Baby
ยิ่งอายุเยอะขึ้น ก็ยิ่งเข้าใกล้กับการสร้างชีวิตครอบครัวของตัวเองมากขึ้น

ลูกพี่ลูกน้องของเรา คือลูกของลุง
ซึ่งสนิทกับเรามาก ปัจจุบันอายุ31
สถานะ : มีแฟนคบมา4ปี ยังไม่ได้แต่ง
ตากับยายก็ถามทุกครั้งที่กลับไปหา
ว่าเมื่อไรจะแต่ง เมื่อไรเขาจะมาขอสักที

พี่สาวเราค่อนข้างเครียดกับเรื่องนี้มาก
เพราะอยากแต่งงานเต็มที ลูกก็อยากมี
แต่แฟนหนุ่มดูท่าทางจะเฉยเมยเหลือเกิน
เอ่ยปากเรื่องนี้ทีไรเป็นอันต้องจบด้วยน้ำตาของพี่สาวเสมอ
เราก็จะเป็นผู้รับฟังปัญหามาตลอด

ผู้ชายให้เหตุผลว่า ‘ยังไม่มีเงินมาขอ’
ซึ่งทางเรานั้น เอ่ยปากว่าจะจัดการให้ทุกอย่าง
ตั้งแต่เรื่องการจัดงาน สถานที่
หรือแม้แต่เรื่องสินสอด แม่เรายังเป็นคนเอ่ยปากว่าให้เขามายืมไปก่อนได้
แทบจะมาขอแล้วแถมเงินด้วยซ้ำ
ฝ่ายชายก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะพาผู้ใหญ่มาคุยแต่อย่างใด

อาจจะด้วยความที่พี่สาวเราเป็นลูกผอ.รร.ประจำจังหวัดแห่งหนึ่ง มีหน้ามีตา
แต่ฝ่ายชายพ่อแม่เลิกกัน อยู่กับปู่ย่า
ไม่ได้มีฐานะอะไรมากนัก 
เงินเดือนก็ได้น้อยกว่าพี่สาวเรา
เลยทำให้เค้าไม่กล้ามาขอ
หรือ..
อาจเป็นเพราะนิสัยส่วนตัวยังไม่ค่อยลงรอยกัน
คือพี่เราเป็นคนใจร้อน แต่แฟนใจเย็น
และเป็นคนที่มีปัญหาอะไรจะไม่ค่อยพูด
พูดน้อย คิดเยอะ ซึ่งพี่เราไม่ชอบ
มักทะเลาะกันเรื่องนี้ตลอด
ฝ่ายชายก็คงจะสับสนเรื่องนี้เหมือนกัน
แต่ด้วยสภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก
จะเลิกก็ไม่ได้ จะแต่งก็ไม่อยาก
มันเลยเป็นบรรยากาศมาคุอยู่ในตอนนี้
พี่สาวเราจึงยื่นคำขาดไปว่า
เดือนกุมภานี้ต้องพาผู้ใหญ่มา
ถ้าไม่มาก็คือเลิก..

ซึ่งการที่พี่เราจะไปเริ่มใหม่ตอนอายุ31ก็ค่อนข้างเครียด
เพราะกลัวจะมีลูกไม่ทันแล้ว

..
แม่เราบอกให้ไปบอกพี่สาว
ว่าให้คุยกัน ถ้าเงินขาดเหลือยังไง มาเอาที่แม่เราได้

: มันก็อายุมากแล้ว 31แล้วก็ควรแต่งละ
แม่กับพ่อนี่แต่งกันตอน25-26 สมัยนั้นยังถือว่าช้าเลย
เพื่อนแม่นี่ลูกมัน30กว่า มีหลานกันหมดแล้วตอนนี้
: อ่าวหรอ
: อื้อสิ แม่กับพ่อนี่ถือว่าช้าแล้ว


โห่ยแม่ ละปีนี้หนู27แล้ว
คนจะแต่งด้วยยังไม่มีเลยอะ

แม่พูดไปพูดมาสักพักก็วนมาเรื่ิองของเรา

: ละกับบังนี่ยังไงล่ะหนูตอนนี้
: ก็เรื่อยๆ ปล่อยให้เขาใช้ชีวิตเขาไปเถอะ
เอาชีวิตตัวเองให้ดีก่อน หนูยังไม่อะไร

พ่อก็พูดแทรกขึ้นมาว่า
: เออ เราอย่าไปซีเรียส ไอ้ของแบบนี้นะ
ถ้ามันคู่กัน ยังไงมันก็หนีกันไม่พ้น
แต่ถ้าไม่ใช่คู่แล้วนี่พยายามยังไงก็ไม่ได้นะ
อย่าไปเครียดมัน เขากำหนดมาแล้ว
: กลับบ้านไปนี่ตาก็มาคุยกับหนูเรื่องเดียวเนี่ย
บอกว่า ไม่ห่วงพี่xxxหรอก เรื่องแฟนเขายังไม่มาขอ
เขาห่วงหนูนี่แหละ
: 55555 เอ้าเขาก็ห่วงสิ ตาเนี่ยบอกมาเลย
ถ้าหนูแต่งกับไอ้บังนะ ไม่ได้มาบ้านอีกแล้ว
: โอ้ย ยังไม่ขนาดนั้น555 ละวันนั้นตาบอกว่า
หนูอ่ะชอบหมา อิสลามมันเห็นหมามันยิงทิ้งเลยนะ
หนูจะขำไม่กล้า เขาเครียดอยู่
: 5555555 พ่อยังขำเลยเนี่ย ตาเขาคนโบราณ
: เขาเคยไปทำงานอิรักไง ที่นั่นคงเป็นแบบนั้น
: เออใช่ๆ แต่เขาไม่ใช่แบบนั้นหรอก
หนูอย่าไปเครียด: ไม่เครียด หนูก็เรื่อยๆ มันไม่ลงตัวอะ

พอพ่อพูดจบ แม่ก็พูดขึ้นมาว่า
: แม่ว่านะ อย่าไปมีมันเลยลูกอะ
เรื่องครอบครัวเนี่ยไม่ต้องไปมีมันหรอก
เราดูแลตัวเองให้ดีดีกว่า
: หนูก็ยังไม่ได้อยากมีลูกนะ
: เออนั่นแหละ แม่ว่าโลกมันอยู่ยากแล้วเดี๋ยวนี้
โรคภัยไข้เจ็บ สงสารเด็กต้องเกิดมาเจออะไรแบบนี้
: ไหนจะค่าใช้จ่าย ค่าเทอมอีก
: เรื่องเงินเลี้ยงดูเนี่ยเดี๋ยวมันก็ค่อยๆเลี้ยงได้
แต่สภาพแวดล้อมบนโลกมันไม่น่ามีลูกแล้ว
ไม่ใช่ว่าแม่มีลูกแล้วไม่มีความสุขนะ
แม่ไม่อยากให้ลูกหลานเกิดมาบนโลกที่มันไม่น่าอยู่
: หนูก็ว่างั้นแหละ
: แล้วถ้ามี ใครจะเลี้ยง ถ้าหนูไปทำงาน
ไม่ต้องเอามาให้แม่เลี้ยงนะ
แม่จะไปปั่นจักรยาน ดูแลสุขภาพของแม่
เนี่ย เพิ่งจะได้ชีวิตคืนมาตอนลูกจะเรียนจบเนี่ย
เหลือน้องอีกคน เดี๋ยวมันได้งานแม่ก็หมดห่วง
: ใครจะพาไปให้เลี้ยง ไม่มีหรอกลูกอะ
: ดีแล้ว ถ้าคิดว่ากลัวไม่มีคนเลี้ยงตอนแก่มันก็ใช่
แต่เราก็ต้องวางแผนเตรียมการไว้สิ
ดูแลตัวเอง รักษาสุขภาพตัวเอง
ออกกำลังกายให้ร่างกายแข็งแรง
มีความสุขได้เหมือนกัน
ไม่รู้ไอ้xxx(ลูกพี่ลูกน้องเรา)คิดอะไรของมัน อยากมีลูกเนี่ย แม่ไม่สนับสนุนเลย
: เขาชอบเด็ก อยากมีลูกชาย3คน
: โอย ฝันเฟื่อง มันก็บอกแม่มาว่าถ้าแฟนมันสอบผู้พิพากษาได้มันจะออกมาเลี้ยงลูกเฉยๆ
ไม่ทำงานอะไรแล้ว อยู่บ้านเลี้ยงลูก
ไม่ได้นะ ไม่ดี มันไม่คิดเผื่อเลิกกันรึไง
: โห่ย ถ้าให้ผัวเลี้ยงนะ เครียดตาย
ต้องยอมทุกอย่าง เป็นเบี้ยล่างละทีนี้
: ช่าย ยังไงต้องทำงาน ต่อให้งานผู้ชายจะดียังไงก็เถอะ
ต้องคิดเผื่อเลิกกันไว้ด้วย
แล้วเลี้ยงลูกอยู่บ้านไม่ใช่จะง่ายๆนะ
อย่าคิดว่าง่าย เป็นซึมเศร้าหลังคลอดด้วยนะ
ตอนแม่คลอดหนูอ่ะ แม่ก็เป็น
ร้องห่มร้องไห้น้อยใจ
ตอนหนูงอแงอะ ย่าเอาไปอุ้ม หนูก็เงียบ
แต่พอแม่อุ้ม หนูก็ร้องไห้ แม่ก็เครียด
ทำไมอยู่กับเราละลูกร้องไห้
: ใช่ หนูน่ะร้องไห้ตลอดเลย
ตอนก่อนจะคลอดหนูแม่เขาก็มีปัญหาที่ทำงาน
ก็เครียด หงุดหงิด ขี้น้อยใจอีก (พ่อพูด)
: ส่วนน้องนะ เลี้ยงง่าย สบายมาก
เอานมให้กินก็เงียบ นอนหลับแล้ว
แม่ว่ามันมีผลมาจากแม่นี่แหละ
ตอนมีหนูแม่เครียดมาก นอนร้องไห้ตลอด
หนูเลยเจ้าน้ำตา เสียใจ ร้องไห้บ่อยมาก
ส่วนมีน้องนี่แม่สบายใจเลย มีความสุข
ดูสิน้องมันเลยยิ้มตลอดเลย ตอนนี้ก็ยังเป็น





..


นี่ก็คือเคลิ้มตามแม่
ปกติไม่อยากมีอยู่แล้ว ยิ่งไม่อยากเข้าไปอีก
ไม่มีใครทำให้ฉันเปลี่ยนความคิดนี้ได้
ไม่ใช่จะเลี้ยงไม่ได้หรอกนะ
แต่ยังหวงชีวิตตัวเองอยู่
ยังอยากนอนตื่นสาย หิวก็ลุกไปกิน
ไม่ง่วงก็ยังไม่นอน ดูซีรี่ย์จนเช้า
พรุ่งนี้อยากไปเที่ยวก็ขึ้นรถไฟไป
ไม่ต้องตื่นมาเอานมให้ลูกกิน
ไม่ต้องเครียดว่าจะให้เรียนที่ไหน
ไม่ต้องกลัวหาตังไม่พอใช้ซื้อของต่างๆ

แต่ตอนนี้มีผัวก่อนเนอะ555

คนปัจจุบันก็คือปลงและรอคอยอย่างเดียวตอนนี้
ไม่ถึงกับไร้ความรู้สึกแล้ว
แต่ก็ค่อนข้างทำใจได้อยู่ประมาณนึงถ้าต้องจบ
เพราะก็2-3ปีแล้วก็ไม่มีอะไรดีขึ้น
ทั้งในแง่ชีวิตส่วนตัวของเค้า
หรือแง่ความสัมพันธ์ของเรากับคนรอบข้างเค้า
บอกเลยแฟนคนต่อไปนี่ถ้าพาไปเปิดตัวกับเพื่อน กับครอบครัวนี่ยอมหนีตามเลยอะ555
เก็บกด
การอยู่เป็นคนไม่มีตัวตนในชีวิตเขามันค่อนข้างแย่มากๆ
แต่ความผูกพันมันไม่สามารถทำให้เราลุกขึ้นมาแล้วบอก
“เห้ยเธอเราเลิกกันเถอะ” ได้
แฟนก็อารมณ์ประมาณว่ามีแต่ใจอะ
อย่างอื่นไม่มีไรเลย
เราก็โดนคนรอบข้างพูดมาเยอะ
มึงนี่ดูอนาคตบ้างสิ รักมันกินไม่ได้

ที่ผ่านมา ทุกครั้งที่ใช้หัวใจ
ก็จะค่อนข้างงมงายกับคนๆนั้นพอสมควร
แต่ถ้าคนไหนที่เลือกจากสมอง
แปปเดียวเราก็เลิกแล้ว
เพราะเบื่อ มันไม่มีอะไรมารั้งให้อยู่ได้
บางคนที่เลือกทั้งสมองและหัวใจ
เค้าก็ไม่ได้รักเราขนาดนั้นอีก

ความรักมันยากจังอะ

บอกตรงๆว่าตอนนี้ที่อยู่ตรงนี้มันค่อนข้างปลอดภัยกับใจอยู่พอสมควร
คือแฟนจะหงุดหงิดยังไง
แต่นางก็ไม่ไปไหน
ไม่นอกลู่นอกทาง ไม่เคยทำไรให้หนักใจ
นอกจากเวลาทะเลาะแล้วชอบหนีปัญหา
กับปล่อยให้อยู่คนเดียวเหมือนโดนทิ้ง
แต่สุดท้ายก็ไม่ไปไหนอะ ก็ยังอยู่ที่เดิม
ที่เรารักแฟนเพราะ แฟนเป็นtypeเดียวกัน
แม้แต่สิ่งที่เราไม่ชอบในตัวแฟน เราก็ยังเข้าใจในสิ่งที่เขาเป็น
เพราะเราเคยเป็นแบบนั้นมาก่อน (ในเวอร์ชั่น10ปีก่อน)
คือแฟนควรจะมาเจอเรา คบเราในอีก10ปีข้างหน้ามากกว่า
อยากให้ไปคบกับคนอื่น ใช้ชีวิตกับคนอื่น
เรียนรู้เรื่องวิธีการดูแลรักษาความสัมพันธ์
เรียนรู้วิธีการแคร์คนที่รัก
รู้ว่าควรแก้ปัญหายังไง รู้วิธีการพูด
ไม่ใช่เหมือนเด็กอยู่แบบนี้
ซึ่งทั้งนี้ทั้งนั้นเราก็เข้าใจนางดี
แต่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่า กูควรเจอสิ่งที่ดีกว่านี้..
ไม่ใช่เรื่องงานเรื่องเงินนะ
แต่เป็นทัศนคติในการมองความสัมพันธ์

แต่ทั้งเราและแฟน
คือผูกพันกับคนยาก แต่ถ้าปล่อยให้ใครเข้ามาคือไม่ปล่อยไปง่ายๆ
ไม่ใช่พวกที่มีมนุษย์สัมพันธ์ดีจนหาแฟนใหม่เมื่อไรก็ได้
เป็นคนเก็บตัว ชอบอยู่เงียบๆ
ไม่รู้จักคำว่าเหงา เพราะหานั่นนี่จุกจิกทำตลอดเวลา
ไม่ชอบการพบปะสังสรรค์กับโลกภายนอก
ทำงานเสร็จก็กลับมานอน เล่นเกม ดูหนัง
ไม่มีชีวิตกลางคืน ไม่เคยออกไปกินเหล้าอะไรใดๆ
ซึ่งเราสองคนเหมือนกันในเรื่องนี้
มันก็สบายใจไปหลายอย่างแล้ว

แต่เรื่องที่มันไม่มีวันมาลงเอยกันได้มันก็ยังอยู่เหมือนเดิม

ตอนนี้คนที่คุยอยู่ก็คือเงียบหายไปละ
แอบเสียดายเหมือนกัน
คนคุยมันหาไม่ยากแต่คนที่คุยแล้วเข้าใจมันไม่ง่าย
แต่จะออกตัวแรงทักไปหาตลอดก็ยังไม่ถึงเวลา
ปล่อยให้เป็นไปละกัน ถ้าหายไปก็คือยังไม่ใช่555

โปรดติดตามตอนต่อไป...

SHARE
Writer
quixotic
Loser
ความจริงของเรา

Comments

Sunflower38
1 month ago
อ่านแล้วปวดหัว เรื่องความสัมพันธ์นี่ปวดหัวจริงๆค่ะ เพราะมันไม่มีอะไรตายตัวสักอย่าง 555555 มันก็เลยหาที่พอดียากมากกกกกก เส้า 😂😂
Reply
quixotic
1 month ago
จริงค่ะ ต้องใช้เวลาพิจารณา รวมถึงึวามอดทนในความไม่ดีของอีกฝ่ายให้ได้ด้วย 🤣