คุณค่าของความทุกข์!!

"งานประจำมันน่าเบื่อมากกกก...."
เคยรู้สึกแบบนั้นบ้างมั้ย? ผมเคยรู้สึกแบบนั้น
หลายครั้งตั้งแต่ทำงานเปลี่ยนงาน 4 ครั้ง
ไม่รวมย้ายสถานที่ทำงานในหน่วยงานเดียวกัน
(ย้ายสถานที่ทำงานอีก 4 ครั้ง)
จริงๆไม่ได้ตั้งใจย้ายบ่อยแต่สอบได้เลยต้องย้าย
ที่ทำงานสุดท้ายเข้ามาตำแหน่งลูกจ้างชั่วคราว
สอบได้เป็นพนักงานราชการ
จากนั้นสอบบรรจุเป็นข้าราชการได้อีก
(เลยย้ายที่ทำงานไป 4 รอบ)
ไม่ว่าทำงานที่ไหนจุดเหมือนกันคือ...
"มันช่างน่าเบื่อ"
ไม่เคยเบื่องานเลยจะเบื่อแต่คนอย่างเดียว
..........
ครั้งที่เบื่อมากที่สุดย้อนไปประมาณ 8 ปีก่อน
เรียกให้มารายงานตัวหน่วยงานราชการแห่งหนึ่ง
ในตำแหน่งลูกจ้างชั่วคราว 
หัวหน้างานแจ้งว่าอาจลงภาคสนามทุกเดือน
เพื่อทดสอบมาตรฐานเครื่องมือของผู้รับบริการ
ส่วนตัวชอบลงภาคสนามมาก
ไม่ชอบนั่งอยู่กับที่วันๆทำแต่เอกสาร
ทำงาน 2 เดือนยังไม่ได้ออกภาคสนาม (- -)
"ยังไงเมื่อไหร่จะได้ออกละเนี่ย"ได้แต่คิดแบบนี้
วันนั้นเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นพร้อมพูดว่า...
"ผู้อำนวยการเรียกพบค่ะ ลงมาทั้ง 2 คนนะ"
"ครับ" ในใจก็หวั่นๆนะเรื่องอะไรไม่รู้
........
เข้าไปพบผู้อำนวยการนั่งกัน 2 คน...
"นี่มันอะไรกัน!!" เสียงผู้อำนวยการดังลั่นห้อง
เห็นเป็นหนังสือฉบับหนึ่งอยู่ที่มือผู้อำนวยการ
"มีคนร้องเรียน ว่าพวกเธอไปตรวจแล้ว......"
คิดในใจ "_ูยังไม่เคยออกไปไหนเลย"
สวดยาวร่วมชั่วโมงรู้สึกตัวอีกทีหัวหน้าสะกิด
เหมือนผู้อำนวยการถามอะไรสักอย่าง
แต่สติหลุดไปด้วยบทสวดเลยพูดไปว่า...
"ครับ"(- -)
"ฉันถามว่าออกไปไม่ช่วยกันเลยหรือไง"
"ผอ. ผมมา 2 เดือนยังไม่ได้ออกเลยครับ"
ผู้อำนวยการนิ่งไปเสี้ยววินาทีแล้วพูดว่า
"อืม งั้นก็ฟังด้วยละกันได้ระวังตัวไว้"(- -)
โดนต่อว่าร่วมชั่วโมงในเรื่ิองที่ไม่ได้ทำ
เป็นความประทับใจครั้งแรกระหว่าง...
ผู้อำนวยการกับลูกจ้างชั่วคราวคนใหม่
..........
เรื่องนี้ทำให้ผมเริ่มเบื่อทันที 
ทำงานได้ 4 เดือนทางส่วนกลางรับสมัครสอบ
พนักงานราชการวุฒิเดียวกันไปสอบซะ
ผลคือไม่ได้ที่ 1 แต่ขึ้นบัญชีไว้ 2 ปี
ถ้ามีตำแหน่งว่างเรียกบัญชีได้ (ที่ 3)
ต้องกลับมานั่งทำงานที่เดิม
"เฮ้อออ!!น่าเบื่อจริง"
กริ้งงงงงง...กริ้งงงงงง....
ไม่ทันไรโทรศัพท์ดังขึ้นอีก
"สวัสดีครับ ติดต่อเรื่องอะไรครับ"(หน้าที่หลัก)
"ผอ.เรียกพบจ๊ะ"(เอาอีกละเหรอ)
"ทั้ง 2 คนเลยเหรอครับ"
"คนเดียวจ๊ะ"(555+โล่งอก)
"เธอคนเดียวนะ"(....)
ตายแน่_ูเรื่องอะไรอีกเนี่ย 
แต่ยังไงต้องลงไปเข้าพบอยู่ดี เฮ้อ!!!
..........
โดนเรียกเข้าห้องเย็น(ฉายาห้อง ผอ.)อีกครั้ง
นั่งนิ่งเลยคิดในใจ "มีอะไรใส่มาเลย"
"งานเป็นอย่างไรบ้าง"(หือออ...)
"ดีครับ ต้องปรับตัวอีกหน่อย"
"งานเยอะมั้ย?"(มามุขไหนนี่)
"ไม่เยอะเท่าไหร่ครับ ออกตรวจเดือนละครั้ง"
"อืม!"
คิดว่าคงไม่มีอะไรแล้วมั้ง คงเรียกมาถามเฉยๆ
"นักคอมฯเพิ่งลาออกไป"
"ครับ"
"ไม่มีใครทำข่าวประชาสัมพันธ์ เธอทำไปก่อน"
"ผมจะทำได้เหรอครับ ผอ."
"งานไม่เยอะเท่าไหร่นี่มีเวลาทำเยอะ"
นั่งคิดว่าเอางานอะไรมาให้ไม่เกี่ยวกับงานผมเลย
"ทำต้นฉบับมาให้ตรวจด้วยเผื่อแก้"
"ครับ..."
ครั้งนี้ทำให้เบื่อหนักมากขึ้นไปอีก
..........
หลังจากนั้นพอได้รับข้อมูลจากฝ่ายต่างๆ
ต้องมาทำต้นฉบับข่าวประชาสัมพันธ์
เสร็จแล้วเสนอ ผอ ตามระบบ
แก้บ่อยมาก บางฉบับแก้เป็นสิบรอบยังมี
วันนั้นแก้เสร็จจะพิมพ์ส่งสั่งผิดไฟล์
ไปสั่งร่างต้นฉบับครั้งแรกก่อนแก้ แต่...
ไม่โดนแก้ ผ่านเฉยเลย (- -)
ทำให้รู้สึกว่าที่แก้มาเป็นสิบครั้งไม่มีประโยชน์
สุดท้ายใช้อันแรกได้เนี่ยนะ ให้แก้ทำไม...
หลังเหตุการณ์นั้นใช้วันลาพักผ่อน ลาป่วย
มีสิทธิ์ใช้ลาอะไรใช้หมด ใช้ตอนวันที่ ผอ. อยู่
วันไหนไม่อยู่ ไปประชุม มาทำงานปกติ
..........
เรื่องนี้ดำเนินไปเกือบ 2 ปี 
ไม่มีความสุขในการทำงาน 
คนทำให้เราทุกข์ได้มากกว่างาน ทำให้รู้ว่า...
ปัญหาที่ทำงานมาจาก "คน" มากกว่า "งาน"
ฟางเส้นสุดท้ายเกิดขึ้น หน่วยงานได้ตำแหน่ง
พนักงานราชการต้องเปิดสอบตำแหน่งผม
หัวหน้างานขอเข้าพบผู้อำนวยการ
"ผอ. เรียกจากบัญชีได้ น้องขึ้นบัญชีอยู่ครับ"
"ไม่เอา"(...)
"ทำไมละครับ ผอ." หัวหน้างานถาม
"ฉันจะขอวุฒิปริญญาโท"
..........
ทำให้ตัดสินใจว่าถ้าเค้าได้คนมาเมื่อไหร่
ผมคง"ลาออก"หากไม่สบายใจตอนทำงาน
ขอเลือกยอมแพ้แล้วออกมาเองดีกว่า...
ในวันที่จะประกาศผลสอบ ผมจะลงไปยื่นลาออก
กริ้งงงงงง....กริ้งงงงงงง....
เอาอีกละ จะลงไปแล้วนี่ไง 
"ติดต่อเรื่องอะไรครับ"
"คุณ....ใช่มั้ยคะ"
"พูดสายอยู่ครับ"
"จากส่วนกลางนะ บัญชีที่คุณขึ้นไว้น่ะ"
"ครับผม"
"มีตำแหน่งที่เชียงรายเรียกบัญชี มารายงานตัววันที่...."
..........
สุดท้ายลาออกแต่ลาออกเพราะย้ายที่ทำงาน
เป็นความโชคดีอันดับ 2 ในบัญชีได้งานที่อื่น
ทำให้อันดับ 3 ได้ตำแหน่งไป
เหตุการณ์ช่วงนั้น ไม่ได้สวยงาม 
แต่เต็มไปด้วยทุกข์และคราบน้ำตา 
อดทนอดกลั้นจนระเบิดหลายรอบ
ในวันนี้ถือว่ามันเป็นประสบการณ์ที่มีคุณค่า
น่าจดจำ ได้เรียนรู้เยอะ
ขอขอบพระคุณทุกท่านที่เกี่ยวข้อง
ทำให้ผมมีประสบการณ์ล้ำค่าเช่นนี้...
ประสบการณ์ทำให้สงบนิ่งและสง่างามในอนาคต













SHARE
Written in this book
Great Experience.
ถ่ายทอดเรื่องราวประสบการณ์ ในช่วงชีวิตที่ผ่านมาจนถึงปัจจุบัน มีทั้งประสบการณ์เชิงบวก ประสบการณ์เชิงลบ (ส่วนใหญ่น่าจะเชิงลบ ^^) จากเด็กไร้ความใฝ่ฝัน ถูกทำลายเป้าหมายในชีวิต จนมาถึงทุกวันนี้....จะเป็นอย่างไร ?
Writer
LittWiz
Normal people
Wish happiness to everyone

Comments