ความรักไม่ใช่ลูกอมแต่เป็นเหมือนความขมของกาแฟ
     มีใครในที่นี้ที่ยังไม่รู้จักยังไม่เคยมีความรักบ้างมั้ยครับ  ก็คงจะมีทั้งคนตอบว่ามีและไม่มีแต่จริงๆแล้วทุกคนต้องเคยผ่านรึเฉียดกับคำว่ารักมากันบ้างแล้ว รักในที่นี้มันก็ไม่ได้หมายถึงการที่เราจะไปหมอบหัวใจรึเอาความรู้สึกของเราไปผูกไว้กับใคร ความรักมีหลายรูปแบบซึ่งแล้วแต่บุคคล ถ้าสามารถเปรียบเรื่องความรักที่ดีเป็นรสชาติได้
ผมอยากจะเปรียบให้มันเหมือนรสชาติขมของกาแฟ มากกว่าที่จะหอมหวานเหมือนลูกอม  

     จริงอยู่ที่ว่าความรักมันเป็นที่ควรมีแต่ความสุข มีแต่สิ่งที่ทำให้เราสบายใจ จนพูดได้ว่ามันเป็นสิ่งสวยงามอีกรูปแบบหนึ่งของชีวิตเหมือนกัน ยอมนะครับว่าตอนแรกผมก็มีแต่ความคิดนี้มาตลอด คิดว่าตัวเองเป็นเหมือนพระเอกในหนังรึMv ที่สุดท้ายแล้วคงจะจบแบบแฮปปี้ แต่ในชีวิตจริงมันมีส่วนน้อยครับที่จะสมหวังได้คู่ครองที่สมบูรณ์แบบทุกอย่าง ตัดมาที่ภาพของคนส่วนมากที่ต้องผิดหวังกับคำว่าความรักมาโดยตลอดรึอาจผิดหวังมาทั้งชีวิตก็มี ถึงบางคู่ที่สมหวังแต่ก็มีเรื่องทะเลาะกันปวดหัวกันทุกวันมันก็มี มีคำๆนึงที่ผมชอบมากๆ
ถ้าเราไม่เคยรู้จักกับความทุกข์ใจ                  แล้วเราจะมีความสุขใจได้ยังไง 
        ความรักก็เช่นกันถ้าเราไม่เคยมีช่วงเวลาที่เราผิดหวังแล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่าความสมหวังมันมีหน้ารูปร่างเป็นไง เปรียบได้เหมือนกับเด็กกับผู้ใหญ่ ในตอนที่เราเป็นเด็กเรามักจะชอบกินอมยิ้มไม่ก็ลูกอมเพราะเราไม่ชอบความขมของกาแฟ แต่เมื่อโตขึ้นเด็กเหล่านั้นที่ไม่เคยชอบกาแฟเลยแม้แต่น้อยกลับชอบมานั่งจิบมันในทุกๆเช้า เพราะรู้สึกว่า
กาแฟมันมีความหอมและรสชาติที่ลูกอมก็สู้ไม่ได้ไงล่ะ
SHARE

Comments