Ai Ao 25
เขียน 11/02/62
‘09/02/62 เรามีนัดกันที่มหาลัยฯ
   แกขับรถฯออกจากบ้าน หลังจากที่เราวิดิโอคอลกัน 
   วันนี้เราตื่นมาตอน หกโมงกว่าทั้งที่ตั้งใจว่าจะตื่นสายๆสักวัน เราพาแม่ไปกินก๋วยเตี๋ยวหมูตุ๋น ร้านไม่ไกลจากหอพักมากนัก เส้นใหญ่หมูพิเศษคนละชาม ขากลับเราแวะซื้อจอลลี่แบร์กับขนมพิซซ่าที่เคี้ยวหนุบหนับ แม่ได้รองเท้าแตะใหม่หนึ่งคู่กับขนมอีกสองอย่างไว้เผื่อหิวตอนกลางวัน
    
      วันนี้รถติดตั้งแต่เลี้ยวเข้าถนนศรีนครินทร์จนถึงศาลายาก็ยังติดอยู่ เราใช้เวลาสองชั่วโมงในกรุงเทพฯกับระยะทางราวสามสิบกิโลเมตร คงเป็นเพราะช่วงนี้มีการทำอุโมงค์ สร้างถนนหลายแห่งด้วย
     11.46 น.แกส่งข้อความมาบอกเราว่าเลิกเรียนแล้ว ตอนนั้นเรากำลังติดไฟแดงตรงแยกก่อนที่จะเข้าหลานหลวง
“ กลับบ้านก่อนหรือจะรอ “
“ รอ ไม่ต้องรีบนะ เดี๋ยวเราไปร้านหนังสือ “
‘ ประมาณบ่ายโมง ไม่ก็บ่ายครึ่งนะ “
“ จ้า “
    เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เราเบี่ยงซ้ายขึ้นสะพานมา ( สะพานที่จะข้ามไปนครปฐม-เลี้ยวกลับกรุงเทพฯ) จึงไม่ได้รับสายและไม่ได้อ่านข้อความของแกด้วย เรามารู้ว่าแกรอเราอยู่ที่โลตัส ความจริงเราต้องตรงไปอีกหน่อย
   แกยืนรออยู่หน้าประตู ฝั่งทางเดินจากลานจอดรถ มือถือชาไข่มุกที่หมดเกลี้ยงอยู่ 
   ที่ Salmon 59 แกสั่งเมนูเดิมของแก คือ ซาซิมิ เนื้อปลาแซลมอนกับปลาทูน่า สั่งไก่คาราฯเกะและซูชิ 
   “ ชอบมั้ย “ แกถาม “หรือชอบไข่กุ้ง”
   “ มันแปลกๆ” รถชาติของมันเปรี้ยวๆหวานๆยังไงก็ไม่รู้ ซูชิหน้าแมงกระพรุนที่แกสั่งมาให้เราน่ะ แต่หน้าสาหร่ายก็อร่อยดี ขอบคุณนะที่แกคอยถามว่าเราจะไม่ชอบอะไร แต่ความจริงแล้วเรากินอะไรก็ได้ แต่เชื่อมั้ย(ไหม)ล่ะ รอบหน้าแกคงถามเราอีกเช่นเคย
   " เราเข้าใจมาตลอดเลยนะว่าราคาอาหารเริ่มต้นที่ 59 บาท "  

   เรารอแกอยู่ที่ทุ่งคอกเพราะแกต้องไปซื้อเกลือมาไว้ใช้ทำไข่เค็ม โครงการส่งเสริมอาชีพนักเรียน เราได้ชาเขียวมะนาวแก้ร้อนหนึ่งแก้วระหว่างรอ  นั่นรถอาหมวย(ครูทราย) จอดอยู่หน้าบ้าน

“ มานี่เลยๆ” อาตุ่มเรียกยิ้มแย้ม เราหยุดสวัสดีย่า อาตุ่มและแฟนอาตุ่ม เสื้อขาวๆนั่นแกบอกว่า ชื่อเฟิร์สเป็นลูกของอาตุ่ม
  แม่กลับมาจากช่วยงานที่โรงเรียนหลังจากที่เรามาถึงได้สักพัก ก่อนจะเดินไปทางบ้านย่า  
“ ไม่มาให้เห็นเลย เดี๋ยวไม่ยกให้เลย “ อาตุ่มแซวแก ตอนที่เดินมาขึ้นรถฯที่จอดอยู่หน้าบ้าน เรานั่งดูบานชื่นอยู่ข้างบ้านไม่ได้ออกไปตามที่แกเรียก เราเพิ่งมารู้ตอนนี้ว่าอาตุ่มเรียกไปหาจริงๆ 

“ต้นนั้นจะตายแล้ว ไม่ได้รดน้ำ “ แม่หมายถึงบานชื่น เศรษฐีก้านทองออกดอกเล็กๆ ไม่รู้ว่ามีใครเห็นก่อนหรือเปล่า แกเรียกเราไปดูต้นว่านรวยล้นฟ้าที่ใบมันเป็นจุดลายๆ นี่แหละความแปลกของต้นไม้ชนิดนี้ ถ้ามันอยู่ในร่มใบของมันจะเป็นสีเขียว แต่ถ้าถูกแดดเมื่อไหร่นะใบมันจะกลายเป็นจุดลายๆ


      แกพาแม่มาแวะตลาดนัดทุ่งคอก ซื้อกับข้าว ขนมและชมพู่ รวมถึงน้ำใบบัวบก ก่อนที่จะพากันไปงานปิดทองฝังลูกนิมิตที่วัดบวรศิริธรรม (เขามอ) เราปิดทองลูนิมิตที่โบสถ์ด้านล่าง (โบสถ์มหาอุต) แม่ทำบุญร่วมหล่อพระ  
      ทางวัดประดับไฟรูปทรงต่างๆสวยงาม เต้นท์ร้านค้าอยู่ริมทางเดินด้านซ้ายมือระหว่างทางขึ้นโบสถ์บนเขาซึ่งประดิษฐานหลวงพ่อใหญ่ 
" ไม่ถ่ายรูปเหรอ " แม่ถาม และเดินนำหน้าไป เรากับแกแวะถ่ายรูปเป็นระยะ เข้าไปไหว้พระและออกมาถวายหลอดไฟ  
     เรากลับมาถึงบ้าน กินข้าว อาบน้ำพักผ่อน
     แม่เข้านอนหลังรายการไมค์ทองคำจบ เรานั่งดูทีวีอยู่อีกไม่นานก็แยกย้ายกันเข้านอน
     เจอกันอีกที พรุ่งนี้ ตีห้า



10/02/62
     เสียงนาฬิกาปลุกดังตอนห้านาฬิกา(ตีห้า) เรามองเข้าไปในครัวยังมืดอยู่ แต่ไม่ทันไร หันมาอีกทีไฟก็สว่าง แม่ลากสายยางไปใส่ในอ่างน้ำเรียบร้อยแล้ว เราลุกขึ้นเก็บที่นอนตามออกมา 
“ แม่ล้างจานแล้วเหรอครับ “
“ เดี๋ยวล้างเองๆ เดี๋ยวยักไปช่วยล้างรถ “ แม่ยิ้ม
“ มืด มองเห็นมั้ย(ไหม)” แม่ถามขณะที่เรายกชามในมือขึ้นมาส่องเพราะกลัวว่าจะล้างไม่สะอาด
   ไฟหน้าบ้านสว่างอีกดวง แกเปิดสวิตท์เครื่องปั๊มน้ำ หิ้วกระป๋อง ผ้าสองผืนและน้ำยาทำความสะอาดมาเตรียมไว้ร เราบีบสายยางให้น้ำพุ่ง แกตกใจพร้อมกับบอกว่า ห้ามบีบปลายสายยาง และต้องระวังอย่าให้สายยางพับเพราะปั๊มจะระเบิดเสียหาย
   ผิดแผนจากที่วางแผนกันเมื่อวานเล็กน้อย ว่าจะออกจากบ้านตอนหกโมงครึ่ง แต่หลังจากกินข้าวอิ่มด้วยต้มยำซี่โครงหมูก็เกือบเจ็ดโมงเช้า 
    น้าอ๋อและน้าอำนวยรออยู่ที่สามพราน แกมารับและแวะไปแก้บนที่วัดไร่ขิง ไหว้พระทำบุญ ให้อาหารปลา ถ่ายรูปกันและเดินทางต่อไปยังวัดท่าไม้  
'ที่วัดท่าไม้ 
     เราจอดรถกันที่ลานจอด 10 เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยแจ้งว่า ด้านในไม่มีที่ว่างสำหรับจอดรถแล้ว แต่ไม่ต้องกังวลเพราะมีรถตุ๊กๆคอยรับ-ส่งผู้มาทำบุญ 

ตัวอักษรเกิน 20,000 แล้ว เจอกันที่ Ai Ao 26












SHARE
Writer
Tandaew
15 June 2018 1st
ตาลเดี่ยว

Comments