บ้านของกระบองเพชร
ทำไมมันดาวน์แบบนี้วะ?
ดาวน์แบบ อยากออกไปจากจุดๆนี้ซักที 
มันเบื่อ มันเหนื่อย ไม่มีแรงบันดาลใจเหี้ยไรเลย

จะพูดกับที่บ้านด้วยเหตุผลนี้คงไม่ได้แน่ 
แต่คนที่จะอยู่กัับเรา ณ เวลาแบบนี้ ใครกัน?...
...
บ้าน คือที่ที่อบอุ่น สบายใจเสมอ เรารู้ดี
ครึ่งปีผ่านไปแล้ว กับการอยู่กับความนิ่งและความเชื่องช้า...
ช้าซะจนชินกับการไม่เคลื่อนไหวใดๆ 
มันใช่เราหรอวะ ?แน่นอนว่า ตรงกันข้ามอย่างสมบูรณ์แบบ
เรา คือ คนที่ชีวิตยุ่งตลอดเวลา มีเรื่องปวดหัว มีปัญหาให้แก้เสมอ เคยเรียน ยุ่ง วุ่นวาย
แล้วจะอยู่แบบนี้ได้ยังไง...

การเลี้ยงกระบองเพชร ไว้ในกระถ่างดอกไม้อย่างดี ให้น้ำมากๆ ก็เหมือนกับรอวันที่มันจะเหี่ยวเฉาตายไปเท่านั้น 

ไม่มีแรงเลย...
ไม่มี แม้แต่จะออกดอกออกหนาม
ขอเราอยู่ในทะเลทรายแทนได้มั้ย...
ถึงโดนแดดเผา แต่นั่นแหละคือสิ่งที่เราต้องการ



SHARE
Written in this book
mood
Writer
namiparichat
traveller who wanna be writer
ไม่มีคำคม มีแต่ความรู้สึกที่เขียนไป...

Comments