฉันจะเปลี่ยนกลายเป็นคนดุร้ายไม่ต่างอะไรจากคนบ้าไร้สติ 
ใช้วาจาร้ายสั่งตายทุกคนได้ไม่ไว้หน้าและอายุ



ในเวลาที่เศร้าหรือเสียใจฉันจะกลายเป็นคนขี้แพ้เฝ้าเอาแต่นึกถึงแต่ความตาย นั่งคิดถึงแต่เรื่องลดคุณค่าตัวเอง ทำยังไงก็ได้ให้ดิ่งลงกว่านี้



คุณหมอบอกว่าฉันแค่จัดการอารมณ์ไม่เป็น




ฉันก็คิดเหมือนกัน
ไม่ดีเลยเนาะ แบบนี้ มันไม่ดีเลย.. 





แต่ถึงอย่างนั้น 
ฉันก็มีหน้ากากสะสมไว้หลายใบเชียวละ
หน้ากากแต่ละรูปแบบที่เก็บเอาไว้ดึงมาใช้ 
เพื่อใช้ชีวิตต่อไปในสังคมตามคำแนะนำของหมอ



มีผู้คนมากมายอยู่รอบกายฉัน
มีคนรัก มากกว่าคนเกลียด 
มีคนสนิท มากกว่าคนรู้จัก
มีทุกอย่างไว้พร้อมดีแล้ว
เพราะฉันสดใสร่าเริงยามอยู่กับพวกเขา



ดึงความเป็นตัวเองแสดงออกมาให้ทุกคนเห็น 
ว่าฉันน่ะ จริงใจ
แต่กลับกันฉันไม่เคยดึงความเป็นตัวตนออกมา
อีกเลยหลังจากตอนเด็ก 
เพราะฉันไม่อยากให้ใครต้องหายไป 



เรื่องนี้มีแต่แม่และฉันที่รู้ 



ฉันยังคงต้องใช้ชีวิตอยู่แม้เป็นสัตว์ประหลาด
คนในความคิดสอนฉันไว้ 




อาจมีหลุดออกมาบ่อยครั้งถึงกิริยาที่ไม่ควรเป็น
แต่เนื่องด้วยประสบการณ์ชีวิตที่มีมากขึ้น
สอนให้ฉันรู้จักวิธีเอาใจคนหลังถูกทำร้ายใส่



ฉันผู้ใช้ชีวิตอยู่มากับความวุ่นวาย
และจิตใจที่ไม่ปกติของตัวเอง
เหนื่อยเหลือเกิน ตัวเรา.... 




เคยคิดเหมือนกันนะว่าคงต้องใช้ชีวิตแบบนี้
ไปจนแก่ตายแน่ๆเลย ถ้าไม่ได้เขามาสอนเอาไว้




ผู้หญิงที่จิตใจแข็งแกร่งเหมือนหิน
ผู้ซึ่งมีจิตใจสงบและนิ่งเหมือนบ่อน้ำลึก
เธอเข้ามาสอนให้ฉันรู้วิธีจักการอารมณ์ร้อน
ให้กลายเป็นเย็นลงอย่างช้าๆแต่เห็นผล




ฉันอยู่กับผู้หญิงคนนี้มานานมากพอที่จะซึมซับ
กอบโกยอารมณ์ด้านบวกมาได้อย่างมากมาย
เป็นครูผู้ซึ่งสอนทุกอย่างให้แก่ฉัน
ขอบคุณ 




ถึงวันที่ต้องจากกันแต่บทเรียนนั้นยังคงอยู่ 



ฉันแบกชีวิตและอารมณ์สองขั่วของตัวเองไว้
ได้อย่างไร้กังวล เพราะเริ่มรู้วิธีจักการแล้ว
มีน้อยคนมากๆที่จะรู้ว่าฉันมีอาการแบบนี้
ไม่ค่อยเอาไปบอกใครหรอก
ไม่ใช่เรื่องน่ายินดีเลย
เผลอๆโดนดูถูกกลับมาซะมากกว่า



แต่ฉันก็หวังนะ
ว่าคนที่อ่านเรื่องราวบทนี้จะไม่ดูถูกฉัน
และไม่สงสารกัน




ขอแค่เข้าใจและยอมรับในสิ่งที่ฉันเป็น
เพียงแค่นี้
ก็ได้รับมาแล้วหนึ่งยิ้ม :') 







SHARE
Writer
iamimuy
freedom
ฉันไม่มีเรื่องราวของความสุขมาเล่าหรอก..เพราะครึ่งชีวิตก็เต็มไปด้วยความเจ็บปวดแล้ว

Comments

myzanear
2 months ago
ไม่น่าเชื่อจริง ๆ ค่ะ เราตกใจมากตอนได้อ่านเรื่องนี้ของคุณ นึกว่าตัวเองมาเขียนเล่าชีวิตตัวเอง ตั้งแต่ถูกทำรุนแรงจากคนในครอบครัวตั้งแต่เด็ก กลายเป็นคนอารมณ์ร้าย แม่พาไปหาหมอ ถูกหมอวินิจฉัย บอกใครไม่ได้ มีแค่แม่กับเราที่รู้ ต้องอดทนไม่ทำร้าย ๆ ใส่ใคร และจนจบเนื้อเรื่องนี้ทุกกระเบียดนิ้วมันคือเราจริง ๆ ประหลาดใจที่มีคนเหมือนเราขนาดนี้ และที่คุณบอกถึงอารมณ์สองขั้วนี่ไม่มั่นใจว่าคุณเป็นไบโพลาร์หรือเปล่านะคะ แต่เราเป็นค่ะ ก่อนหน้านี้ก็เป็นซึมเศร้าธรรมดา แต่มันพัฒนามาเป็นไอ้โรคนี้ซะได้ ยังไงเราก็ขอให้กำลังใจคุณนะคะ ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดี ๆ ค่ะ
Reply
iamimuy
2 months ago
ขอบคุณมากนะคะที่แบ่งปันเรื่องราวอีกมุมของเธอ ดีใจอ่าที่ได้เจอคนคล้ายๆกันด้วย มันลำบากมากเลยเนาะๆๆ เราก็ขอเป็นกำลังใจเล็กๆจากตรงนี้ให้เธอเหมือนกันนะคะ 😃