คุณท้องฟ้า, คุณความรักของผม
"ทำไมถึงชอบท้องฟ้าหรอครับ"

"อืม...อยากรู้จริงๆหรอครับ"

"ครับ" 

"เวลาคิดถึงเธอ ผมมักจะเห็นหน้าเธอบนนั้นน่ะ" 


เธอที่ว่า
ไม่ใช่ใครนอกเสียจากผม 
เป็นตัวผมเอง ที่อยู่ในความคิดของเขาตลอดเวลา


ข้อนี้ผมรู้ดี 
รู้ว่าเจ้าของฉายาคุณท้องฟ้าหลงรักผมขนาดไหน และคงไม่ต่างอะไร เพราะผมก็รักเขามากเหมือนกัน


ความรักของคุณ อบอุ่นและใจดีกับผมเสมอ
แทบไม่ต่างอะไรกับแสงแดดในยามเช้าที่ให้ความ
อบอุ่นในอากาศติดลบ 
ทำไมคุณใจดีกับความรักของผมจังครับ
ทั้งอบอุ่น และใจดี ใจดีเสียจนผมได้ใจ
เผลอคิดไปว่าคุณจะอยู่กับผมนานแสนนาน
....

คุณท้องฟ้า มักจะให้ความอบอุ่นใจดีกับทุกคนแบบนี้เสมอ ทุกคนที่อยู่ใกล้ต่างหลงรักคุณ
และผมที่ทำอะไรไม่ได้เลย 
ทำได้แค่น้อยใจ ไม่อยากให้ใครมาแย่งความรัก
ของคุณไปจากผม 


คุณเป็นแผ่นฟ้าเดียวที่ยามมองแล้วหัวใจสั่นไหว
ใจเต้นแรงซ้ำๆให้กับดวงตาคู่เดิม
เขินจนแทบมองหน้าไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
เวลาที่เราพูดคุยกัน รู้สึกเหมือนพึ่งรู้จักกันใหม่ๆ

ไม่ดีเลย...หัวใจมันไม่ควรเต้นแรงแบบนี้เลย


"อ่า...ครับ" 

"แต่ไม่รู้ว่าเธอคนนั้นเขาจะเห็นแบบเดียวกับผมรึเปล่านี้สิ" 

 "อื้อ แบบเดียวกันสิ" คุณท้องฟ้าเอื้อมมือเข้ามาลูบหัวอย่างเอ็นดู

ผมอยากให้ช่วงเวลานี้ผ่านไปช้าๆจัง
อยากอยู่กับเขานานๆ แบบนี้ตลอดไปเลย

แต่น่าเสียดายนะ
ที่เวลาของเรามันหยุดลงแค่ตรงนี้
....

ตั้งแต่วันที่มีพายุฝนเข้ามา พาคุณท้องฟ้าของผมไป  และเขา...ก็ไปด้วยกัน ตั้งแต่ตอนนั้น
ที่ความสุขผมหายไป

เวลา 
น่าจะมีแจ้งเตือนเนาะ
ผมอยากจะขอเวลาไม่มากมายเท่าไหร่เพื่อให้ผม
พร้อมที่จะแตกสลาย


สายตาคู่นั้น ในวันนี้เต็มไปด้วยความว่างเปล่า
ไร้ความสดใส ไร้ความรักในวันวาน
คุณท้องฟ้าของผมเขาตายไปแล้ว เหลือเพียงแต่
คุณคนใหม่ที่เป็นของใครอีกคน

ผมหลุบตามองต่ำเม้มปากแน่นเพื่อกลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้

ขอร้อง...อย่ามองผมด้วยสายตาแบบนั้นเลย
แค่นี้ ผมก็เหมือนตายแล้วทั้งเป็น....




SHARE
Writer
iamimuy
freedom
ฉันไม่มีเรื่องราวของความสุขมาเล่าหรอก..เพราะครึ่งชีวิตก็เต็มไปด้วยความเจ็บปวดแล้ว

Comments