Game over
จบแล้วนะ ...
ฉันทำให้มันจบลงได้ก่อนวันที่กาไว้บนปฏิทิน
ฉันเก่งใช่ไหมล่ะ 

ตอนนี้ฉันกำลังร้องไห้อยู่แหละ 
ความจริงก็ร้องมาสักพักแล้ว
แต่ไม่อยากทำตัวเป็นคนอ่อนแอนะ 

แค่คนเขาไม่เห็นค่าเอง 

เวลาไม่ชอบ เวลาไม่พอใจ 
ปกติคนเข้าต้องเตือนต้องบอกกันก่อนป่ะ เป็นอันดับแรก
ก่อนที่จะโกรธ หรือเกลียดกัน 

ฉันรู้ว่าฉันก็ไม่ใช่น้อย ก่อนถึงจุดแตกหักจุดนี้ 
และฉันรู้ว่าคุณรู้ ว่าจะรักษาฉันไว้ต้องทำยังไง
แค่คุณไม่ทำ 

สาเหตุ ... ฉันไม่รู้ 

ฉันไม่รู้ ฉันไม่เดาหรอก 
เดาไปก็ไม่ได้คำตอบจากคุณอยู่ดี
เพราะคุณไม่พูดอะไรทั้งนั้น 

เอาเป็นว่า ฉันสบายใจที่จะถอยออกมา 
ฉันก็แค่เปลี่ยนคุณไม่ได้ และฉันรู้แล้ว เข้าใจดีแล้ว 

ฉันขอโทษผู้ใหญ่ทุกคนไว้ ณ ที่นี้เลยนะคะ
ฝากอะไรไว้ที่ฉันไม่ได้อีกแล้ว 
ฉันพยายามที่สุดเท่าที่ทำได้แล้ว 

เมื่อคุณให้ฉันออกมา ฉันก็จะออกมา
ฉันยอมรับในการตัดสินใจของคุณ 
ยอมรับ ในการตัดสินใจของตัวเอง 

ฉันมีความสุข ... ได้ง่ายกว่าที่คุณคิด

แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น ... คุณก็ไม่คิด
... ที่จะรักษาความสุขของฉันไว้เลย 

ไม่เป็นไร การเดินออกมาจากคุณอาจทำให้ฉัน
มีความสุขที่แท้จริงขึ้นมาบ้างก็ได้ ถูกไหม?

ฉันจะไม่ตัดพ้อมาก ไม่ลำเลิกบุญคุญ
เพราะฉันพูดเองว่าจะยอมรับการตัดสินใจของคุณ
และคุณเองก็ยอมรับในการตัดสินใจของฉัน

และฉันจะรักษาคำพูดของตัวเอง

แค่มาระบายสักหน่อย ไม่ให้ตัวเองอึดอัดมากเกินไปนัก 
ถ้าคุณได้เข้ามาอ่าน ก็อย่าโกรธฉันเลยนะ 

ขอบคุณที่ผ่านเข้ามา
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ให้กัน
รอยยิ้ม ความสุข เสียงหัวเราะ แม้กระทั่งหยดน้ำตา 
และขอโทษ...ที่รักษาคุณเอาไว้ในชีวิตไม่ได้ 
ทั้งที่ตั้งใจไว้เอาไว้แล้วแท้ๆ ว่าจะรักคุณให้ดีที่สุด

พี่ขอโทษนะ ...

# Story <<NPR>>


SHARE
Written in this book
Story for NPR
พี่ชอบเรานะ คนที่ไม่มีอะไรเหมือนพี่เลยสักอย่าง
Writer
DreamN
Reader
เป็นเพียงหนึ่งคน ที่หลงรักบทกลอนหวานๆ

Comments