Student Apprentice / 7/02/62 DAY #26
วันนี้อาจารย์ที่ปรึกษาได้มานิเทศงานสหกิจครั้งที่ 1 ซึ่งเราก็เตรียมเอกสารเพื่อให้อาจารย์ได้ดู ปกติเราจะไม่เรียกอาจารย์เราจะเรียกแม่ เพราะว่าอาจารย์ในสาขาเรามีแต่แม่ๆทั้งนั้นเราจึงเรียกว่าแม่กัน กลับมาเรื่องเอกสารซึ่งเอกสารก็จะมีการทำโครงงานสหกิจ มีใบที่ต้องให้กับสถานประกอบการเซ็น วันนี้อาจารย์เราก็ได้คุยกับพี่เลี้ยงเราและเจ้านายของเรา ซึ่งคุยเป็นการคุยส่วนตัวกับเจ้านายเรา เราจึงไม่รู้ว่าคุยอะไรบ้าง เราตื่นเต้นตลอดเวลา เพราะตั้งแต่ที่เราทำงานที่นี่ เราไม่รู้เลยว่าเราเป็นยังไง ทุกคนจะโอเคกับเราไหม เราทำตัวไม่น่ารักหรือเปล่า เพราะเราไม่เคยถามพี่ๆ หรือหัวหน้าเราเลยว่า เรามาฝึกงานที่นี่เราโอเคมั้ย แต่พออาจารย์จะกลับเราก็ได้ถามและว่าหัวหน้าพูดถึงหนูอะไรบ้าง แม่ก็จะบอกว่า เขาก็ชมเรานะ แต่เราก็ต้องทำงานให้รอบคอบมากขึ้น ละเอียดมากขึ้น แม่เชื่อว่าเราทำได้

ตอนนั้นเรารู้สึกมีกำลังใจมากขึ้น ว่าเราควรจะปรับตัวขึ้นยังไง เราควรแก้ไขตัวเรายังไง

หลังจากได้คุยกับอาจารย์เสร็จ วันนี้เรามีการประชุม WIP จากการที่เราไปออกกองมาว่าเรามีการผิดพลาดตรงไหน เป็นไปตามแผนที่กำหนดไว้มั้ย เพราะว่าครั้งต่อไปเราจะได้รู้ว่าเราควรว่างแผนยังไง เช่น เรากำหนดการเดินทางไว้ 7 ชั่วโมง กินข้าว 1 ชั่วโมง รวมเป็น 8 ชั่วโมง แต่เรากลับใช้เวลาเดินไปทางไป 10 ชั่วโมง เพราะพักกินข้าว 2 ที่ใช้เวลา 1 ชม. แวะเข้าห้องน้ำทุกชั่วโมงเพราะจะทำให้คนขับพยายามไม่ง่วง เป็นการเซฟตัวเองในการขับรถ แปลว่าครั้งต่อไป เราต้องบวกเวลาพักเป็น 2 ชั่งโมงในการเดินทางมากขึ้น

การไปในครั้งนี้มันก็มีข้อผิดพลาดหลายอย่าง แต่เราก็สามารถแก้ไขปัญหาได้ แต่เราก็ไม่ควรที่จะทำให้เกิดปัญหาแปลว่าครั้งต่อไปเราต้องมีการตรวจสอบ และสอบถามให้มากกว่าเดิม วางแผนให้เยอะกว่าเดิม เพื่อทำให้การทำงานเราง่ายขึ้น

......................................................

การส่งสัญญาณเมื่อใครคนใดคนนึงเรียกหา เช่น เจ้านายเราเรียกพี่น้ำ ถ้าเกิดพี่น้ำไม่ได้ยิน คนที่อยู่แถวนั้นก็ควรที่จะไปตามหรือเรียกถามว่าเค้าทำอะไรอยู่ ไม่ควรเงียบ ควรตอบทันทีเมื่อมีคนเรียกหา แม้กระทั่งในไลน์เราก็ไม่ควรเงียบถ้าเกิดหัวหน้าส่งอะไรมาเราควรตอบ เพื่อให้อีกฝ่ายได้รู้ว่าเราเข้าใจและจะได้รับรู้ร่วมกัน
SHARE

Comments