ในที่สุดก็เหลือแค่ตัวเรากับความว่างเปล่า
มือของฉันว่างเปล่ามาตลอด 20 ปี
แต่ฉันก็ไม่รู้สึกว่ามันต้องมีอีกมือมาจับเอาไว้
มือเย็นๆคู่นี้อยู่ได้ด้วยตัวมันเอง
ยามหนาวก็นำมือทั้งสองข้างมาถูกัน
ยามร้อนก็แค่รอให้ลมเย็นๆพัดมาผ่านมือ
ความรู้สึกว่างเปล่ามันก็มีบ้าง
แต่ก็ไม่ต้องพยายามเพื่อขวนขวายขนาดนั้น

สักพักก็มีมือของอีกคน
มาจับมือของฉันไว้
เป็นมือที่ใหญ่และอบอุ่น
ตอนแรกเราก็รู้สึกแปลกๆ
ฉันรู้สึกอึดอัด
ไม่คุ้นชิน
แต่พอผ่านไปสักพัก
ฉันกลับขวนขวายมือนั้น
ฉันแบมือรอให้อีกมือมาจับเอาไว้
และสิ่งที่น่าแปลกคือ
ทุกๆครั้งที่มือของเรามาจับกันเอาไว้
ฉันจะรู้สึกอบอุ่นมากๆ
มันเป็นความอบอุ่นที่ถูกส่งมาจากหัวใจของคุณเข้ามาถึงหัวใจของฉัน
ความรู้สึกว่างเปล่า
ถูกแทนที่ด้วยคุณ
ทุกๆสิ่งทุกๆอย่าง
คุณมอบความสุข
ความสบายใจ
เพียงแค่เราจับมือกัน
เพียงแค่เธอมานั่งใกล้ๆ
ฉันก็รู้สึกใจฟูมากๆแล้ว

เวลาผ่านไป
234 วัน
มือของเราทั้งคู่
เริ่มปล่อยออกจากกัน
ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะฉันบีบมือคุณแน่นไป
หรือว่ามีอีกมือหนึ่ง
ที่อบอุ่นและช่วยเติมเต็มให้คุณได้มากกว่าฉัน
มาจับมือคุณไว้
มือของฉันที่เอาแต่สูบพลังของคุณมา
มือเขาคงเติมพลังให้คุณอย่างเต็มที่
แต่คุณรู้อะไรไหม
ว่ามือของฉัน
ก็คอยจับคุณไว้ตลอดเลยนะ
ยามที่คุณเศร้าหมอง
ยามที่คุณโมโห
ยามที่คุณไม่มั่นใจ
คุณจำได้ไหม
ว่ามือฉันคอยอยู่กับคุณเสมอ
ไม่รู้เหมือนกันว่าคุณจะได้รับมันบ้างไหม
แต่คงไม่..
เพราะฉันไม่เคยพูด
ฉันมักจะใช้เพียงแค่ส่งความรู้สึก
และความคิดผ่านทะลุมือฉันไปสู่มือคุณเพียงเท่านั้น
ตอนนี้มือของคุณคงเต็มไปด้วยความอบอุ่นของเขา
เขาทั้งพูดและแสดง
รวมไปถึงเป็นความสบายใจให้กับคุณได้ด้วย

ส่วนมือของฉัน
ก็กลับมาอยู่ในสภาวะว่างเปล่าเช่นเดิม
เหมือนกับที่มันเคยเป็นมา
ทั้งๆที่เมื่อก่อน
ไม่เคยรู้สึกว่ามันแปลกประหลาดที่จะจับมือตัวเอง
แต่ตอนนี้
มันกลับกลายเป็นเรื่องที่ทรมานมากๆ
เมื่อพบว่า
มือของฉันไม่มีมือของเธอมา 97 วันแล้ว
ทรมานจัง
ทรมานมากๆเลย
คิดถึงนะ
คิดถึงมากๆเลย
หวังว่าถ้ามือคุณว่างแล้ว
จะหันกลับมาจับมือของฉันเอาไว้
เหมือนเดิมนะ
รักคุณเสมอ
เจ้ายีราฟของเค้า
SHARE
Writer
qmiisr
reader and sleeper
มนุษย์ปล.ผู้บิดเบี้ยวและเด๋อด๋า ชอบถ่ายรูปท้องฟ้า และรักโกโก้เป็นชีวิตจิตใจ อยากท่องเที่ยวรอบโลกแล้วเขียนหนังสือดีๆสักเล่ม🌻

Comments