คุณ ... ฉันขอโทษนะ

ฉันขอโทษนะ
ขอโทษที่เข้มแข็งไม่พอ
ขอโทษท่ีคุมความรู้สึกตัวเองไม่ได้

ขอโทษที่ช่วงนี้อ่อนไหวง่ายไป โดยเฉพาะเรื่องของคุณ
ฉันขอโทษจริงๆ ...

มันเป็นความรู้สึกที่สะสมมาหลายวันแล้วล่ะ
หลายเรื่อง ที่บางทีก็เป็นเรื่องปกติของคุณ
แต่ฉันก็เก็บมาเป็นประเด็นได้ 

ตั้งแต่ที่ฉันรู้สึกว่า สายตาคุณ ไม่เหมือนเดิม
ท่าทางและการกระทำของคุณ มันห่างออกไป
มันยังไม่เท่าไหร่ 
เรื่องพีคของทุกอย่างคือ ฉันเห็นคุณสูบบุหรี่
... ในเวลางาน 
แม้รู้ว่าคุณหาที่เงียบๆ ที่ไกลๆ แล้ว
แต่มันก็ไม่ไกล เกินกว่าที่จะฉันเห็น 

...แค่ฉันเป็นห่วงคุณ 
ฉันไม่รู้ ว่าคุณคิดอะไร ยังไงอยู่
ฉันไม่รู้ ว่าตอนนี้คุณติดมัน มากขนาดไหน
ฉันไม่รู้ ไม่รู้อะไรสักอย่างเลย
ที่รู้อย่างเดียวคือ มันเป็นชีวิตของคุณ เรื่องของคุณ 
ใช่ไหม?
แต่ถ้าวันไหนที่ฉันสามารถปล่อยให้เรื่องนี้ 
ให้กลายเป็นเรื่องของคุณได้
... แสดงว่า คุณคงไม่ได้สำคัญอะไรขนาดนั้นแล้วล่ะ

แต่ฉันยังไม่กล้าเดินไปบอกเรื่องนี้กับคุณตรงๆหรอก
แม้จะรู้มาสักพักใหญ่ๆแล้ว 
ฉันอาจคิดมาก 
แต่คนบางคน Sensitive กับเรื่องแบบนี้นะ
ถ้าฉันพูดกับคุณ ในแบบของฉัน
คุณอาจจะเกลียดฉันไปเลยก็ได้

หลังจากวันนั้นฉันก็นอยด์คุณ จนเมื่อวาน
เมื่อวานฉันมีธุระของฉัน ทำให้ไม่ได้ไปพบคุณ
ความจริงก็แอบเข้าไปนะ หลังธุระฉัน 
ได้เห็นคุณสักสิบนาที แล้วคุณก็กลับ

ฉันอ่ะ ไม่เท่าไหร่หรอกเรื่องนี้ ที่คุณกลับก่อน
ก็เขียนบอกตัวเองใน Note ไว้แล้ว
ว่าถ้าช่วงนี้คุณจะไม่มา จะมาสาย คุณจะหายไปก่อน
ฉันจะไม่นอยด์คุณ
แต่ต่างคน ทำหน้าที่ของตัวเองแต่ละอย่าง 
... ให้ดีที่สุดก็พอ

สุดท้ายงานของคุณ ก็ไม่เรียบร้อย 555
บางอย่าง มันก็ต้องมาตกที่ฉัน
ก็ตั้งใจไว้ว่าจะไม่นอยด์
แต่มันก็อดไม่ได้จริงๆ

ทักแชทไปบ่นกับคุณแล้ว 1 รอบ
ความจริงฉันควรจะพอใจแล้วนะ
เพราะคุณได้ขอโทษฉันแล้ว

ทำไมถึงยังไม่จบอีกนะ 
ฉันยอมรับว่าฉันเยอะเอง 
มันเหมือนได้ระบายให้คุณรู้ 
แต่ไม่รู้ว่าถ้อยคำที่ฉันพิมพ์ตอนนอยด์ๆ
มันได้ทำร้ายคุณบ้างไหม?

พี่ผิดเอง
พี่คิดไม่ทัน จัดการกับความรู้สึกตัวเองไม่ได้
พี่ขอโทษ...

ขอโทษที่หงุดหงิดครับ 

 โกรธพี่มั้ย?

 .......


ไม่มีคำตอบจากน้อง
เพราะฉันไม่กล้ารบกวนคุณ อีกแล้ว

... ฉันรบกวนคุณมาเยอะแล้ว 



" ไม่อยากให้ความรู้สึกของฉัน ทำให้เธอลำบากใจ
ฉันจึงได้แต่เก็บมันเอาไว้ ให้อยู่ข้างในเพียงแค่นี้
บอกได้แค่ สายลม แผ่นฟ้า และเมฆขาวที่แสนดี
ไม่กล้าบอกไปให้ถึงคุณสักที ... คุณคงไม่ชอบใจ
........................
ไม่อยากให้คุณรำคาญที่ฉันเยอะ ฉันเลยเยอะกับตัวเอง
ฉัน ไม่ใช่คนที่เก็บความรู้สึกเก่งหรอกนะ ...
... คุณรู้ไหม?
แค่ไม่อยากให้คุณไม่ชอบ ไม่อยากให้คุณรำคาญ ...
... โดยเฉพาะ ไม่อยากให้คุณหายไป
เวลาพบคุณฉันจึงทำเป็นว่าไม่มีอะไร ...
... แล้วก็แอบมานั่งร้องไห้ ... กับตัวเอง "

ทั้งๆที่ตั้งใจไว้แล้ว ว่าจะเก็บไว้ให้ได้ แค่ใจนี้
ฉันกลับทำมันไม่ได้ 

รบกวนคุณต้องแบกรับความรู้สึกของฉันไว้แล้ว
ถ้าคุณคิดจะแบก ก็อยากให้วางซะเถอะนะ
แต่ถ้าคุณไม่สนใจมัน ... ก็คงดี

ถ้าวันไหนที่ความรู้สึกของฉัน มันได้ไปทำร้ายคุณ
ก็โปรดรู้ไว้เถอนะว่า ...
... ความรู้สึกพวกนั้น มันได้ทำร้ายฉัน 
จนพังยับเยินไปหมดแล้ว ...

จากนี้ไป ... ไม่รู้จะเป็นยังไง
แต่ฉัน รู้สึกผิดจริงๆนะ

รู้สึกผิดที่ไปเพิ่มความเครียดให้คุณ
ทั้งๆที่มันไม่ควรเลย

พี่ขอโทษ 

# Stoty <NPR>

SHARE
Written in this book
Story for NPR
พี่ชอบเรานะ คนที่ไม่มีอะไรเหมือนพี่เลยสักอย่าง
Writer
DreamN
Reader
เป็นเพียงหนึ่งคน ที่หลงรักบทกลอนหวานๆ

Comments