สิ่งที่พ่ออยากจะบอกลูก
ไม่น่าเชื่อว่าเมื่อมองย้อนกลับมาแล้วสิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นได้

เมื่อกว่า 10 ปีก่อน สังคมของเราดูเหมือนจะสิ้นไร้ไม้ตอก มองไปทางไหนก็ไม่เห็นหนทางและมีแต่ความไม่แน่นอน

แต่จงเชื่อไว้อย่างนึงว่าสักวันมนุษย์เราก็ต้องตาย ไม่ว่าจะขีดเขียน จะโลดแล่น จะพูดหรือทำอะไรไม่ดีไว้มากสักวันก็ต้องกลายเป็นเถ้าธุลีดิน

สถาบันหลักด้านความมั่นคงอย่างทหารก็เช่นเดียวกัน

มันเป็นความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นได้อย่างไม่น่าเชื่อ

ตอนนั้นเกิดการตื่นตัวของสังคมต่อต้านความซ้ำซากจำเจน่าเบื่อหน่ายและความไม่เอาไหนของพวกชนชั้นนำในสังคมขึ้น

ทหารถูกมองว่าเป็นกลุ่มคนที่ขี้โกง โง่เขลา และไม่มีระเบียบ ซึ่งควรจะเป็นสิ่งที่ทหารต้องมีมากที่สุด

กองทัพถูกประชาชนเข้าไปตรวจสอบ ทรัพย์สินของทหารทั้งที่ทาง สถานีวิทยุต่างๆถูกนำมาใช้เพื่อสาธารณประโยชน์

หวย บ่อน หรืออะไรอื่นๆที่เคยเป็นสีเทาที่อยู่ในมือคนมีสีทั้งหลายถูกนำขึ้นมาบนดินและเก็บภาษีจากรัฐอย่างเป็นระบบ

ไม่ต่างจากการล้มลงของผู้มีอำนาจในประเทศทั้งหลายในโลก ทั้งทหารตุรกี ทหารพม่า ฯลฯ ที่ไม่มีใครกล้าเข้ามามีบทบาททางการเมืองด้วยวิธีการที่ต่ำช้า

ยุคสมัยนี้ทหารน่ารังเกียจยิ่งกว่านักการเมืองเสียอีก

แม้แต่เมียของนายพลยังต้องฉุดกระชากชุดรัดติ้วของผัวตัวเองว่าให้เพลาๆลงหน่อย หันไปทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีเสียก่อนเถอะ

และแน่นอนลูกหลานนายพลต่างเบือนหน้าออกจากค่ายทหารและหันไปประกอบอาชีพสุจริตเพื่อลบล้างสิ่งที่บรรพบุรุษทำไว้

มีการวิเคราะห์กันอย่างเป็นระบบถึงกระบวนการขัดเกลาของสังคมทหารและสิ่งที่ทหารได้ทำลงไปกับสังคมไทย

ทหารอาศัยความเชื่อ ความศรัทธา และการคิดสิ่งต่างๆให้น้อยที่สุด ซึ่งความเชื่อเหล่านั้นถูกมองว่าเป็นความเชื่อที่ผิดและล้าหลัง

ความมีเหตุมีผลยิ่งมิใช่ลักษณะของทหาร

นอกจากนี้ ทหารยังมีภาพลักษณ์ของความเป็นพวกพ้อง ที่เต็มไปด้วยแนวคิดเรื่องชายเป็นใหญ่ ซึ่งสร้างค่านิยมที่ไม่ดีงามให้แก่สังคมโดยรวม

เหล่านายทหารที่ทำผิดต่างถูกนำตัวมารับโทษอย่างมีมนุษยธรรม

อีกทั้งมีการออกแบบบทเรียนกันใหม่เพื่อปลุกฝังทั้งเยาวชน และทหารใหม่ในโรงเรียนนายร้อยให้รู้ถึงหน้าที่ของตนและรักประเทศชาติเสียยิ่งกว่ารักประโยชน์ของพวกพ้องและตัวเอง

เพื่อไม่ให้ประวัติศาสตร์หน้าเดิมกลับมาอีก ในเวลาที่สังคมกำลังก้าวไปสู่อนาคตใหม่ๆ

พ่ออยากจะบอกว่าสิ่งเหล่านี้มันเป็นไปได้ เพราะมันได้เกิดขึ้นแล้ว
SHARE
Writer
mozartz
~ walker ~
while you walk listen to music and drink coffee

Comments