“เพราะตอนนี้เรารักกันไม่ได้”
โชคชะตานี่ก็ตลกดีเนอะที่พาฉันกับเธอมาพบกันในวันที่เราไม่สามารถเป็นของกันและกันได้.
พร่ำบอกตัวเอง
“เราจะกลับมาหากันในวันที่เราคิดถึงกันมากพอ”
กฎข้อที่1 : อย่าได้โทษโชคชะตา เพราะโชคชะตามันก็ใจร้ายกับทุกคนนั่นแหละ.


ฉันหยิบหนังสือเล่มนึงขึ้นมาอ่านและได้แต่คิดมาเสมอว่า “จะมีสักวันไหมนะที่โชคชะตามันใจดีกับเราบ้าง”
นั่งมองท้องฟ้า, ใจลอยไปไกลแสนไกล, 
คิดถึงเธอจังเลย...
เสียงเพรียกจากหัวใจ
ฉันนั่งจ้องโทรสับมาเป็นเวลานาน ไม่มีข้อความ ไม่มีแจ้งเตือนอะไรจากเธอทั้งสิ้น.

ฉันอยากจะทักเธอไปให้รู้แล้วรู้รอด อยากจะถามว่า
ตอนนี้เธอเป็นยังไงบ้างคะ? สบายดีไหม? แมวของเธอยังข่วนเธออยู่รึเปล่านะ5555 ยังปวดเมื่อยอยู่บ่อยๆรึเปล่า แล้วกับแฟนเธอเป็นยังไงบ้าง....

หัวใจฉันมันเรียกหาเธอตลอดเลย พอพูดถึงมันนำ้ตาฉันก็เอ่อนองขึ้นมาทุกครั้ง ความรู้สึกจุกๆที่อก ระบายออกมาไม่ได้ ทักเธอไปก็ไม่ได้ แม้แต่บอกคิดถึงเธอตอนนี้เรายังไม่กล้าเลย...
ผิดที่ผิดเวลา“เพราะความจริงเธอกับฉันได้พบกันตอนที่สายเกินไป”  
{ ฝากไว้กับดาว -Whal&Dloph }. 

เราน่าจะเจอกันให้เร็วกว่านี้เนอะ ทำไมนะ... ถ้าเราได้เจอกันเร็วกว่านี้เธอจะรักฉันได้หรือเปล่า? เราจะรักกันได้ไหม เราจะเป็นของกันและกันได้ไหม.. อยากให้เธอรู้ไว้เสมอเลยนะว่า “ฉันไม่เคยไม่รู้สึก”
ทรมาณ
หัวใจเราตอนนี้มันโครตจะทรมาณเลยเธอ 
เธอไม่รักเขาไม่ได้เหรอ
เธอมาหาเราได้ไหม
เรามากอดกันก่อนไม่ได้เหรอ
อย่างน้อยเราจูบกันสักครั้งได้ไหม
ก่อนที่เขาจะได้เธอไป
และเธอต้องกลับไปหาเขา...ผ่านมาในความคิดทุกครั้งที่เรารู้ว่าเธอเลือกเขาและเรารักกันไม่ได้เราก็รู้สึกเจ็บและอยากร้องไห้ขึ้นมาทุกครั้ง
แต่จะทำยังไงหละ นั่นมันก็ถูกแล้วหนิเนอะ เรามันคนมาทีหลัง55555 ตลกสิเธอ เรื่องมันน่าตลกจะตาย5555
เราต้องเลือกที่จะเดินออกมาจากเธอตอนนี้ เพราะหัวใจเรามันเหนื่อยล้าเกินทนแล้ว ไม่มีใครรู้เรื่องเรา และเราบอกใครไม่ได้ มันน่าอึดอัดใช่ไหมหละ.แต่ตอนนี้แต่ตอนนี้เราก็ยังคิดถึงเธออยู่ทุกๆวัน
ใจเรามันโหยหาเธอมากเหลือเกิน อยากจะทักเธอไป อยากจะโทรหาเธอ อยากจะเห็นสายเรียกเข้าที่เป็นชื่อเธอ อยากให้เธอบอกเราในทุกๆ วันว่าเธอคิดถึงเราเหมือนกัน.

“แต่สมองเรามันสั่งให้ทำตรงข้าม เพราะมันต้องรักษาและปกป้องหัวใจเราไว้ไม่ให้เจ็บ และกลับไปเหนื่อยล้าเหมือนเดิม”


“Your heart will never lie to you, that’s your 
brain’s job.”

และฉันหวังและฉันหวังให้โชคชะตาใจดีกับฉันสักครั้ง
“ได้โปรดพาเรามาพบกันได้ไหม” จะปีนี้หรือปีไหน
“ฉันก็อยากพบเธอนะ” 
ฉันอยากให้เธอมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้า ฉันอยากจะยิ้มให้เธอเพราะเธอบอกว่าชอบตอนที่ฉันยิ้มมากกว่า.
ฉันหวังให้เราได้มาเจอกันในเวลาที่พอดีกว่านี้
เวลาที่เราสามารถรักกันได้..
เวลาที่เราสามารถเป็นของกันและกันได้..

ในเวลานี้ฉันได้เรียนรู้อะไรมากมาย ฉันจะอยู่ข้างๆเธอเสมอ ยังเป็นคนที่หวังดีและเป็นห่วงเธอในทุกๆเรื่อง
สัญญาว่าจะอดทนรอ
รอวันที่เราได้พบกันแล้วฉันจะไม่ขออะไรอีกเลยนอกจากขอร้องโชคชะตาว่า..

“ได้โปรดให้หัวใจของเขาและฉันไม่ทรมานเพราะกันและกันอีกต่อไป”

“และจะไม่มีวันไหนที่ฉันไม่คิดถึงเธอ”


- Based on true story -


SHARE
Writer
feelsoulbleu
sober
IG/TW @feelsoulbleu

Comments