you,..

ถึงคุณ...



คุณนั่นเเหละ


คุณน่ะ




น่ารักมากๆเลย น่ารักจนผมต้องเเอบมองบ่อยๆน่ารักจนผมหยุดมองคุณไม่ได้ คุณทำได้ยังไงกัน:(


 
เเต่สุดท้ายผมก็ทำได้เเค่มองอยู่ดี

เวลาคุณอยู่กับเขาเเล้วคุณยิ้มกว้างมากๆเลยนะ คุณดูมีความสุขมากกว่าเวลาคุณอยู่กับผมเสียอีก......


ซึ่งมันก็เเน่นอนอยู่เเล้ว...ไม่ใช่เขา..ผมทำอะไรก็ผิด:(


เลิกเเอบมองคุณนี่มันยากจัง คุณเลิกเเอบมองผมไปตั้งเเต่เมื่อไหร่กันนะ?เเล้วคุณใช้เวลานานมากหรือเปล่า??


เเล้วผมต้องทนเเบกรับความเจ็บปวดเเบบนี้ไปอีกนานหรือเปล่า?ใครๆก็บอกว่าผมน่ะโง่ ตอนคุณอยู่กับผมทำไมผมมันไม่เคยสนใจ....นั่นสิทำไมกันนะ

ผมเคยอ่านเจออยู่นะ เขาบอกว่าคนเรามักจะเห็นค่าเวลาไม่มีสิ่งนั้นอยู่เเล้ว ไม่เห็นจะจริง...ผมไม่เคยเห็นคุณเป็นสิ่งของเลย:(


ในตอนนั้นน่ะ ผมเเละคุณยังเด็กเกินกว่าจะเข้าใจอะไรยากๆเเบบนั้น...เเต่บางทีถ้าเราไม่พยายามจะทำความเข้าใจมัน...มันอาจจะง่ายก็ได้นะ



อ่า.......เเล้วผมจะพูดไปทำไมเนี่ย ในเมื่อคุณไม่อยู่กับผมเเล้ว:((((((((((((





คิดถึงคุณ จากผม,คนที่คุณ"เคย"รัก






                            iitxey


SHARE
Written in this book
☀️,🌙

Comments