กลับตัวไม่ได้ ไปไม่ถึง 1
เอาเรื่องปัจจุบันก่อนเนาะ พักเรื่องประสบการณ์ในอดีตแปป มัวแต่เขียนเรื่องในอดีตจนปัจจุบันจะหล่นหายละ

ไอ้เจ้าความรักในปัจจุบันอ่ะ มันเกิดขึ้นได้ไง!? 
วันนี้พอมีเวลาว่างก่อนไปนั่งทำงาน ก็ขอรื้อฟื้นหน่อยนะคะ

งั้นมาเล่าเรื่องโดย เริ่มที่คำถามจากเพื่อนสนิทละกัน

- เจอกันได้ยังไง - 

เราเจอพี่เค้าเอาครั้งแรกที่เจอนะ ยังไม่รู้จัก พูดคุยนะ 
เจอร้านแถวบ้าน วันนั้นเราไปกับที่ทำงาน เหมือนจะเสียงดังโหวกเหวกมากมาย 5555 ตอนเราลุกขึ้นกำลังจะไปสั่งของเพิ่ม เห็นพี่สาวเรา (เจ้าของร้าน) ตะโกนทักทายเรียกชื่อหนึ่งขึ้นมาเสียงดังมาก จนเราต้องมองตามว่าชื่อนั้นคือใคร


 : เป็นผู้ชายทรงผมโบราณๆ เออหรือ วินเทจก็ด้ายยย ใส่เสื้อยืด กางเกงห้าส่วน หรือสั้นนี่แหละ แต่สนใจไรในตัวเค้ารู้มั้ย :
 

พี่เค้าพกสมุดมาเล่มนึงกับปากกา
คือคนเราสมัยนี้อ่ะ ติดโลกโซเชี่ยลมากเลย เนี้ย โดยปกติเราจะมีสมุด 1 เล่ม เวลาไปเที่ยวไหนนะ นอกเหนือจากลงในโซเชี่ยลแล้ว เราก็จะมีวาด มีขีดเขียนด้วยลายมือเราบ่อยๆ 


...แม่งงงง กูจินตนาการไปละ ว่า อีสมุดบันทึกนั้น เป็นไดอารี่ จริงๆ อาจเป็น สมุดจดงานก็ได้ .... 

.... แต่.... มันเป็นเหตุผลที่เราอยากรู้ว่า คนนี้คือใคร แล้วทำไมพี่สาวเรารู้จัก ก็ต้องติสท์พอตัวแหละว้า เพราะพี่เราก็แนวๆนั้น ซึ่งปกติเป็นคนชอบคนแบบนี้อยู่แล้ว รู้สึกเค้าจริงใจ ใช้ความรู้สึกเยอะดี น่าคบหา  เพราะเราเป็นคนหนึ่งที่ทำอะไรก็แล้วแต่ จะใช้ความรู้สึกทำมากกว่าอะไร

ต่อนะคะ >>>>>

 หลังจากคืนนั้นที่ได้ยินชื่อ 
ตอนเช้า เราก็เข้ามาดูเฟสพี่สาวเรา มีความพยายามมากที่จะหาเฟสคนนี้ อ่ะ เจอโว้ยย  ก็แอดเฟสไปโดยยังไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับพี่เค้าเลย 

ตอนนั้นยอมรับนะว่าสนใจแค่ สไตล์พี่เค้า แต่ก็ไม่ได้ติดตามอะไรมาก แต่ก็เจอกันตามงานบ้าง เอาจริงๆนะ ไม่สนใจเลย ไม่ได้คิดว่าจะชอบ จะอะไรเลย.

จนFacebookเสียชีวิตไปช่วงหนึ่ง เข้าไม่ได้เลย ต้องมาสมัครอันใหม่ และก็ไม่ได้สนใจพี่เค้าเลย ก็นานพอสมควรนะ ม.ค. 61 จนมาแอดใหม่ตอน ธ.ค. 61...

มาพีคตรงไหนเหรอ 

ก็ตอนธ.ค. 61 เนี่ย มีงานที่จัดแถวที่ทำงาน เราก็ลงมากับเพื่อน เห็นละ เห็นพี่เค้าละ แต่พี่เค้่าก็เดินไป เดินมา  เห็นละ และตั้งใจนะ ว่า จะแอดละ 

พอตอนกลับบ้าน ก็เลยแอดอีกรอบ แต่รอบนี้อีนี่ ทักไปหาเลยจ้า ประเดนที่ทักไปคือ ถ้าพี่เค้าจำเราไม่ได้อ่ะ เราจะขอโทษและลบเฟสนะ 5555 เพราะรู้สึกว่า เอออกูหน้าด้านจัง

แต่คำตอบคือ จำได้ และ เค้าก็คิดว่าเรา unfriend อีก

เอ้ออออ จำได้ก็ดี๊!!!!

อยู่ดีๆ พี่เค้าก็ขอไลน์ 
อืมมม ในใจอ่ะ คิดละ เจ้าชู้ละแหละ 
แต่ถามว่าให้มั้ย ให้สิคะ 5555

จุดเกิดเหตุมันอยู่ที่ไลน์นี่แหละ ...

เดี๋ยวๆ ตอนนี้อ่ะ ยังไม่ชอบพี่เค้านะ 

เรื่องมันเยอะกว่านี้ เหตุผลที่ชอบมันมี ไม่ได้ใจง่ายนะแก 






SHARE
Written in this book
my mo
Writer
peterpanpkm
ภคมน
ไม่ใช่นักเขียน เป็นเพียงนักเล่าเรื่อง ☁️🌬💫 เรื่องที่เล่า คือ เรื่องของเราเอง ความรู้สึกของเราเอง หากได้อยู่ในห้วงอารมณ์ หรือ บรรยากาศที่สมควร เรื่องที่เราเล่าจะถ่ายทอดออกมาจนทุกคนสัมผัสได้ เราเชื่อแบบนั้น ... 🌸ขอบคุณที่ชอบการเล่าเรื่องของผู้หญิงคนนี้นะ 

Comments