ฆ่าตัวตาย เบียร์ ศาสนา?




บนดาดฟ้าชั้นสิบเอ็ด ชั้นที่สูงที่สุดของบริษัทแห่งหนึ่งในเมือง เธอยืนท้าลมหนาวที่พัดผ่านไปทิศทางเดียวกันมานานหลายสิบนาที ในสมองก็กำลังใตร่ตรองคิดไปต่างๆนาๆ

เธอพยายามคิดหาเหตุผลดีๆมาหักล้างไม่ให้ตัวเองกระโดดลงไปเพื่อให้มีชีวิตอยู่ต่อ แต่ก็ไม่มี ไม่มีเหตุผลที่เธอจะสมควรอยู่ต่อเลย

ระยะระหว่างขอบพื้นปูนกับปลายเท้าของเธอยิ่งใกล้กันมากขึ้นเมื่อเด็กสาวในชุดนักเรียนม.ปลายกำลังเดินขาสั่นเข้าไปหาขอบผนังเตี้ยๆ มันเตี้ยจนเธอสามารถก้าวขาขึ้นไปยืนบนผนังนั่นได้และตอนนี้เธอก็ทำสำเร็จแล้ว 

ร่างผอมบางหลับตาลง กางแขนทั้งสองข้างออก เสียงลมพัดดังอื้ออึงกลบเสียงรอบข้างไปหมด ในขณะที่เธอกำลังจะทิ้งตัวดิ่งลงไป เสียงใครสักคนที่ดังกว่าเสียงลมก็ดังขึ้น


"คิดว่าตัวเองเป็นโรสในเรื่องไททานิคหรือไง ข้างล่างไม่มีแจ็คมารอรับคุณหรอกนะ"

เด็กสาวสะดุ้งเล็กน้อย ด้วยแรงขยับตัวเกือบทำให้เธอตกจากขอบผนังลงไปสู่พสุธาด้านล่างแล้ว ถ้าหากเจ้าของเสียงนั่นไม่ดึงคอเสื้อเธอไว้จากด้านหลังเสียก่อน

สถานการณ์หมิ่นเหม่เหมือนเธอจะร่วงหล่นไปได้ทุกเมื่อ ถ้าหากคนด้านหลังเพียงแค่ปล่อยมือจากคอเสื้อนักเรียนของเธอ


"อยากให้ผมปล่อยมือไหม?"

"..."

"ตอบเร็ว ผมเมื่อยนะ"

"อะ..อย่า"

"..."

"อย่าปล่อยนะ!"




สิ่งมีชีวิตทุกชนิดมีสัญชาติญานที่รักตัวกลัวตาย และเธอพึ่งจะเผยสัญชาติญานการเอาตัวรอดครั้งสุดท้ายออกมาเมื่อขอร้องให้เขาดึงเธอขึ้นไป เด็กสาวหอบหายใจถี่ นั่งพิงผนังเตี้ยๆที่พิงได้ถึงแค่ครึ่งหลังแล้วซบใบหน้าลงกับเข่า


"ก็กลัวตายเป็นเหมือนกันนี่"

"..."

"จะกลัวไปทำไม คงไม่ได้มาที่นี่เพื่อมายืนรับลมเฉยๆอยู่แล้ว.. ตั้งใจมาฆ่าตัวตายไม่ใช่เหรอ?"

"ถ้าพี่ไม่เข้ามาห้ามหนูก็คงกระโดดลงไปแล้ว"


สรรพนามถูกปรับให้ดูมีกาลเทศะมากขึ้นเมื่อเห็นว่าคนที่เข้ามาขัดขวางการฆ่าตัวตายของเธอเป็นผู้ชายในชุดสูทสีดำ ที่อกมีบัตรพนักงานติดไว้ เขานั่งลงตรงข้ามกับเธอออกไปอีกหนึ่งเมตรได้ 


"หนาวไหม?"

"หนาว"

ไม่ต้องมีคำถามอะไรเพิ่มเติมอีก เสื้อสูทสีดำถูกถอดจากชายวัยทำงานมาคลุมไหล่บางของเด็กสาวในชุดนักเรียนไว้ เธอไม่ได้ปฎิเสธท่าทีคุกคามแบบนั้นเลย กลับกันเด็กสาวยังกระชับเสื้อตัวนั้นให้คลุมรอบตัวเองมากขึ้น


"ทำไมตอนนี้ถึงหนาวสั่นขนาดนั้นล่ะ? ตอนที่เดินขึ้นมาแล้วไปกางแขนรับลมตอนนั้นไม่หนาวเลยหรือไง"

"หนูคิดแค่ว่า ลงนรกไปเดี๋ยวก็อุ่นเอง"

"เชื่อเรื่องสวรรค์นรกด้วย? นับถือพุทธเหรอ?"

"ใช่ ทำไม พี่ไม่ได้นับถือพุทธเหรอ"

"ไม่"

"แล้วนับถือศาสนาไหน?"

"ศาสนาเบียร์ มีแอลกอฮอล์เป็นศาสดา"


ประโยคติดตลกถูกเอื้อนเอ่ยออกมาแต่ไร้ซึ่งเสียงหัวเราะหรือรอยยิ้มแม้แต่น้อย ในขณะที่เด็กสาวกำลังคิดว่าอีกฝ่ายเป็นพวกสติไม่เต็มหรือเปล่า ชายวัยทำงานก็หยิบกระป๋องเบียร์ในถุงร้านสะดวกซื้อออกมาเปิดดื่ม


"พี่จริงจังปะเนี่ย เรื่องศาสนาเบียร์"

"ก็ถ้าศาสนาเป็นสิ่งที่ยึดเหนี่ยวจิตใจไว้ได้ ผมว่าแอลกอฮอล์คงเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ผมผ่อนคลาย"

"กินมากๆไม่กลัวเป็นมะเร็งตับตายเหรอ?"

"คนที่พึ่งกำลังจะฆ่าตัวตายมีสิทธิ์พูดแบบนั้นด้วยเหรอ?"


บทสนทนาเงียบไปอีกครั้ง ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีไหลโถมเข้ามาราวกับเข็มพันเล่ม มันเข้ากอบกุมสมองและจิตใจของเธอว่าสิ่งที่เกือบจะทำลงไปมันไม่คุ้มค่าแค่ไหน แค่คิดว่าถ้าเมื่อสักครู่ทำมันได้สำเร็จ ผลกระทบที่ตามมาคงร้ายแรงน่าดู


"ลองไหม?" เบียร์อีกกระป๋องถูกยื่นผ่านอากาศมาให้ เด็กสาวส่ายหน้าเล็กน้อย

"ไม่ดีกว่า หนูยังไม่บรรลุนิติภาวะเลย"

"ไหนๆก็จะตายอยู่แล้ว จะกลัวไปทำไม ถ้าไม่ได้ลองไม่เสียดายแย่เหรอ" 


แล้วประโยคหว่านล้อมต่างๆนาๆก็ถูกดึงมาใช้ ถ้าเธออยู่ในสถานบันเทิงหรือเดินตามซอยเปลี่ยว เธอคงคิดไปแล้วว่าผู้ชายคนนี้กำลังจะมอมเบียร์เธอหรือเปล่า แต่ในสถานการณ์ที่จิตใจอ่อนแอเพียงนี้ก็ไม่ยากเลยที่จะเอื้อมมือฝ่าหมอกจางๆไปหยิบกระป๋องเบียร์ที่ถูกเปิดให้แล้วมายกขึ้นดื่ม


"แค่กๆ..."

"เป็นอะไร"

"ไม่เห็นอร่อยเลย กินไปได้ยังไงเนี่ย"

"รสชาติมันแย่ใช่ไหมล่ะ?"

"..."

"แต่รู้ไหม บางอย่างที่รสชาติมันแย่ บางทีมันอาจจะดีกว่ารสชาติชีวิตเราด้วยซ้ำ"

"..."

"เคยกินกาแฟหรือยัง?"

"ไม่เคย"

"บุหรี่ล่ะ?"

"นั่นยิ่งไม่เลย"

"เหล้า?"

"ไม่เคยแตะด้วยซ้ำ"

"เคยมีแฟนหรือยัง?"

"มีแล้ว แต่ห่วยมาก เขานอกใจหนู"

"ถ้าคบผู้ชายมันไม่ดี เคยลองคบผู้หญิงหรือยัง แล้วถ้าผู้หญิงไม่ดีอีก ไม่อยากลองคบทอมดูเหรอ"

"ไม่รู้"

"เรียนสายอะไร ผลการเรียนเป็นยังไงบ้าง?"

"สายวิทย์-คณิต แย่ลงเรื่อยๆเลย.."

"เคยลองเรียนสายศิลป์หรือยัง?"

"ยัง"

"พ่อแม่เป็นยังไง?"

"โหดมาก เนี๊ยบสุดๆ เข้มงวดจนน่าอึดอัด"

"แล้วเคยเปิดใจคุยกับพ่อแม่ไหม? หรือว่าเอาแต่พยักหน้าแล้วพูดค่ะ เคยลองดื้อไหม"

"ไม่เคย.."

"งั้นก็ทำให้สุดโต่งไปเลย"

"พี่อยากจะพูดอะไรกันแน่"


เด็กสาวถามออกไป มีความไม่แน่ใจอยู่ในสายตาคู่นั้นของเธอ กระป๋องเบียร์ที่ถูกจิบไปเพียงนิดถูกวางไว้ข้างๆ


"ปัญหาการฆ่าตัวตายของวัยรุ่นสมัยนี้ก็ไม่ค่อยพ้นเรื่องพวกนี้หรอก ปัญหาครอบครัว ปัญหาเรื่องเรียน เรื่องความรัก"

"ก็ถูก"

"ผมถึงได้ถามไงว่าคุณลองปรับเปลี่ยนชีวิตหรือยัง คุณอาจจะคิดว่าโลกนี้ไม่ใช่ที่ของคุณ แต่มันเป็นเพราะคุณยังไม่เจอจุดยืนของตัวเองต่างหาก"

"..."

"กลับไปซะ กลับไปลองเปลี่ยนทุกอย่าง กลับไปลองสิ่งที่ยังไม่ลอง กลับไปทำสิ่งที่อยากทำ"

"..."

"ถ้าเกิดว่าลองเปลี่ยนทุกอย่างแล้วคุณยังไม่เจอจุดยืนที่ทำให้คุณรู้สึกปลอดภัยบนโลกใบนี้ ค่อยกลับมาที่นี่อีก"

"..."

"กลับมาทิ้งตัวเองลงไปบนพื้น ครั้งหน้าผมสัญญาว่าจะไม่มีใครมาดึงคอเสื้อคุณไว้อีกแน่นอน"


เด็กสาวผุดลุกขึ้น ปัดกระโปรงเปื้อนฝุ่นนิดหน่อย ใบหน้ามีรอยยิ้มมุมปากประดับอยู่ ก่อนที่เธอจะเดินจากไปกระป๋องเบียร์ที่ยังมีเบียร์ปริ่มๆถูกชายวัยทำงานเทออกจนหมดอย่างไม่เสียดาย กระป๋องเปล่าถูกบีบแบนแล้วส่งให้เด็กสาวอีกครั้ง



"เก็บเป็นที่ระลึก"

"ขอบคุณค่ะ"

"กลับดีๆล่ะ และผมจะไม่พูดว่าไว้พบกันใหม่ เพราะผมหวังว่าจะไม่พบคุณที่นี่อีก.."

"ค่ะ"

"..."

"ยินดีที่ได้พบ และหนูมั่นใจว่าถ้าเราเจอกันอีก มันต้องไม่ใช่ที่นี่แน่นอน"










#Oasis
#แต่งเรื่องสั้นจากคีย์เวิร์ดสามคำ
SHARE
Writer
Oasis_2019
GL girl.🙃
ชอบการอ่าน แต่รักการเขียน

Comments

Blue_Cat_
4 months ago
ชอบเนื้อเรื่องจังค่ะ เอาคำมาผูกได้น่าสนใจมากเลย////
Reply
Oasis_2019
4 months ago
ตอนแรกที่ได้คำมาก็หนักใจอยู่เพราะมันไม่คล้องกันเลย แต่พอมาแต่งจริงๆก็เออ แต่งได้นี่หว่า555//ขอบคุณนะคะ
Bluebaby
4 months ago
ชอบคำว่า "ลงไปนรกเดี๋ยวก็อุ่นเอง " จนขอแคป 💙
Reply
Oasis_2019
4 months ago
ขอบคุณน้า//
Sunflower38
4 months ago
นึกถึงเรื่องหนึ่งในทวิตเตอร์ที่หมอบอกว่ามีวัยรุ่นมากมายกินยาฆ่าตัวตาย แต่ยานั้นจะไม่ตายทันที มันจะค่อยๆโทรมไปเรื่อยๆหลายวันก่อนจะตาย และวัยรุ่นบางคนก็มักจะเริ่มได้สติ คำพูดสุดท้ายคือ "แม่หนูไม่อยากตาย" คือมันเศร้ามากอ่ะ ;-;
Reply
Oasis_2019
4 months ago
กับบางคนครอบครัวก็เป็นเซฟโซนสุดท้ายที่โหยหา แต่กับบางคนปัญหาที่ทำให้อยากฆ่าตัวตายก็มาจากครอบครัวนี่ล่ะค่ะ เศร้าา
Sunflower38
4 months ago
เศร้าจริงๆค่ะ