จดหมายความทรงจำ...คิดถึงนะ คิดถึงนะ
วันแรกของการได้คุยกับสาวแปลกหน้า แต่ไม่ได้หน้าแปลกนะ 13/10/61 เจอกันเพราะคลับผีจริงๆ
          เธอเป็นสาวที่มีความขิงตัวเอง แต่ก็นะ เธอเก่งจริงๆ เธอชอบกินกับชอบนอน ฟังเพลงด้วยสิ ที่สำคัญเธอชอบแมว เธอนิสัยเหมือนแมวแต่เธอไม่ใช่แมว เธอบอกว่าความสูงของเธอคือมาตรฐานของหญิงไทย เท่าไรอะ ใช่155ปะ เดาๆนะ เธอเป็นสาวน้อยที่พูดเก่ง เสียงหัวเราะของเธอมันทำให้ฉันยิ้มได้ ที่สำคัญแววตาของเธอมีเสน่ห์นะ แม้บางทีดูๆก็มีความเศร้าที่ซ่อนอยู่ แต่ อีกมุมนึงของแวนตาคู่นั้น คือแววตาของความหวัง สรุปดูๆรวมๆแล้วมีเสน่ห์เหลือเกิน
ถ้าถามในเรื่องขอุงความรู้สึก ฉันตอบไม่ได้หรอกว่า ชอบเธอเพราะไร มันคงเป็นเรื่องของความรู้สึกจริงๆ แรกๆมันก็ไม่เยอะหรอก แต่ นับวันมันก็มากขึ้นเอง มีคำถามในใจเธอมีไรดีนะ ที่ทำให้คนๆนึงสามารถรู้สึกคิดถึงคุณได้มากขนาดนี้

เพราะมันรู้สึก...
คิดถึงนะ คิดถึงนะ ชอบคุณนะ (ถ้ามันมีเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ ที่สามารถสื่อถึงความรู้สึกได้ก็คงดีนะ) เพื่อนๆในเวคถามว่า ไม่ได้เจอหน้า รู้สึกมากขนาดนั้นหรอ ไม่รู้นะ แต่ ฉันตอบไปว่า เรารู้จักกันด้วยการโทรคอลคุยไม่กี่ครั้ง และ เรารู้จักกันผ่านทางบทเพลง จริงๆแรกๆก็ไม่เข้าใจ ?***มาเข้าใจตอนที่ เธอไม่รู้สึกไรแล้ว
- ฉันรู้จักเธอมา3เดือนแล้วนะ
- ฉันคอยเฝ้ามองเธอตลอด
- ฉันชอบแววตา และ น้ำเสียงของเธอ
- ฉันชอบเธอเพราะ ความนิสัยเหมือนแมวแต่ไม่ใช่แมว
#คิดถึงนะ คิดถึงนะ ชอบเธอนะ อย่ารำคาญฉันเลยนะ ฉันแค่เข้ามาเพื่อบอกความรู้สึกดีๆ

       วันที่คืน24/12/61 อยู่ในคลับผี บอกเลยว่าหลับแต่มันตื่นเพราะได้ยินเสียงของเธอ ในใจคิดๆตอนที่หลับ เสียงคุ้นๆใช่เธอชัวร์เลยตื่น
ช่วงนั้นเป็นช่วงกิจกรรมของมหาลัย เข้าใจว่าเธอเหนื่อย แต่เธอก็ทำมันได้ดี ผลตอบรับกลับมา มันคือเสียงปรบมือที่หลายๆคนบอกว่าเธอทำหน้าที่ได้ดีมากและ ฉันคิดๆว่าเธอโตขึ้น น้ำตาที่เธอเสีย คือน้ำตาแห่งความสำเร็จ อย่างที่ฉันเคยบอก เธอเก่งนะ แม้เธออาจจะไม่ชอบคำๆนี้ แต่เก่งในที่นี้คือ เก่งในเรื่องของรู้หน้าที่ ความรับผิดชอบ เรียงลำดับความสำคัญเป็น แม้ร่างกายเธอไม่ไหว ใจเธอจะเหนื่อยท้อ แต่ด้วยหน้าที่มันเลยต้องทำ แล้วเธอก็ทำมันได้ดี ดีใจกับเธอด้วยนะกับสิ่งที่เธอทำมันได้ มันคงเป็นความทรงจำดีๆ

บทเพลง...
มันทำให้ฉันชอบเธอมากขึ้น รู้สึกกับเธอมากขึ้น เพราะเพลงที่เธอฟัง ฉันรู้จักเธอเพียงคอลกันไม่กี่ครั้ง พูดคุยผ่านทางแชทไลน์ ผ่านทางสติ๊กไลน์ สุดท้าย ผ่านทางบทเพลงที่เธอให้ฉันฟัง
.......ในอดีตฉันมีเพลงที่ทำให้ฉันรู้สึกทุกครั้งที่ได้ฟัง.......แต่เพลงๆนึงที่ทำให้ฉันรู้สึกได้มากกว่าและกลบเพลงในอดีตทิ้งไปคือเพลงที่เธอให้ฉันฟัง.....
- สุดท้ายแล้วเธอต้องไป
- ไกล
- รองเท้าเก่า
- ซ่อนหา
ส่วนมากก็ทุกๆเพลงของ tattoo colour
แต่มีเพลงนึงที่ฉันชอบนะ "โอกาสสุดท้าย" เข้าใจคำๆนี้เลย555555 แต่ฉันก็อยากบอกว่า คิดถึงนะ คิดถึงนะ ชอบเธอนะ 

     วันนี้วันที่ 28/01/62 ช่วงเวลาบ่ายๆ ฉัน....ฉันยิ้มได้ ฉันมีความสุข ได้คอลสายในคลับที่เธอสร้างขึ้นฉันทำงานไป ฟังเธอพูดบ้าง ฟังเธอร้องเพลงบ้าง ^___^ ฉันยิ้มได้ แม้เป็นช่วงเวลาสั้นๆ มันเหมือนฉันได้อยู่กับเธอแบบสองต่อสองในช่วงเวลาหนึ่ง
เธอคือจดหมายความทรงจำสำหรับฉัน.....
เธอคือหนังสือเล่มหนึ่งที่ฉันสามารถอ่านมันไปได้เรื่อยๆ ฉันไม่ได้อ่านเพื่อให้จำเรื่องราว แต่ฉันอ่านเพื่อค่อยๆเรียนรู้จริงๆ
วันที่คิดว่าต้องทำใจอีกครั้ง...คือวันที่ เธอถามว่า เหนื่อยไหม...(ฉันตอบไปว่า)มันก็เหนื่อยนะแต่ไม่ได้เหนื่อยในตัวเธอแต่มันเหนื่อยกับกำแพงที่ตัวเองสร้างขึ้นมา และ ณ วันเวลานั้นเธอก็พูดให้เราต้องทำใจจริงๆอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันต่างกันตรงที่เหตุและผล ถ้าฉันฝืนต่อไปมันอาจไม่เป็นผลดีมากๆ ฉันอาจมองหน้าเธอไม่ติดหรือพูดคุยได้ปกติ.....^____^ (รอยยิ้มนี้มีความเศร้าอยู่)
การจากลาคงไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น แต่...จากกันด้วยดีก็คงจะดีกว่า...😂😂😂
ทุกๆความพยายามอาจไม่ได้ทุกความสำเร็จแต่ทุกๆความสำเร็จเกิดขึ้นได้ด้วยความพยายาม
(จริงหรออออ ที่เขาว่าฟ้าหลังฝนย่อมดีกว่าเสมอ)
123...^____^ ก็คงจะจริง 
✌ สิ่งเล็กๆที่เรียกว่าชอบ ✌
💞ใจกลางความรู้สึกดีๆ💞
วันที่7/02/62 เวลาเดิมที่เธอทักมา ความรู้สึกคือแปลกใจ แต่ก็ดีใจ วันนี้เธอมาแปลก 555 การพูดคุยฉันกับเธอก็ปกติมีไรให้ขำบ้างติดตลกบ้าง
การกลับมาครั้งนี้ มันคือวันนี้ที่รอค่อย (เอออใช่ชื่อรายการตามหาคนป่ะ)แต่อันนี้เป็นตามหาสิ่งที่ขาดหายดีกว่า^__^ เราได้เริ่มคุยปรับความเข้าใจกันใหม่ เราเริ่มพูดในสิ่งเรารู้สึก เราคุยกันด้วยเหตุผล
สุดท้ายยยยย.....เราพร้อมที่จะไปกันต่อ
🌹คิดถึงนะ คิดถึงนะ🌹
 😊 ขอบคุณนะ😊


SHARE
Written in this book
คิดถึงนะ
Writer
HKKR
Add

Comments