ความสุขที่กลับไม่รู้สึกว่า มีความสุข

บางทีความสำเร็จที่มี
มันก็คงไม่ได้ทำให้เรารู้สึกดีเท่าไร
ถ้าไร้คนที่จะรู้สึกยินดีและมีความสุข
ไปด้วยกันกับเรา
.
.
มันก็เหมือนกับการตกหลุมรัก
แต่ไม่ได้รับความรักตอบกลับนั่นแหละ
เรารู้สึกดีนะที่ได้รักเขา
แต่มันก็คงไม่ดีเท่ากับ
การที่เค้าเองก็รักเรา
แบบที่เรารักเขาด้วยเหมือนกัน
.
.
โลกสร้างเรามาให้เป็นแบบนี้
ให้เป็นสิ่งมีชีวิตที่พร้อมจะ
โดดเดี่ยวได้ตลอดเวลา
แม้กระทั่งช่วงเวลาที่ดีที่สุด
ที่มีความสุขของเราแล้ว
ก็ไม่มีการละเว้น
.
.
ไม่รู้เหมือนกันว่าจะต้องแก้ไขยังไง
และก็ไม่คิดด้วยว่าการอยู่คนเดียว
นั้นมันจะทำให้เรามีความสุขได้จริงๆ
เพราะว่าเราก็ยังคงต้องมีปฏิสัมพันธ์
กับคนรอบข้างอยู่ร่ำไปไม่เปลี่ยนแปลง
.
.
การมองหันกลับมาดูคนใกล้ตัว
ดูคนที่อยู่ใกล้ชิดเราแล้ว
แต่กลับเกิดความรู้สึกโดดเดี่ยวนี่มัน
ช่างเป็นความเจ็บปวดที่ทรมานเหลือเกิน
.
.
มีก็เหมือนไม่มี
ไม่มีก็ยิ่งเหมือนกับว่า
จะไม่มีโอกาสได้มี
.
.
ลองถ้าเป็นแบบนี้บางที
ความสำเร็จใดก็คงไร้ความหมาย
ถ้าสุดท้ายเราต้องมีความสุข
อยู่ลำพังเดียวดาย โดยไร้คนข้างกาย
ที่พร้อมจะเข้าใจและยินดีไปด้วยกัน
.
.
…กับเราจริงๆ…




บิว บันดาลใจ

SHARE
Writer
Bewbundanjai
Writer
Inspire ความคิด ให้ชีวิต Inspired แรงบันดาลใจสร้างได้ ด้วยการเริ่มแบ่งปัน FB : บิว บันดาลใจ

Comments