เธอคนนั้น
11 พฤศจิกายน 2561 
เป็นวันแรกและครั้งเเรกที่ผมเล่นบอท ผมไม่เคยรู้เลยว่าบอทมันคืออะไร เล่นยังไง ผมจึงไปเสิร์ชหาข้อมูลในพี่กู 
กูเกิ้ลอะครับ ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ผมเหงาๆเบื่อๆด้วยล่ะมั้ง เลยลองสมัครทวิตแล้วลองเล่นบอทดู 

ผมก็ทำตามธรรมเนียมบอทใหม่ RT ทัก เห็นเขาทำกัน 5555 ก็ทวิตไป ทักไปตามจำนวนคนที่มารี 

แต่มีบอท บอทหนึ่ง เขาเล่นบอทลิซ่า เขาทักผมมา ผมก็งงๆก็ตอบๆไป แต่เหตุผลที่ทำให้ผมงงน่ะนะ เป็นเพราะผมไม่ได้ไปรีทักของใครเลย....


เราคุยกันมาสักพัก เธอเป็นคนที่น่ารัก น่ารักมากๆ คุยเก่งคุยสนุก ซึ่งต่างจากผม ผมเป็นคนขี้รำคาญ ตอบหวนๆ มีคนเคยบอกผมนะว่าผมเป็นคนน่ากลัว แต่จริงๆแล้วไม่ใช่นะครับ ผมน่ะกวนตีนได้โล้เลยแหละ แต่มันเป็นการสื่อสารกันผ่านตัวหนังสืออะเนาะ เลยทำให้เราไม่สามารถรู้ได้เลยว่าอีกฝ่ายพิมพ์ด้วยความรู้สึกอะไร....
อะนอกเรื่องไปไกลละกลับมาเรื่องของเธอดีกว่า

เราคุยกันมาเรื่อยๆ เธอเล่าเรื่องชีวิตประจำวันให้ผมฟังผมก็เล่ากลับให้เธอได้ฟังเช่นกัน

“พี่...อยู่คุยกับแบบนี้ไปเรื่อยๆเลยได้มั้ย”
“ได้ดิถ้าเราไม่หายไปก่อนอะนะ”
“โห ด.ไม่มีวันเลิกคุยกับพี่ง่ายๆหรอก”
“ให้จริงนะครับ555”
“แน่นอน”



3 กุมภาพันธ์ 2562 
“ส่งรูปภาพ กินมะ”
“โยนมาาาา”


จนถึงวันนี้เราก็ยังคุยกันอยู่ทุกวัน ถึงแม้จะไม่มากเพราะด้วยเวลาที่ไม่ตรงกัน แต่เราก็ไม่เคยหายไปจากกัน
ไม่จำเป็นต้องคุยกันตลอด                                    แค่รู้ว่าเรามีกันตลอดก็พอ

ผมรู้เลยว่าเธอน่ะเป็นคนพูดจริงทำจริง 
ไม่หายก็คือไม่หาย
ผมก็เช่นกัน ไม่เคยคิดที่จะหายไปจากเธอ
เพราะเธอน่ะ 




น่ารัก 
น่ารักจนผมอยากเจอเธอ


หวังว่าสักวันเราจะมีโอกาสได้เจอกันและรู้จักกันอย่างเป็นทางการนะครับ :) 

ไม่ขอให้คุยกันตลอด                                           แต่ขอแค่ไม่หายไปไหนก็พอ
      To. เธอ ND.
                          
                                                 EMPTYG.

SHARE
Writer
EMPTYG
Everything
ว่างเปล่า

Comments