[OS] YOUR LIPS (SEULRENE)
คืนนี้คงเป็นอีกหนึ่งคืนที่ซึลกินั่งทำงานเขียนบทความเพื่อส่งต้นฉบับในวันพรุ่งนี้ สายตาจดจ่ออยู่กับหน้าจอคอมอยู่นานจนเธอต้องถอดแว่นทรงกลมวางกับโต๊ะไม้ เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ก่อนจะหลับตานิ่งลง ฟังเสียงบรรยากาศรอบๆที่ยังคงเคลื่อนไหว แต่ความสงบนี้กลับอยู่ได้ไม่นาน เพราะเสียงเรียกเข้าจากมือถือของเธอดังขึ้นพร้อมกับแสดงชื่อของต้นสายที่โทรเข้ามา

...พี่ไอรีน...

‘อ่า คิดถึงจัง’ สิ่งที่อยู่ในหัวใจของเธอกล่าว

“ฮัลโหลค่ะ พี่ไอรีนใกล้จะถึงคอนโดหรือยังคะ กิจะได้ลงไปรับ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงสดใสเมื่อคนที่เธอรอคอยมาตลอดทั้งวันกำลังจะกลับมา

[ขอโทษนะกิ วันนี้พี่คงกลับช้าหน่อย พอดีว่าพี่เพิ่งออกจากที่ทำงานมาเอง] คำตอบของปลายสายทำให้คนหน้ากลมถึงกับทำคอตก

“หรอคะ แล้วพี่กลับยังไง”

[พี่ติดรถรุ่นน้องที่ทำงานมาอะ]

“เจนนี่?” ซึลกิเอ่ยชื่อของคนคนนึงขึ้นมาราวกับรู้คำตอบดี

[เออ...ก็ใช่]

“ค่ะ”

[ถ้าพี่ใกล้ถึง เดี๋ยวพี่ทักแชทไปบอกนะ] ทันทีที่สิ้น เสียงปลายสายก็กดวางสายลงโดยไม่ทันได้ให้อีกฝ่ายตอบกลับ

ตามจริงแล้ว ซึลกิไม่ใช่คนขี้หวง ขี้หึง หรือขี้งอน เพราะเธอเป็นคนที่ค่อนข้างเข้าใจและมีเหตุผลมากพอที่จะแยกแยะได้ว่า ความสัมพันธ์ของไอรีนกับเจนนี่เป็นอย่างไร เธอรู้ว่า ทั้งสองเป็นเพื่อนงานร่วมที่สนิทกัน เพราะไอรีนได้รับมอบหมายจากหัวหน้าแผนกให้ช่วยดูแลเจนนี่ซึ่งเป็นหลานสาวของรองประธานบริษัท ไอรีนจึงต้องช่วยสอนงานอยู่เรื่อยๆ คุยกันไปคุยกันมาก็กลายเป็นคนที่สนิทกัน ซึลกิไม่รู้หรอกว่า เจนนี่คิดแบบไหนกับไอรีน แต่เธอก็ต้องเชื่อใจแฟนของตัวเองว่าจะไม่รู้สึกกับเจนนี่เกินกว่าพี่น้อง...เธอเชื่อใจ เพราะเธอไว้ใจ ไว้ใจว่า ไอรีนจะไม่เผลอไปมีใจให้ใครนอกจากเธอ

คนหน้ากลมหันกลับมาทำงานต่อโดยไม่ลืมที่จะมองดูนาฬิกาเป็นระยะๆ พิมพ์งานไปก็มองเวลาไป เข็มนาฬิกายังคงเดินต่อไปเรื่อยๆจนล่วงเลยไปกว่าสองชั่วโมง แต่แฟนสาวของเธอก็ยังไม่กลับมา ซึลกิเริ่มผุดลุกผุดนั่ง กลัวว่า สิ่งที่เธอแอบคิดไว้ลึกๆจะเกิดขึ้น ถึงแม้ว่า ซึลกิจะไว้ใจไอรีนมากแค่ไหนก็ตาม แต่เธอก็ไม่อาจคาดเดาได้ว่า ทั้งคู่จะเกินเลยกันมากกว่าพี่น้อง เพราะเธอไม่ไว้ใจรุ่นน้องคนสนิทของไอรีนอยู่ดี

‘หวังว่าจะไม่เป็นอย่างที่ฉันคิดไว้นะ’ เธอภาวนา



ไม่นานเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้นตามมาด้วยเสียงรองเท้าส้นสูงที่กระทบกับพื้น หญิงสาวตัวเล็กเดินเข้ามาในห้องด้วยใบหน้าที่เหนื่อยล้า หอบถุงกระดาษพะรุงพะรังเต็มสองมือ ก่อนจะสอดส่ายสายตามองไปยังร่างสูงที่ยืนกอดอกจ้องมองมาที่เธอ

“ไหนบอกว่าจะทักแชทมาตอนที่ใกล้จะถึงไง” คนที่รอทักทายคนมาใหม่ด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยสบอารมณ์

“ก็พี่ไม่อยากให้กิเสียเวลาลงไปรับพี่ไง เพราะกิต้องทำงานส่งพรุ่งนี้ไม่ใช่หรอ” ร่างเล็กเอ่ยพลางวางถุงกระดาษลงที่โต๊ะในห้องรับแขก

“พี่ไม่อยากให้กิเสียเวลาทำงาน หรือไม่อยากให้กิเห็นพี่กับ...เฮ้อ ช่างมันเถอะ” ซึลกิตัดสินใจตัดประโยคที่อยากจะพูดเพื่อไม่ให้ทะเลาะกันเหมือนครั้งก่อนๆ “แล้วพี่ไอรีนกินอะไรมาหรือยังคะ ถ้ายังเดี๋ยวกิจะได้ทำให้กิน”

“พี่กินมาแล้วล่ะ พอดีวันนี้พี่ไปเดินหาซื้อของกับเจนนี่ เลยแวะกินข้าวเย็นกันเลย อิ่มมากๆ” 

“หรอคะ แล้วทำไมพี่ไม่เห็นบอกกิเลยอะว่า จะไปเดินช็อปปิ้ง”

“พี่ไม่อยากโทรไปรบกวนกิตอนทำงานไง”

“กิเคยบอกพี่แล้วไม่ใช่หรอคะว่า พี่ไม่ต้องคิดว่าตัวเองรบกวน เราเป็นแฟนกันนะคะ มีอะไรก็บอกกัน กิก็ไม่ใช่พวกคนหัวดื้อที่จะห้ามโน่นห้ามนี่ตอนที่พี่จะมาขอไปที่ไหน พี่ก็น่าจะรู้นิสัยของกิดี”

“พี่ขอโทษนะ คราวหลังจะบอกกิตลอด”

“หรือครั้งนี้ที่พี่ไม่บอกกิ เพราะกลัวว่า กิจะห้ามให้พี่ไปกับเจนนี่” ซึลกิเริ่มทนไม่ไหวที่จะเก็บความสงสัยนี้เอาไว้ในใจ “กิอยากรู้ว่า เจนนี่เป็นอะไรกับพี่กันแน่ ทำไมถึงจะต้องทำตัวติดกันตลอด”

“รุ่นน้องที่ทำงานไง พี่ก็เคยเล่าให้กิฟังไปแล้วนะ”

“แค่รุ่นน้องหรอ แล้วเจนนี่คิดกับพี่แค่รุ่นพี่หรือเปล่าคะ

คำตอบของคนร่างสูงทำให้ไอรีนหยุดชะงักไปพักหนึ่ง ก่อนที่จะเธอยกยิ้มขึ้นแล้วเดินเข้าไปหาคนที่กำลังยืนจ้องเธออย่างไม่พอใจ

“วันนี้เจ้าหมีของพี่ไม่ได้กินน้ำผึ้งหรอคะ” ไอรีนเอ่ยพลางยื่นมือขึ้นหยิกแก้มคนตรงหน้าด้วยความเอ็นดู

“ไม่ตลก”

“กิคิดว่า เจนนี่ชอบพี่แบบแฟนอะไรแบบนี้หรอ” ไอรีนถามอย่างคนรู้ทัน เพราะเธอก็แอบสังเกตแฟนสาวอยู่บ่อยๆ เวลาที่เธอพูดถึงเจนนี่หรือไปไหนมาไหนกับเจนนี่ ซึลกิก็มักจะทำหน้าบึ้งทุกที แต่พอถามว่าเป็นอะไร ไอรีนก็จะได้รับคำตอบอยู่เสมอว่า เปล่า...ปากแข็งจริงๆ

“ก็ไม่ได้อยากจะคิดแบบนั้น แต่มันก็อดคิดไม่ได้”

“ถึงเจนนี่จะชอบพี่ขึ้นมาจริงๆ พี่ก็ไม่ได้ชอบเจนนี่หรอกนะ เพราะพี่มีแฟนที่น่ารักมากๆอยู่แล้วทั้งคนนี่เนอะ”

ดูเหมือนว่า คำพูดของคนตัวเล็กจะพอทำให้ซึลกิคลายกังวลลงไปบ้างจนเธอถึงกับกลั้นยิ้มไม่ได้ ร่างสูงค่อยๆเลื่อนมือขึ้นโอบเอวคนตรงหน้าดึงให้เข้าแนบชิดเรือนร่างของเธอมากขึ้น

“กิแค่กลัว กลัวว่าพี่จะหวั่นไหว” 

“พี่ไม่หวั่นไหวหรอก แล้วเจนนี่ก็คงไม่มีทางชอบพี่ด้วย”

“ทำไมล่ะคะ” ซึลกิเอียงคอถามด้วยความสงสัย

“ก็เจนนี่...มีแฟนแล้วน่ะสิ”

“จริงหรอคะ?!!” เจ้าของใบหน้าหมีเบิกตาโพลงอย่างตกใจ แต่ก็แอบขำในใจที่ตัวเองเอาแต่คิดว่า เจนนี่แอบชอบแฟนสาวของเธอ

“อื้อ เจนนี่มีแฟนเป็นเพื่อนในแผนกของพี่นี่แหละ เพิ่งตกลงคบกันเองล่ะมั้ง”

“อ่อค่ะ” ซึลกิพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

“รู้แบบนี้แล้วก็ไม่ต้องคิดไปเองอีกแล้วนะ...ขี้หวงเหมือนกันนะเราน่ะ” คนตรงหน้ายื่นมือบีบจมูกซึลกิเบาๆ 

“ก็มีแฟนสวยนี่เนอะ กิก็ต้องหวงสิ หวงมากๆด้วย”

“อื้อๆ” ไอรีนงุดหน้าลงด้วยความเขิน

“แล้วพี่ไอรีน...ไม่หวงกิบ้างเลยหรอ”

“รู้ได้ไงว่าพี่ไม่หวง” คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นสบตาอีกครั้ง

“ก็พี่ไม่เคยบอก”

“บางทีคำพูดก็ไม่สำคัญเท่ากับการกระทำนะ กิไม่เคยรู้หรอกว่า พี่ต้องอดทนแค่ไหนที่เห็นผู้หญิงหรือผู้ชายคนอื่นแอบมองกิด้วยสายตาที่จ้องจะกินอย่างกับเสือ มันไม่ง่ายเลยนะที่พี่จะสะกดกลั้นใจตัวเองไม่ให้โมโห ถ้าเป็นไปได้ พี่อยากจะเก็บกิขังไว้ไม่ให้ใครได้เห็นเลย เพราะ...พี่หวง” 

“จริงหรอคะ ทำไมกิไม่เคยรู้เลย” ซึลกิยกยิ้มขึ้นจนดวงตาเล็กๆของเธอหยีลง เธอไม่เคยรับรู้มาก่อนว่า ไอรีนต้องเผชิญกับเรื่องแบบนี้ คิดว่าเธอเป็นอยู่ฝ่ายเดียวเสียอีก ที่ไม่ชอบสายตาของคนอื่นเวลามองเชยชมแฟนสาว

“ก็กิเด๋อไง" ว่าจบไอรีนก็หัวเราะคิกคักออกมาจนคนตรงหน้าถึงกับบึนปากใส่ "พี่ล้อเล่นนะคะคนดี"

"ไม่ต้องเลย พี่ไอรีนชอบว่ากิเด๋อตลอด"

"ถึงกิจะเด๋อ แต่ก็น่ารักนะคะ"

"นี่ถือเป็นการตบหัวแล้วลูบหลังหรือเปล่าคะ" 

"หรือจะให้พี่ตบหัวแล้ว...จูบดีล่ะ" ไอรีนเอียงคอถามพลางส่งยิ้มหวานปานน้ำผึ้งให้คนตรงหน้า

"ก็ได้นะคะ" ครั้งนี้เป็นซึลกิที่ยกยิ้มขึ้นมุมปากบ้าง

"'งั้นให้พี่ตบหัวก่อนนะ"

"ได้สิคะ ถ้ากิโดนตบหัวแล้วได้จูบพี่ไอรีน ก็ถือว่าคุ้มนะคะ"

"ตบจริงๆนะ" ไอรีนแกล้งง้างมือขึ้นเหนือหัวของคนที่สูงกว่า

"อื้อ ตบหัวกิเลย" ซึลกิยักคิ้วขึ้นลงอย่างกวนประสาท ก่อนจะเลื่อนมือขึ้นจับข้อมือของแฟนสาวแล้วบังคับให้มือของไอรีนกระทบที่หัวของเธอ "ตบแรงๆเลยก็ได้นะคะ"

"จะบ้าหรอ พี่ไม่ทำหรอกน่ะ" ไอรีนดึงมือของตัวเองกลับ

"พี่ไอรีนไม่ตบหัวกิ อย่างงั้นกิก็ไม่ได้จูบพี่ไอรีนสิคะ เสียใจจัง"

"จูบทุกวันไม่เบื่อหรือไง เมื่อเช้าก็เพิ่งจูบไปเองนะ"

 "ไม่ กิไม่เบื่อ กิชอบ เพราะปากพี่ไอรีนเหมือนเยลลี่" 

"ยังไงอะ"

"ก็นิ่มๆแล้วก็...มีกลิ่นผลไม้"

"หือ???" ไอรีนเลิกคิ้วอย่างสงสัย จนเธอต้องถามซ้ำ "กลิ่นผลไม้ยังไง"

"ก็กลิ่นลิปสติกของพี่ไอรีนเหมือนกลิ่นพีช"

"หรอ แต่พี่ไม่ได้ซื้อกลิ่นพีชมานี่นา พี่ว่ามันเหมือนกลิ่นเค้กมากกว่านะ" ว่าจบก็หยิบลิปติกจากกระเป๋าสะพายข้างออกมาก่อนจะเปิดฝาออก "ลองดมดูสิ มันเป็นกลิ่นพีชตรงไหนเนี่ย"

"งั้นกิขอลองทาได้มั้ยคะ"

"ได้สิ"

ไอรีนส่งลิปติกสีชมพูที่เธอคิดว่าเป็นกลิ่นเค้กให้ มือเรียวรับมาก่อนจะทาจนทั่วริมฝีปาก กลิ่นของลิปสติกโชยขึ้นเตะจมูกจนซึลกิถึงกับต้องเม้มปากแล้วเอาลิ้นแตะเพื่อลิ้มลองรสชาติ

"กลิ่นพีชจริงๆด้วย" ซึลกิยังคงยืนยัน

"กิจมูกพังหรือเปล่า กลิ่นเค้กชัดๆ"

"ถ้าพี่ไม่เชื่อ พี่ก็ลองชิมดูสิ"

"'งั้นเอาลิปคืนมา" ไอรีนแบมือขอลิปสติปคืนจากคนตรงหน้า

"ไม่ให้คืนหรอก ถ้าพี่อยากชิมให้มาชิมตรงนี้" ร่างสูงเอ่ยพลางชี้นิ้วไปที่ริมฝีปากของตัวเอง 

"อะไรอะ งั้นพี่ไม่ชิมก็ได้"

"ถ้าไม่ชิม กิก็ไม่คืนลิปสติกพี่นะ" คนเจ้าเล่ห์ยักคิ้วขึ้นลงอย่างกวนประสาท

"ขี้โกง" ไอรีนเป็นฝ่ายทำหน้าบูดบึ้งบ้าง

"'งั้นไม่ต้องเอาลิปคืนนะ กิไปทำงานแล้ว" ว่าจบซึลกิก็ทำทีหันหลังกับไปทำงาน หากแต่ไม่ทันที่เธอจะเดินไปถึงห้องกลับถูกมือเล็กรั้งแขนไว้เสียก่อน

"เออ ก็ได้" คนตัวเล็กพูดอย่างขอไปที

"อะไรก็ได้"

"ก็...จูบก็ได้ไง"

คำตอบของไอรีนทำให้คนตัวสูงอมยิ้มจนหน้าพองเป็นซาลาเปา เธอเดินมาหยุดตรงหน้าไอรีนก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าใกล้ "อะ จูบดิ่"

"รู้แล้วน่ะ ก็เข้ามาใกล้ๆกว่านี้หน่อยสิ"

"ได้ค่ะพี่สาว" 

ร่างสูงค่อยๆโน้มใบหน้าเข้าจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่ส่งผ่านถึงกันและกัน กลิ่นหอมของลิปติกส่งกลิ่นเตะปลายจมูกของไอรีนก่อนที่จะโน้มเข้าสัมผัสและลิ้มรสบนริมฝีปากของอีกฝ่าย แขนเรียวโอบรัดเอวของไอรีนให้เข้าใกล้และลูบไล่ไปตามเรือนร่างจนอีกฝ่ายตอบรับด้วยการโอบกอด ริมฝีปากขยับตามจังหวะที่สอดรับกันเป็นอย่างดีจนไอรีนสัมผัสได้ถึงรสชาติของเค้กวานิลลาที่โปรดปรานเป็นพิเศษ มันทั้งหอมและนุ่มจนไม่สามารถหยุดลิ้มลองได้ ความอ่อนนุ่มของเค้กตรงหน้าพาให้เธอเริ่มอยากค้นหาอะไรบางอย่างภายใน เธอจึงแทรกเข้าไปแสวงหารสชาติที่ไม่สามารถหาได้จากภายนอก รสชาตินี้ทั้งหอมหวนและหวานหอมจนเธอไม่อยากให้สิ่งตรงหน้าจากเธอไปไหน หากแต่ชิ้นเค้กตรงหน้ากลับค่อยๆถอนสัมผัสออกก่อนจะยืนส่งยิ้มให้เธอ

"เป็นไงเหมือนเยลลี่รสผลไม้มั้ย" ซึลกิถามในขณะที่ไอรีนยังคงลุ่มหลงอยู่ในภวังค์ของรสสัมผัสตรงหน้า

"เออ...ไม่อะ ยังไงก็เป็นกลิ่นเค้กอยู่ดี" 


เค้กที่ทั้งหอม นุ่มนิ่ม และหวานจนเธอไม่อยากให้ใครได้ลิ้มลอง นอกจากเธอคนเดียว



"นั่นสิเนอะ กิก็ว่าอย่างงั้น" ซึลกิแอบหัวเราะเบาๆ ตามจริงเธอรู้อยู่แล้วล่ะว่า ลิปสติกแท่งนี้กลิ่นเหมือนเค้กวานิลลาที่พี่ไอรีนชอบทาน เพียงแต่เธอต้องการแกล้งไอรีนเท่านั้น

"ไหนกิบอกว่าเป็นกลิ่นพีชไง"

"กลิ่นเค้กชัดๆ หอมด้วย แล้วก็หวานด้วยสิ" ร่างสูงยืนยิ้มจนตาหยี 

"นี่กิหลอกจูบพี่ใช่มั้ย" คนตัวเล็กตีต้นแขนซึลกิด้วยความหมั่นเขี้ยว

"โอ้ย เจ็บนะคะ คิกๆๆ" คนเจ้าเล่ห์หัวเราะไปเกาต้นแขนตัวเองไป "ไม่ได้หลอกซ่ะหน่อย พี่ไอรีนเป็นคนเข้ามาจูบก่อนเองนะ"

"หลอกลวงกันชัดๆ" 

"ก็เชื่อคนง่ายอะเนอะ ช่วยไม่ได้" ซึลกิยักไหล่ขึ้นลงอย่างกวนประสาท "เอาเป็นว่า ขอบคุณที่ช่วยเติมพลังให้กิมีกำลังใจในการทำงานต่อนะคะ ไปทำงานต่อแล้วนะ"

"ตัดบทกันแบบนี้เลยหรอ"

"ถึงจะชอบตัดบทแต่กิไม่ตัดใจจากพี่ไอรีนนะ เพราะตัดยังไงก็ตัดไม่ขาด"

"อ่านมุกเสี่ยวๆของเยริเยอะไปใช่มั้ยเนี่ย"

"ถึงกิจะชอบเล่นมุกเสี่ยว แต่กิก็ไม่เคยเหลียวมองผู้หญิงคนไหนนอกจากพี่ไอรีนนะคะ"

"มีอีกมั้ย"

"อันสุดท้ายแล้วก็ได้ ห้องเรียนมีบันไดหนีไฟ แต่สามห้องหัวใจมีไว้ให้เธอ"

"สี่ห้องหัวใจมีไว้ให้เธอต่างหาก เด๋อ!!!"

"ขอบคุณนะคะที่ทำให้รู้ว่า อีกหนึ่งห้องหัวใจมีไว้ให้พี่ไอรีนเข้ามาเติมเต็ม"

"ขอไปอ้วกก่อนนะ"

"พี่ไอรีนท้องหรอคะ"

"จะท้องได้ไง ก็ในเมื่ออยู่บนเตียงกับกิแค่สองคน"

"คืนนี้อยู่ด้วยกันบนเตียงอีกมั้ยคะ" 

"ไม่อะ พี่นอนบนเตียง กินอนพื้น จบนะ แยกย้าย"

"พี่ไอรีนใจร้ายที่สุด เชอะ!!" 

"พี่จะไปอาบน้ำแล้ว กิไปทำงานต่อเถอะ"

"แต่ก่อนไป กิขอทำไรก่อนอย่างนึงได้มั้ย"

"อะไรอะ"

ร่างสูงขยับเข้าใกล้ไอรีนอย่างทันทีทันใด แล้วยื่นจมูกเข้าแนบชิดแก้มสีชมพูอ่อนของเธอทั้งสองข้าง "แบบนี้สิถึงจะเรียกว่ากลิ่นพีช"

"ไปเลย เข้าห้องไปนะ" คนตัวเล็กเอ่ยเสียงแข็งพลางชี้นิ้วไปที่ประตูห้องนอน ทั้งๆที่ในใจของเธอตอนนี้แทบจะระเบิดออกมา 

"ได้ค่ะพี่สาว แต่ขอหอมอีกสักรอบได้มั้ยคะ"

"ไม่ได้ เข้าห้องไปเลยนะ" เธอยังคงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเดิม

"อย่าให้รู้นะว่าเขิน"

"ไม่ได้เขินเล๊ยยยย"

"จริงด้วย ไม่ได้เขินจริงๆด้วยเนอะ" 

"อื้อออออ"




-The End-
written by Dextiny 
หวังว่าจะชอบนะคะ
เจอกันเรื่องต่อไปค่ะ :))))))
SHARE
Written in this book
[OS/SF]SEULRENE🐻🐰
ความนุ่มนิ่มของซึลกิและไอรีน
Writer
Dextiny
dreamer,sleeper
believe in doing more than waiting for miracle

Comments

Amway35
5 months ago
อร๊ายยยยยยย น่ารัก เจ้ากิคนเด๋อกับพิเบคนสวย ฮ่าาาาาาาา
เอๆ แล้วแฟนหนุงเจนเป็นใครกันนะ อิอิอิ
Reply