พี่ต้องฟังผม OS #YAOI
           พี่ต้องฟังผมว่าผมรักพี่เท่าไร                ถ้าไม่ใจร้ายได้โปรดเถอะพี่รับไว้ 


" พี่ตะวันครับ "

" ไร "

" ... "

" มีไรก็พูดมาดิ ยืนจ้องหน้ากูทำเพื่อ "

ตะวันวางฝักบัวรดน้ำลงกับโต๊ะไม้ตัวเตี้ยติดกับรั้วสีขาวข้างแปลงดอกทานตะวัน ดวงตาคมจ้องมองคนตรงหน้าไม่ละสายตา เขากอดอกยืนพิงรั้ว เลิกคิ้วเป็นเชิงถามคนที่มีเรื่องเหมือนจะพูดแต่ก็ไม่พูดเสียที

" เร็ว ช้ากูเข้าบ้านแล้วนะ " เร่งอีกฝ่ายให้รีบหน่อยเพราะมันเล่นไม่พูดจาอะไรสักอย่างเอาแต่ยืนจ้องหน้าเขาแล้วเม้มปาก

อะไรของมันวะ? 

" พี่... เอ่อ พี่ได้อ่านจดหมายที่ผมให้ไว้เมื่อวานมั้ยครับ " มันถอนหายใจโล่งอกทันทีที่พูดจบ ตะวันคิ้วขมวดมองเด็กหนุ่มข้างบ้านอย่างงุนงง 

" จดหมายไร? มึงให้มาตอนไหนไม่เห็นคุ้น " ชายหนุ่มเริ่มเก็บอุปกรณ์รดน้ำที่หิ้วมาเมื่อเช้าเตรียมตัวจะเข้าบ้าน เขาไม่เห็นว่าอยู่สนทนาต่อไปจะได้ประโยชน์อะไรสักเท่าไหร่

" เอ้า พี่ เห้ยไม่ใช่งี้ดิ " เสียงทุ้มโวยวาย มือหนาคว้าหมับจับข้อมือตะวันไว้เมื่อเห็นคนตัวบางเตรียมตั้งท่าจะเข้าบ้าน " ผมให้ไปพร้อมกับดอกทานตะวันนะเว้ย พี่จะไม่เห็นได้ไงวะ " มันแหวใส่เขา

ตะวันง้างมือข้างที่ไม่ถูกจับตีปากมัน " มึงวะเว้ยกับใครห้ะเหนือ มึงห่างกับกูตั้ง7ปีนะ " เขาว่าเสียงดุถลึงตาใส่ให้มันปล่อยข้อมือเขา

เด็กหนุ่มจิ๊ปากขัดใจ เขาไม่ได้ปล่อยข้อมือออกตามที่ชายหนุ่มขอแต่เปลี่ยนเป็นลากอีกคนเข้าไปในบ้านแทน จับร่างคนพี่นั่งกับโซฟาส่วนตัวเองก็นั่งคุกเข่าแทรกตัวเข้าหว่างขาของอีกคน มือหนายึดสองขายาวไว้ไม่ให้หนีไปไหน

ตะวันทำหน้าเอือมกับนิสัยเอาแต่ใจ เขาชินแล้วกับการที่เด็กนี่มือไวใจไวกับทุกเรื่อง เอะอะลาก เอะอะเหวี่ยง เอะอะดึงบ้างล่ะ มันคิดว่าเขาเป็นตุ๊กตารึไงวะ

" จะงอแงเหี้ยไรอีก ไม่ง้อนะเพราะกูยังไม่รู้เลยกูผิดอะไร " เขาพูดดักเจ้าเด็กผมบลอนด์ หัวทุยของมันคลอเคลียกับหน้าท้องราบของเขา มันชอบมาฟุดฟิดมาอ้อนเวลาจะงอแงใส่ทุกที

" ผิดดิ พี่ตะวันผิดเต็มๆเลยครับ " เสียงอู้อี้ที่ดังลอดออกมาทำให้ตะวันอดหมั่นไส้ไม่ได้ต้องยื่นมือบีบจมูกโด่งนั่นสักที

" ผิดอะไรไหนว่ามากูพร้อมฟังมึงมากเลยเนี่ย "

" พี่ผิดที่ไม่อ่านจดหมายผม "

" ไอ้เหี้ยหนัก ลุกดิ๊เหนือ " ตะวันดันช่วงตัวหนาที่ทับเขาอยู่ หลังจากที่มันบ่นเสียงงุ้งงิ้งเสร็จแล้วก็ลุกขึ้นมาโถมกอดทับเขาทั้งตัว แล้วร่างกายเด็ก18อ่ะ ตัวใหญ่เป็นบ้า คืออีกนิดจะรวมร่างกันอยู่แล้วมั้ย

หัวทุยตรงช่วงไหล่สั่นไหว มันส่ายหัวไม่ยอมลุกออกไป กลับยิ่งรัดเขาแน่นขึ้น ทับสุดตัวจนร่างกายตะวันทรงตัวไม่อยู่กลายเป็นว่าต้องเอนลงนอนบนโซฟาทั้งตัวโดยมีร่างอีกคนกอดทับอยู่ด้านบน

ฟ้าจะผ่ากูมั้ยเนี่ย ผิดผีกลางวันแสกๆเลย

" เมื่อวานผมสอดจดหมายไว้ในช่อดอกทานตะวัน พี่ไม่เห็นเลยเหรอครับ " เสียงหงอยๆดังขึ้นเบาๆ เจ้าของเสียงละใบหน้าจากช่วงไหล่อีกคนมาสบตากับดวงตากลมโตที่อยู่ใต้ร่าง

ตะวันชะงัก ก้อนเนื้อในอกซ้ายเต้นตึกตัก เขาว่าหูต้องแดงมากแน่ๆ เหนือมันจะรู้มั้ยเวลามันทำเสียงหมาหงอยกับหน้าตาอ้อนเขาคือโคตรจะน่ารักชิบหาย

" ใครจะไปรู้กับมึงล่ะ เห็นปกติมึงก็ไม่สอดมั้ย   ไอ้จดหมายไรเนี่ย แล้วเป็นเหี้ยไรพิมพ์บอกใน  แชทไม่ได้ต้องมานั่งเขียนจดหมายเนี่ย คลาสสิคมากมั้ง " เสียงทุ้มหวานแหวเป็นชุด ตะวันพยายามไม่มองริมฝีปากที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม กับไฝหนึ่งจุดที่อยู่ใต้ตาซ้าย ข่มอารมณ์ไม่ให้เอื้อมมือไปลูบมัน

คิ้วหนาขมวดมุ่น เหนือขัดใจกับริมฝีปากบางๆที่เถียงเขาตลอด แต่ละคำพูดคำจาก็ช่างสรรหามาด่าเขาอยู่เรื่อย 

" งั้นผมบอกตอนนี้เลยก็ได้ ไม่เขียนแม่งละจดมงจดหมายเนี่ย พี่เลือกเองนะ ผมว่าจะค่อยเป็นค่อยไปแต่แบบพี่นี่ช้ามากไม่ได้แล้วว่ะ " เหนือพูดชิดริมฝีปากบาง เห็นอีกฝ่ายผงะนิดนึงแต่ก็กลับมาตีหน้ายุ่งมองเขาเหมือนเดิม

ต้องโดน โดนสักทีจะได้หายแสบยัยคนนี้

" ไอ้เหี้ยเหนือ มึงวะมึงแม่งกับกูอีกแล้วนะ กูเป็นรุ่นพี่มึงมั้ย " ตะวันเชิดหน้าเข้าสู้ ไม่สนใจริมฝีปากที่จะประกบกันอยู่รอมร่อ

" ไม่ได้อยากเป็นแค่รุ่นน้องมั้ยล่ะ พี่นี่แม่ง "

เหนืออาศัยจังหวะที่อีกคนอ้าปากจะด่าเขาอีกรอบประกบริมฝีปากลงไป อีกคนเบิกตาตกใจได้แป๊บเดียวก็กลับมาเล่นงานเขาต่อ ต่างคนต่างรุกล้ำเข้าหากันอย่างกระหาย ตะวันไม่ยอมอ่อนข้อให้เด็กที่อายุห่างกันตั้ง7ปีหรอก เรื่องแบบนี้อย่าคิดว่าเขาจะอ่อนเชียว เห็นแบบนี้แต่ก็ผ่านมาไม่ใช่น้อยเหมือนกัน

เหนือยิ้มมุมปาก แปลกใจนิดหน่อยที่ตะวันจูบเก่งได้ขนาดนี้ คิดว่าตอนแรกเขาจะต้องมานั่งสอนเสียอีก แต่แบบนี้ล่ะดี ถึงใจดี

" อื้ม "

เสียงครางปะปนกันมั่วจนไม่รู้ของใครเป็นของใคร เหนือบดริมฝีปากแรงอย่างเอาแต่ใจ ผละออกชั่วครู่แล้วก้มลงไปลิ้มรสใหม่อีกครั้งซ้ำเเล้วซ้ำเล่า ตะวันก็ใช่ว่าจะยอม ชายหนุ่มยกมือคล้องคออีกคนให้แนบชิดกันมากยิ่งขึ้น เสียงครางต่ำในลำคอที่แสดงความพึงพอใจทำเอาเหนือแทบจะดิ้นตาย

แม่งเอ้ย พี่ตะวันโคตรจะฮอตเป็นบ้า

มือหนาล้วงเข้าไปใต้เสื้อยืดตัวบาง ลูบไล้ผิวกายเนียนกับหน้าท้องแบนราบอย่างมัวเมา ลากไล้ปลายนิ้วผ่านผิวเนียนละเอียดจนเกือบจะถึงกางเกงขาสั้นที่อีกคนใส่ แต่ถูกมือบางยึดจับข้อมือหนาไว้ก่อน

" เยอะไปละมึงอ่ะ พอก่อนมั้ยยังไงไอ้เด็ก " ตะวันส่งเสียงปราม นิ้วเรียวดันหน้าผากเด็กแก่แดดซะจนหน้าหงาย เหนือตีหน้าหงุดหงิดที่โดนขัดจังหวะ อารมณ์ที่คั่งค้างจากกิจกรรมเมื่อครู่ยังคงตกค้างอยู่จึงตั้งท่าเตรียมจะจับอีกคนกดลงโซฟาอีกรอบ

" ไอ้เด็กเหี้ยนี่ ลามกนักนะมึงอ่ะ กูยังไม่พร้อมตกลงโพกับมึงตอนนี้ " เท้าเล็กดันหน้าอกแกร่งออกสุดความยาวขา ตะวันใช้สายตาคมดุจ้องมองหน้าเด็กหนุ่มแสดงจุดยืนชัดเจน

เหนือโอดครวญ " โห่ พี่อ่ะ มันค้างมั้ยเนี่ย จะบนจะล่างยังต้องตกลงกันอีกเหรอวะ ขนาดนี้แล้วผมก็ต้องบนมั้ยล่ะ " เขาตั้งท่าเตรียมจะโถมตัวทับคนเป็นพี่อีกรอบแต่ก็แบบเดิมติดที่เท้าเล็กยันหน้าอกไว้อยู่ จะขยับเข้าหาทีก็ยันไว้ที โคตรจะเศร้า

" เหนือ ! " ตะวันส่งเสียงคำรามออกมา เหนือหยุดกึกอยู่กับที่ เด็กหนุ่มเก็บแขนเก็บขาที่รุ่มร่ามทันที ใบหูคล้ายจะลู่ติดหงอยๆ หน้าก็ก้มลงคางแทบจะชิดอก

" ... " 

เหนือไม่กล้าส่งเสียงออกมาแม้แต่น้อย ใจกล้าหน้าด้านขนาดไหนเขาก็กล้าทำมาแล้วทั้งนั้น แต่พี่ตะวันโหมดดุคือใจบาง ใจบางที่แบบหัวใจสั่นไหวเพราะกลัวเนี่ย ถึงแม้ดวงตากลมตอนดุจะน่ามองมากแค่ไหนเหนือก็ไม่กล้าสู้หน้าใส่อยู่ดี

" ให้มันน้อยๆหน่อย กูกับมึงเราไม่ได้เป็นอะไรกันนะ " เขาเปรยขึ้นมาเรียบๆ ลอบมองสีหน้าของเด็กหนุ่มที่ก้มหน้าอยู่ใกล้ตัวก็แทบเอ็นดูจนทนไม่ไหว

น่ารักชิบหาย 

ดวงตารีเล็กอย่างคนลูกครึ่งเชื้อสายจีนมีเม็ดน้ำตาคลอหน่วย เหนือบังคับมันไม่ให้ไหลออกมาได้เท่านี้ หลากหลายอารมณ์ในหัวตีกันจนวุ่นวายไปหมดแต่ดูท่าความจริงที่ว่าเขากับพี่ตะวันไม่ได้เป็นอะไรกันก็ทำให้หมดแรงได้ง่ายๆ

" .... " ตะวันยื่นมือเกี่ยวปอยผมนุ่มเล่น เขาลูบหัวทุยนั่นอย่างปลอบประโลม เด็กอ่ะนะ จะเอาอะไรมากกับมัน

" เหนือ ฟังพี่นะครับ " เขาหยั่งเชิงเรียกเสียงเบา เด็กหนุ่มหยุดนิ่งฟังสิ่งที่เขาจะพูด " พี่ไม่รู้หรอกนะว่าเราทำแบบนี้ทำไม ชอบพี่ รักพี่ หรือว่าแค่อยากรู้อยากลอง แต่ถ้าเราจะพัฒนาความสัมพันธุ์ให้มากกว่านี้เราต้องตกลงกันก่อนนะ มันต้องค่อยเป็นค่อยไป เข้าใจมั้ยครับ? " 

เหนือพยักหน้าตามคำพูด เงยหน้าขึ้นมองคนเป็นพี่ ก้มใบหน้าลงแนบชิดกับอีกคนก่อนจะจูบเบาๆลงบนริมฝีปากบาง คลอเคลียจมูกโด่งกับแก้มนิ่มอย่างออดอ้อน แขนสองข้างก็กอดกระชับเอวเขาไว้แน่น

ตะวันครางต่ำในลำคออย่างอดทน เขาพึ่งจะพูดให้เราค่อยเป็นค่อยไปกันไปหยกๆ แต่เด็กนี่ก็ขยันทำให้เขาสติหลุดอยู่เรื่อย น้องจะรู้มั้ยว่าที่มาอ้อน มาคลอเคลียเขาเนี่ยมันน่ารัก น่ารักแบบให้ดิ้นตายเลย

เหนือกดจมูกลงกับซอกคอหอม มุมปากหนายกยิ้มไม่ให้อีกคนได้ทันเห็น ค่อยๆแนบเรียวปากลงบนผิวเนื้อตรงนั้นอย่างอ้อยอิ่ง กดย้ำสัมผัสซ้ำๆ เร่งความร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆเป็นดูดดึงแทน เรียวลิ้นเลียซ้ำผิวเนื้อแดงที่เป็นจ้ำอีกหน เขาแทบจะบ้าตาย รอยสีกุหลาบบนต้อคอพี่ตะวันแม่ง

" เหนือ... อ่า " ตะวันเงยหน้าขึ้นส่งเสียงครางหวาน เผลอเอียงคอตามสัมผัสวาบหวามที่อีกคนมอบให้ ใบหน้าคมติดหวานแดงซ่านด้วยแรงอารมณ์ ดวงตาฉ่ำน้ำแวววาว ริมฝีปากที่จบจากกิจกรรมร้อนแรงเมื่อครู่ยังคงบวมเจ่อไม่หาย เหนือกัดริมฝีปากมองภาพตรงหน้าอย่างอดทนอดกลั้น

พี่ลูกแมวนี่แม่ง ถ้าฟัดตอนนี้จะโดนถีบมั้ยวะ

" พี่ตะวัน ผมรักพี่นะครับ เป็นแฟนกันได้มั้ย " ประโยคไหนก็ไม่น่าชะงักได้เท่าที่อยู่ๆน้องมันก็หยุดไซร้ซอกคอเขาเล่น ตะวันที่ยังค้างจากเมื่อกี้เผลอตอบรับอย่างมึนงง

" อืม " กลับเป็นตัวตะวันเสียเองที่จู่โจมอีกคน ยกตัวนั่งคร่อมตักน้อง อยู่ในตำแหน่งล่มแหลมมากๆ หมิ่นเหม่จากการที่ตอนแรกตัวเองบอกจะอยู่บนไว้สูง เหนือเลิกคิ้วชอบใจไม่ได้ขัดพี่เขาอยู่แล้วที่ใช้เนื้อนุ่มตรงบั้นท้ายบดเบียดกับหน้าตักเขา คิดว่าอะไรๆวันนี้น่าจะเลยเถิดแน่ๆ

" ตะวัน คิดดีแล้วนะครับ ผมไม่ให้หยุดแล้วนะ " เอ่ยเตือนคนที่ซุกไซ้ซอกคอเขาไม่หยุด

" ช่างมัน ต่อได้มั้ย " ใครใช้ให้เงยหน้าขึ้นมาถามทั้งที่หน้าแดงขนาดนั้นกัน เหนือแทบจะยกตัวถวายให้พี่เขาให้รู้แล้วรู้รอดไป

" พี่นี่นะ เวลาแบบนี้กลายร่างเป็นแมวเลยนะครับ ตอนแรกยังขู่ฟ่อๆใส่ผมอยู่เลย " วงแขนหนาช้อนตัวคนตัวเล็กขึ้นแนบอก พาอุ้มไปที่เตียงนอน วางร่างอย่างนุ่มนวลแล้วค่อยคร่อมทับอีกคน

" ถ้าอะไรมันเลยเถิดผมรับผิดชอบเองนะครับ ไม่ต้องห่วง " พูดจบก็ก้มลงจูบริมฝีปากบาง


                       ................


EWWW อะไรนี่ ไม่ได้แต่งแบบนี้นาน เขินๆเหมือนกันนะเนี่ย5555555

เราจะอัพเป็นOSไว้หลายๆอันค่ะ ลงเป็นตอนอ่านเล่นๆไว้ ใครสนใจก็เปิดอ่านตามสะดวกเลยค่ะ💛💜










SHARE
Written in this book
Feel good
Writer
Naonniel
writer
We share about something for your happiness:)

Comments