เมาละรั่ว
พี่โมเช็ดพื้น

คำนี้ได้ยินบ่อยมากอ่ะ ได้ยินจนรู้สึกว่า มันธรรมดามากอ่ะมึง
 5555 
สำหรับตัวนี่เอง เวลาไปดื่ม คือ สุดนะ สุดจริง
ดื่มแบบไม่กลับบ้านก็มี นอนโรงแรมคนเดียวก็บ่อย 
สมัยอยู่บ้านอ่ะนะ แต่พอย้ายมาอยู่ห้อง ก็กลับแหละ ไม่ต้องเกรงใจใคร แต่ทุกวันนี้เอาอีกละ 555 
เป็นคนดื่มสุดไงแก และ ไม่อยากให้พ่อแม่ได้กลิ่นเหล้า
มันไม่ดีปะวะ555

ย้อนไปเมื่อสมัยวัยรุ่น 
คือ จะมีเพื่อนคนนึงมันเป็นสายเกา ละคือ นางชื่อ เอ๊ะ 
เวลาไปผับกับมันนะ โอ้ย อีห่าราก ต้องใช้คำนี้

เต้นเหมือนถอนราก ถอนโคลน 
เต้นไม่สนใจใดๆในโลกหล้า
แล้วเพลงโปรดนาง ซึ่งนางสอนนี่เต้น
 คือเพลง ของแม่บริทของเรา scream & shout 
แม่คุณเอ้ย ยิ่งตอนจังหวะมานะ มันเช็ดตั้งแต่หน้าการ์ด 
บางทีได้ยินเสียงเพลงมาตอนตรวจบัตร มันบอกเค้าว่า 
" พี่พี่ หนูขอเต้นจบเพลงนี้ก่อน เดี๋ยวมันขาดตอน" 

แล้ว...จะไม่ให้โมกับเอ๊ะ เป็นที่รู้จัก ได้ไงคะคุณ 
เรื่องดี ไม่ทำ เรื่องระยำเก่งนัก

แล้วแปลกตรงที่ว่า เพื่อนในกลุ่มนี้อะ ต้องเทสเดียวกันนะ
5555 

พอ สังคมกว้างขึ้น เราก็ร่ำเรียนการเต้นจากมันมาเยอะละ
คราวนี้ เอ๊ะกับโม ก็ช่วยกันเช็ดพื้นเลยจ้าาา 
โมก็ไม่สนใดๆ ทั้งสิ้น 

แต่เชื่อมะ ไม่มีผู้เข้ามาสักคน5555 จะมีแต่เพื่อนสาวมากกว่า 
เข้ามาแบบขอเต้นด้วย ขอไลน์ เอาไว้ชวนมาเที่ยว
เต้นเอาถ้วยจริงๆ สมัยนั้น
ตื่นมาคือ ปวดเมื่อยไปหมด 
อย่าเรียกว่าไปเที่ยว เรียกว่าไปวิ่ง 
วิ่งรอบสนามรัชมังคลาเลยก็ว่าได้ 

แต่พออายุมากขึ้น ก็จะเต้นน้อยลง 
จะเปลี่ยนมานั่งชิลมากกว่า  คือตัดลุคส์โมเช็ดพื้นไปเลย 

แต่ก็มีบ้าง 5555 เวลาอยู่ที่ทำงาน ไม่มาวววก็เต้นให้เพื่อนๆดู
เป็นคนสนุกมาก คุยสนุก ดื่มสนุก เที่ยวสนุก
แต่เมื่อกี้เข้าไปอ่านเรื่องของเพืือนคนนึงมา เค้าบอกว่า
เค้าเมาละชอบร้องไห้
เอออ โมก็เป็นวะ

หนักๆ เลยเมื่อคืน

คือเหมือนเราเป็นคน sensitive  แต่ภายนอกแข็งอะ
เลยไม่ค่อยแสดงอารมณ์ตอนปกติเท่าไร

แต่พอเมานะ ทุกความรู้สึกมันไหลวนมารวมกันหมดเลยอะ

เช่นเมื่อคืน 
เพื่อนสนิทโทรมาคุยเรื่องนี่กับพี่ที่นี่คุยด้วย มันก็พูดไรนี่แหละ
เรา น้ำตาไหล แล้วร้องไห้เลย จนวางสาย แล้วกลับมานั่งที่โต๊ะ เราก็ยังร้องอยู่ จนเพื่อนที่ไปด้วย งง ว่าเมิงเปนนนไรวะ

แล้วอยู่ดีๆ เหมือนรู้ตัวว่า กูร้องทำไม เราก็หัวเราะมาเฉยๆ 

นึกถึงเพลงของขนมจีนเลย
คนเข้มแข็งในวันนี้ จะมีน้ำตา แต่ช้ากว่่าคนที่เธอแคร์ 
ก็เลยคิดว่า กลับมาร้องไห้ที่บ้านคนเดียวดีกว่า
ร้องหนักจริงๆนะ 
ร้องแบบ คิดทบทวนทุกอย่าง
แล้วก็ มองตัวเอง ว่า จุดที่เรายืนโอเคจริงเหรอวะ

พอร้องเสร็จ ก็หาย 
ถึงรู้ว่า เอออออน้ำตามันช่วยได้นะ อย่างน้อยมันก็พอช่วยให้สบายใจขึ้นอะ


SHARE
Writer
peterpanpkm
ภคมน
ไม่ใช่นักเขียน เป็นเพียงนักเล่าเรื่อง ☁️🌬💫 เรื่องที่เล่า คือ เรื่องของเราเอง ความรู้สึกของเราเอง หากได้อยู่ในห้วงอารมณ์ หรือ บรรยากาศที่สมควร เรื่องที่เราเล่าจะถ่ายทอดออกมาจนทุกคนสัมผัสได้ เราเชื่อแบบนั้น ... 🌸ขอบคุณที่ชอบการเล่าเรื่องของผู้หญิงคนนี้นะ 

Comments

Hiphop_hippo
10 months ago
อยากไปเต้นด้วยจังงง
Reply
peterpanpkm
10 months ago
มีโอกาส เจอกัน เชียงใหม่ค่าา
Hiphop_hippo
10 months ago
แน่นอนค่าาา ขอนัดก๊งสักรอบบ
peterpanpkm
10 months ago
ได้เลยค่าาาาา