นานแค่ไหน

คนเราจะสามารถหลงรักใครคนหนึ่งที่ได้แต่แอบมองได้นานสักเท่าไหร่
สำหรับเรา มันผ่านมาแล้วเกือบหนึ่งปีเต็มๆ ตั้งแต่วันนั้น ที่เสียงของเขา ทำให้เราเงยหน้าขึ้นไปมอง และเมื่อเห็นหน้าเขา ก็อดที่จะเหลือบไปมองชื่อบนเสื้อแล็บของเขาไมได้ และตั้งแต่ตอนนั้นเองที่ทำให้เราแอบมองเขาอยู่ห่างๆโดยที่เขาไม่รู้ตัว

มันเป็นเพราะอะไรไม่รู้ แต่เราคิดว่าหน้าตาเขาดึงดูดสายตาเรา เขาไม่ได้เป็นคนที่คนทั่วไปบอกว่าหน้าตาดี ฮอต หรือว่าหน้าตาน่ารัก หน้าตาเขาเรียบนิ่งตลอดเวลา ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ ตอนยิ้มเล็กๆเราจะรู้สึกว่าเขาน่ารัััััักมาก แต่ยิ้มกว้างๆ เราจะรู้สึึึึกว่าหน้าเขาตลก เราเคยคิดว่าเขาหน้าตาแนวเดียวกับศิลปินที่เราชอบ เราเลยชอบเขา นี่เป็นสมมติฐานของเรา ในการหลงรักเขาตั้งแต่แรกพบ
เราอยู่ไปเรื่อยๆของเรา แอบมองเท่าที่มีโอกาส อีเว้นร่วมกันก็แทบจะไม่มี
เท่าที่สังเกตมา เขาไม่ได้เป็นคนช่างพูดนัก ถ้าไม่ใช่กับเพื่อนที่สนิท เรารู้จักกับเพื่อนทุกคนรอบตัวเขา พูดคุยอย่างเป็นกันเองกับเพื่อนๆทุกคนของเขา แต่ไม่เคยได้คุยกับเขาเลยจริงๆ เขาน่าจะเป็นคนเข้าถึงยากพอสมควร หรือไม่ก็จะไม่เข้าหาใครก่อน ถ้าไม่มีอะไรจำเป็นก็จะไม่พูดกับใคร ขนาดเรานั่งเรียนวิชาเดียวกันใกล้กันเป็นเทอมๆ เรายังไม่เคยคุยกันแม้แต่ประโยคเดียว

เราตั้งใจว่าจะไม่กดฟอลไอจีหรือแอดเฟสบุ๊คเขาไป เพราะรู้สึกว่าเราไม่รู้จักกัน ผสมกับความไม่กล้า แต่วันหนึ่ง ก็มีความบ้าอะไรไม่รู้ ทำให้เรากดฟอลไอจีเขาไป เขากดรับ และฟอลเรากลับด้วย ตอนนั้นเราก็ประหลาดใจ แต่ก็ไม่คิดอะไร เพื่อนคณะเดียวกันรับฟอลไอจีกันก็ไม่แปลก เราก็เล่นไอจีของเราไปเรื่อย แต่ลงสตอรี่มีไร มีเขามาดูแทบทุกที นี่ทำให้เราประหลาดใจมากอยู่ เพราะเรียกได้ว่าเราแทบไม่รู้จักกันเลยก็ได้ ทำไมถึงมานั่งดูสตอรี่ไร้สาระของเราที่ไม่ได้รู้จักอะไรกัน กลายเป็นว่าเราที่จะฟอลไอจีเขาเพื่ออยากรู้ความเคลื่อนไหวของเขา ไม่ได้รู้อะไรเลย เพราะเขาแทบไม่ลงสตอรี่หรือรูปอะไรเลย กลับกลายเป็นเขาที่มานั่งดูสตอรี่ของเราที่เป็นใครก็ไม่รู้แทน มันก็ตลกดี บางทีก็สงสัยว่าเพื่อนเขาไม่มีใครลงสตอรี่ จนเหลือแต่สตอรี่เราหรือเปล่า เลยมานั่งดูสตอรี่เราทุกวัน ฮ่าๆ

เรื่อยเปื่อยไปพักใหญ่ จู่ๆก็รู้ว่าเขามีแฟนแล้ว เป็นเพื่อนที่พอรู้จักกันด้วย ประหลาดใจนิดหน่อยเพราะเขาดูไม่น่าจะไปจีบใครสักเท่าไหร่ ยืนยันได้ด้วยสายตาตัวเองโดยการเห็นเขากับแฟนเดินอยู่ด้วยกันหลายครั้ง ถามว่าเจ็บมั้ย คงต้องบอกว่านิดหน่อย แต่ก็็็็คงเรียกว่าอกหักไม่ได้ เราแทบไม่รู้จักกับเขาเลยนะ ที่จริงเรียกว่าไม่รู้จักยังได้เลยล่ะ แอบมองมานานแค่ไหน จะสู้เข้าไปรู้จักได้ยังไงกัน เราตัดสินใจเลิกมอง เลิกชอบ หรือเลิกรู้สึกอะไรก็ตามเกี่ยวกับเขา และพยายามมองผ่านเขาไป ตอนแรกมันก็ยากหน่อยแหละ สายตามันไปเอง สักพักก็บังคับตัวเองได้ และก็กลับมาเป็นปกติ

เพิ่งรู้สึกว่ามันก็นานใช้ได้อยู่นะเนี่ย 
SHARE
Written in this book
love and life
Writer
whenthesunrises
Storyteller
If you wanna read, just read. And if you wanna write, just write ! 😁

Comments