ไม่ต้องซื่อสัตย์​ขนาดนั้นก็ได้


memories
@memoriesO9
ถ้ามันพังซ้ำๆ​  เธอไม่จำเป็น​ต้องซื่อสัตย์​ขนาดนั้นเเล้วก็ได้


เเล้วถ้ามันไม่ได้ซื่อสัตย์ต่อกันตั้งเเต่เเรกเเล้วล่ะครับ????


หลายครั้งที่ผมพยายามมองข้ามเรื่องในอดีตทั้งของเขาเเละของผม​ เเต่ยอมรับตรงๆผมก็ยังมีคิดบ้างเเหละ​  จะ​บอกว่าไม่คิดเลยมันก็ดูหลอกตัวเองเกินไปเเหละครับ​ หลายครั้งที่ผมไปหาเขาหรือคุยโทรศัพท์​กับเขา​ ผมมักจะได้ยินเพื่อนเขาพูดถึงคนๆนึง  คนที่สนิทกับเขามากๆ​  คนที่เขาไว้ใจมาก​ๆ​  คนที่เขาอยากให้อยู่ข้างๆตลอดเวลา​  คนที่มีค่าสำหรับเขา​  "คนที่ไม่ใช่ผม​" 




ผมเคยถามเขาว่าชอบคนอายุเยอะกว่าหรืออายุน้อยกว่า​  ครับเขาตอบว่าเขาชอบคนที่อายุเยอะกว่าเขา​  เเต่ผมอายุน้อยกว่าเขาปีนึงครับ​ 



ผมพอรู้ว่าเขาชอบคนนั้นมากๆครับ​  เวลาคนนั้นเรียกหาเขาพร้อมที่จะทิ้งผมไปหาคนๆนั้นได้ตลอดเวลา​  เเต่กลับกันเวลาผมเรียกหาเขามักจะให้ผมรอ​หรือบางครั้งเขาก็บอกว่าเขาเหนื่อยเขาอยากพัก​ เเต่พอเห็นอีกทีเขาก็ไปอยู่กับคนๆนั้นเเล้วครับ​  ผมทำอะไรไม่ได้ไม่เคยได้เลยครับ​ อาจเป็นเพราะผมกลัวว่าเขาจะหาว่าผมงี่เง่า​ ผมกลัวว่าเขาจะทิ้งผมไป  อีกอย่างคือคนๆนั้นเป็นครูในโรงเรียนด้วยครับ​  พวกเขาดูสนิทกันจนไม่เหมือนครูกับศิษย์​เลยครับ​ ผมคิดว่าคนของผมชอบเขามากๆเเต่เพราะคนๆนั้นเขามีเเฟนเเล้ว​ เเละยังเป็นครูในโรงเรียนอีก​  เพราะเเบบนี้อาจทำให้เขาเลือกที่จะมาคบกับผมก็ได้ครับ


​  



วันครบรอบของเราวันนั้นผมไปหาเขาครับ​ ซึ่งเขาอยู่กับเพื่อน​  เพื่อนเขามักจะพูดถึงคนๆนั้นพูดให้ผมได้ยินพูดถึงเรื่องของเขากับคนนั้นคนที่ไม่ใช่ผม​  วันนั้นเป็นวันครบรอบที่เเย่ที่สุดครับ​  เพราะอยู่ๆคนๆนั้นเขาก็เดินมาหาเเฟนผมครับ​ 






ทำไมกันครับทำไมตอนนั้นเขาต้องถอยห่างออกจากผม​  


ทำไมกันครับทำไมตอนนั้นเขาต้องทำเหมือนผมไม่มีตัวตน


ทำไมกันครับทำไมเขาต้องไม่อยากให้คนนั้นเจอผม


ทำไมกันครับทำไมเขาต้องทำเหมือนผมเป็นคน
อืื่นทั้งๆที่ผมเป็นเเฟนเขานะ



ทำไมกันนะ


ผมอยากเดินหนีออกจากตรงนั้นอยากเดินออกมาเดินหนีไปให้ไกล​  ออกไปให้ไกลจากพวกเขา​ 



เขาถามผมว่าเป็นอะไรงอนอะไรเขา​  โกรธอะไรเขารึเปล่า​ 


ผมเกลียดที่เวลาผมรู้สึกอะไรสิ่งที่เเสดงออกอย่างเเรกของผมคือสีหน้าของผม​  เด็กน้อยใช่มั้ยล่ะครับ​  


ตอนนั้นผมบอกเขาไปว่าไม่เป็นไร​ ทั้งๆที่น้ำตาผมเริ่มคลอ​  

ผมบอกเขาว่าไม่อยากอยู่ตรงนี้เเล้วจะกลับบ้านเเล้ว​  ผมอยากหนีไปให้พ้นตรงนี้​  ผมเดินออกมาจากตรงนั้น​ผมกลัวว่าถ้าอยู่นานกว่านั้นผมจะห้ามน้ำตาตัวเองไม่ได้​ 




ตอนนี้ก็ผ่านมาเดือนนึงเเล้วล่ะครับ​ จากวันนั้นก็ยอมรับเเหละครับว่าไม่กล้าไปหาเขาอีก​ ผมกว่าจะไปเจอเหตุุการณ์​เเบบเดิม​  



ก็ถ้าผมไปเจอเเบบนั้นอีกรอบคนขี้เเพ้เเบบผมได้ร้องไห้ต่อหน้าเขาเเน่ๆ




ตอนนี้ผมยอมรับว่าผมเริ่มเปลี่ยนไปบ้างครับ​  ผมเริ่มมีคนเข้ามาหา​มากกว่าเมื่อก่อน​ เเต่ผมยังรักเขาคนเดียวนะครับ​



ก็ยอมรับตรงๆเเหละครับว่าผมกำลังหาคนที่คอยโอบกอด​ผมอยู่    ผมไม่รู้หนิครับว่าวันไหนเขาจะทิ้งผม​  ดูเห็นเเก่ตัวใช่มั้ยล่ะครับเเต่ไม่หรอกครับ​ ตลอดเวลาที่ผมเป็นอะไรไม่มีใครโอบกอดผมไว้เลยเเม้เเต่เขา​  เเต่ผิดกันกับเขาเวลาเขาเป็นอะไรเขาจะวิ่งไปหาคนนั้นเเล้วให้คนนั้นโอบกอดเขาไว้
คนนั้นที่ไม่ใช่ผม



ผมมันเเค่คนขี้เเพ้เด็กขี้เเยที่โหยหาความรักจากคนนั้นคนนี้เท่านั้นเเหละครับ



ถ้าซื่อสัตย์​เเค่คนเดียวเเล้วอีกคนไม่ซื่อสัตย์​ต่อเรางั้นก็ต่างคนต่างไม่ซื่อสัตย์​ต่อกันไปเลยดีกว่าครับ


ผมไม่อยากบอกเลิกเขาหรอกครับเพราะผมรู้ว่าขาดเขาไปเเล้วผมอยู่ไม่ได้​  เเต่ถ้าเขาจะเป็นฝ่ายบอกเลิกผมก่อน​ ผมก็คงจะไม่ย้อนคืนมาหาเขาอีกหรอกครับ​ 




ใครที่หลงเข้ามาอ่านถ้างงๆขอโทษด้วยนะครับ



SHARE
Writer
kalaico
writer​
I have no value as that person.I know well.

Comments

-PikachU-
2 months ago
ไม่เป็นไรนะ
ให้เวลากับตัวเอง ตัวเรามีคุณค่า ลองช่างน้ำหนักดูว่า เราอยากจะลดคุณค่าตัวเองเพื่อไปให้เขาทำร้ายไหม แล้วพอถึงจุดนึง เราจะอยู่ได้ครับ เราไม่จำเป็นต้องพึ่งเขาหรอก เชื่อว่าข้างนอกนั้นมีคนที่พร้อมจะโอบอุ้มเราด้วยใจจริงอยู่ครับ เดี๋ยวมันจะผ่านไป
Reply
kalaico
2 months ago
ขอบคุณสำหรับกำลังใจน่ารักๆครับ​
WIM
2 months ago
ไม่มีหรอกอยู่ไม่ได้ มันเป็นเราเองที่ไม่อยากอยู่ ไม่อยากอยู่โดยที่ไม่มีเค้า รู้ว่ามันยากแต่สู้ๆนะ ไม่ว่าเลือกที่จะอยู่หรือเดินออกมา 😊
Reply
kalaico
2 months ago
คงเป็นเพราะเขาเคยทิ้งผมไปเเล้วครั้งนึงพอเขากลับมาผมก็เลยกลัวว่าเขาจะทิ้งผมไปอีกครั้ง​มั้งครับ