คนที่เรียกเราอ้วน.
มันจะมีเพื่อนอยู่คนๆหนึ่งแหละ
ที่แบบ
การเรียนมันก็ไม่ได้ช่วยเท่าไหร่หรอกนะ
แต่อยู่กับมัน
แล้วเรามีความสุข
คุยด้วยแล้วสบายใจ
ยิ้มออกมาง่ายๆ
หัวเราะออกมาง่ายๆ
โดยที่ไม่ต้องฝืน
โดยที่ไม่ต้องกลัวว่าหน้าตอนหัวเราะเราจะเป็นยังไง

แล้วมันก็ทำอะไรให้เราในหลายๆอย่าง
โดยที่ไม่ต้องเอ่ยปากขอ
เช่น 
กูไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ
"ให้ไปด้วยไหม?"
ไม่เป็นไร แค่นี้เอง กูเดินไปได้
"กูจะไปด้วย ป่ะ"
เอ่อ ไปก็ไป

และอีกหลายๆอย่าง
มันเป็นคนที่แบบ
เสนอตัวมันมาก่อน 
โดยที่เราไม่ต้องเอ่ยปากขออ่ะ
แค่สำหรับเรา
ส่วนน้อยมากที่จะเสนอตัวเอง
แต่ถ้ามันขอให้ทำอะไรให้
เราก็ทำตามที่มันขอเกือบทั้งหมด
ไม่ใช่แค่มันหรอก 
ใครขออะไรที่จำเป็นจริงๆเราก็ทำให้เกือบทุกเรื่อง
ก็แปลก
มีบางอย่างที่ขอมันและคนอื่นขอให้เราทำให้
มันเป็นคนเดียว
ที่ถึงแม้เราจะปฏิเสธคนอื่นๆ
แต่ถ้ามันขอ
เราก็จะไม่ปฏิเสธ
และตอนนั้นก็ไม่ได้นึกถึงว่า
บุญคุณอะไรเลย
แต่เราไม่อยากปฏิเสธมัน

คงเป็นเพราะมันเป็นคนร่าเริง
สนุกสนาน
ไม่ค่อยคิดเล็กคิดน้อยมั้ง
เลยอยู่ด้วยแล้วไม่ต้องคิดไรมาก

ก็ดีใจที่มีมันในทุกๆวัน
ทุกๆเทอม
นี่สี่ปีเองมั้งที่รู้จักกัน
แต่มันเป็นเพื่อนที่ทำให้ยิ้มได้ง่ายคนหนึ่งเลยแหละ

เอ่อลืมบอก
แบบเวลาอยู่ด้วยกันแบบนี้
หรืออยู่ด้วยกันหลายๆคน
มันไม่เคยปล่อยให้เราเหงา
ไม่เคยปล่อยให้เราต้องนั่งคนเดียว
คือแบบมันเห็นหัวตลอดว่างั้นเถอะ
ทำให้เรารู้สึกมีตัวตนเวลาอยู่กับมัน
คงเป็นเพราะ
เราต่างไม่มีแฟนทั้งคู่มั้ง
ถ้ามันมีแฟน
อาจจะใส่ใจแฟนมากกว่าเราเหมืิอนเพื่อนคนอื่นๆก็ได้

เหมือนกูน้อยใจเพื่อนอ่ะ 
ฮ่าๆๆ
ก็น้อยใจแหละ
บางคนเราอยู่ด้วยนะ
ก็คุยแต่กับแฟน
อะไรที่แฟนต้องมาก่อน
ก็แฟนเขาหนิ อันนี้เราก็เข้าใจ
แต่ช่างเถอะ 
ฮ่าๆ

ขอบคุณมากๆนะ
ถึงแม้กูไม่เคยบอกมึงก็ตาม
ปกติเป็นคนทำซึ่งไม่ค่อยเป็นหรอก



8.52PM
30.1.2019

SHARE
Written in this book
เพื่อน
Writer
BlueplusFin
IDontKnowMyName
ตัวอักษรช่วยเตือนความทรงจำ ว่าครั้งหนึ่งได้เกิดขึ้น Instagram : uoowxuns ท้องฟ้าในแบบของเรา :)

Comments