The death of the lover.
เสียงลมหายใจค่อยแผ่วลงไปอย่างช้าๆ ก่อนที่จะหมดลงไป และแสงสว่างกำลังจะมาอีกครั้ง

ฉันฆ่าตัวเองเป็นครั้งที่หก และนี่คือความพยายามครั้งที่เจ็ด
แต่เลือดที่ไหลอาบข้างหน้านี้ไม่ใช่ของฉัน 
เขามองหน้าฉันอย่างไม่เข้าใจ แน่ล่ะที่เขาจะไม่เข้าใจ 
ความอึดอัดและความทรมานของความไม่รู้ คงจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเขาไปเรื่อยๆ 

นั่นทำให้ฉันจำเป็นต้องฆ่าเขา ให้เขาไม่เหลือความทรงจำใดๆ มาทำร้ายเขา
ความผิดของเขาอย่างเดียวคือการที่ได้มาพบฉันกับความสัมพันธ์ที่แตกสลาย

ไม่มีอื่นใดในจักรวาลและราตรีนี้นอกจากความขมขื่นของรสความสัมพันธ์ทั้งหมดที่เคยผ่านมา
และกำลังจะผ่านไป น้ำตาไหลออกมาเมื่อนึกถึงอ้อมกอดที่อบอุ่นของเขา ที่ฉันไม่อาจตอบรับมันได้เพราะคุณ ฉันกลายเป็นเหมือนฆาตรกรต่อเนื่องหลังจากที่ความรักของเราได้พังลงไป

ความรัก ยาพิษ และความตาย ทั้งสามอย่างกลับกลายเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในความทรงจำที่ฉันมีต่อคุณ มันทำให้ฉันหายใจไม่ออกและนั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกเหมือนตาย ฉันต้องการที่จะตายไปจากคุณ ฉันดื่มยาพิษแต่เป็นยาพิษที่กลับทำให้ฉันออกไปไหนไม่ได้ เป็นความตายที่ยังอยู่ ตายทั้งเป็น

นัยน์ตาของฉันว่างเปล่า ความรักที่ฉันมีให้คุณมันไม่มีอีกต่อไป แต่ความทรงจำเรื่องความสัมพันธ์ยังหลอกหลอนอยู่ทุกเมื่อ ไม่ว่าฉันจะเจอใครก็ตาม ความทรงจำค่อยๆ ย้อนเข้ามาจนทำร้ายฉันและเขา ความสัมพันธ์อื่นๆ กลายเป็นภาพลวงตา ภาพจอมปลอมที่ค่อยๆ กัดกลืนฉัน หล่อหลอมฉัน และครอบครองฉัน ราวกับมันร่วมรักกับฉันและไม่ยอมปล่อยฉันไป

สัมผัสแล้ว สัมผัสเล่า นั่นทำให้ฉันรังเกียจตัวเองและฉันก็รังเกียจตัวเองเพราะฉันรังเกียจคุณ ในความรักและความสัมพันธ์ที่แตกสลายพังกลายเป็นเศษซากยิ่งกว่าฝุ่น เล็กกว่าเส้นผมของฉันเสียอีก ฉันพยายามดิ้นรน หนีไปในอากาศ หนีไปใต้น้ำ กลายเป็นปลาและกลับมาเป็นมนุษย์ เพื่อที่จะกลับไปอยู่ใต้บาดาลอีกครั้งหนึ่ง

ฉันรู้สึกรักเขา แต่ความรักของฉันดูไม่จริงใจเพราะฉันไม่สามารถลืมสิ่งที่คุณทำร้ายฉันได้ทั้งร่างกายและจิตใจ ฉันอยากขอโทษถึงสิ่งที่ได้ทำร้ายเขาและฉันอยากให้อภัยคุณ ฉันให้อภัยคุณได้เสมอ แต่ฉันจะไม่ลืมความรักที่เสมือนเป็นยาพิษนั้น ความรักที่ทำให้ฉันได้ตายและได้เกิดใหม่ ฉันยกโทษได้ แต่ฉันจะชิงชังคุณต่อไป และฉันไม่สามารถเจอคุณได้เหมือนเดิมเพราะความรักดังกล่าวมันกัดกลืนฉันจนฉันค่อยๆ หายไปในความมืดมิดในใต้บาดาล

ฉันหยิบมีดขึ้นมา ค่อยๆ ปักเข้าไปในส่วนที่ฉันรักที่สุด 
ความรู้สึกก่อนตายเหมือนกับการช่วยตัวเอง แต่เป็นการช่วยตัวเองที่ทรมานไปพร้อมๆ กับสุขสม 
ฉันหยิบมีดขึ้นมาปักไปที่ใจกลางเหมือนเป็นพิธีกรรมปลดปล่อยวิญญาณของฉัน
เราต้องจากกันไปและชิงชังกันให้มากที่สุด เราต้องเกลียดกันที่สุดจะได้เป็นอิสระที่สุด

เป็นอิสระจากความขมขื่นของความรักที่เป็นพิษ ความสัมพันธ์ที่ตั้งอยู่บนความใคร่ ความใกล้ชิดที่มากเกินจนไม่เหลือที่หายใจ ไปสู่ความตายที่เป็นนิรันดร์ ความตายที่เป็นการเร่ิมใหม่ ความตายที่เป็นการเปลี่ยนแปลง ความตายที่เป็นจุดสิ้นสุดของภาพหลอน และความตายที่เป็นครั้งที่เจ็ด

ฉันค่อยๆ หยิบมีดแทงเข้าไปให้มันเจ็บจนเกินจะทนก่อนปล่อยมือและเริ่มชีวิตที่แปดใหม่โดยที่หวังว่ามันจะสดใสเหมือนกับแสงเช้าวันใหม่ที่แทงเข้าตาก่อนลมหายใจจะหมดไป

SHARE

Comments