ถึงคุณ...2/2/2562
ถ้าหากความรู้สึกถูกส่งหากันโดยอัตโนมัติมัน
ก็คงอาจจะดีกว่าการแอบซ่อนเก็บความรู้สึกนี้ไว้ให้มันจางลงหายไปจากความรู้สึกเอง 

มันก็คงเปรียบเสมือนน้ำที่รอวันระเหยกลายเป็นไอ และหวังเพียงว่าสักวัน ท้องฟ้าจะกลั่นมันลงมาเป็นสายฝนที่ชุ่มฉ่ำอีกครั้ง

เราไม่รู้ว่าเราไปรู้สึกแบบนี้ได้อย่างไร และตอนไหน แต่ตอนนี้และทุก ๆ วันที่มีใบหน้าของคุณ น้ำเสียงของคุณที่คอยเข้ามาวนเวียนในโสตประสาทมันทำให้ความรู้สึกของเรารับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนภายในใจ 

ถ้าหากมันได้พูดออกไป ก็คงอาจจะดีกว่าเก็บครอบงำมันไว้ แล้วปล่อยให้ต้นไม้ใจเหี่ยวเฉาและร่วงโรยไปเอง...

ฝันดีนะคุณที่ไม่รู้จักเรา แต่เรารู้จักคุณ และหวังว่าเดือนนี้เราจะได้เจอหน้าคุณที่ร้านอีกครั้งนะ ขอแค่ได้เจอหน้าคุณเดือนละครั้ง เพียงแค่นั้นที่คนแอบชอบคนนี้ทำได้เพียงแค่ 'ภาวนา' ในใจในยามที่อยากเจอ...^^ 



SHARE
Written in this book
หีบสมบัติ 'ความรู้สึก'
ความรู้สึกของฉันเกิดขึ้น ณ ที่ใด มันย่อมสวยงามเสมอในความรู้สึกของฉัน และฉันก็ชอบที่เก็บมันไว้เป็นความทรงจำ เผื่อวันหนึ่งนั้นได้ผ่านไปเจอมัน ฉันก็พร้อมที่จะเปิดแล้วก็ปิดมันนั้นลงไว้ในที่เดิม
Writer
Bantuek28
Bantuek28
สวัสดี สบายดีไหม? วันนี้ได้ทำอะไร พักผ่อนบ้างได้ไหม แค่หลับตา

Comments