ประสบการณ์บวช กับ คุณค่าที่แท้จริงของชีวิต (2)
โลกใบเหมือน แต่รู้สึกไม่เหมือนเดิมเมื่อการเปลี่ยนเพศเริ่มขึ้น

จากการเป็นขโยมมา 2 วัน ในที่สุดก็ถึงเวลาบวชนาค ช่วงบ่ายของวันที่ 3 การปลงผมก็ได้เริ่มขึ้น

สถานที่ ๆ ใช้สำหรับการปลงผมคือเรือนรับรอง 2 ชั้นทรงไทยล้านนา เก้าอี้พลาสติกถูกนำมาตั้งตรงกลางลานระเบียงโล่ง ๆ พระพี่เลี้ยงให้ผมไปนั่งรอตรงนั้น เพียงชั่วครู่ท่านก็เดินมาพร้อมกับใบบัวขนาดใหญ่ พร้อมกับอุปกรณ์สำหรับปลงผม ประกอบไปด้วยยาสระผม มีดโกน ถังที่เต็มไปด้วยน้ำ และขันหนึ่งใบ

น้ำแรกจากขันจรดลงบนหัวแล้วไหลย้อยไปตามร่างกายให้ความรู้สึกเย็นเฉียบ
ลมโกรกปะทะช่วยส่งเสริมความเย็นจากน้ำ ผมเริ่มตัวสั่นเทิ้มจากความหนาวเย็น

ยาสระผมถูกบีบลงบนหัวแล้วยีจนแตกฟอง ไม่นานนักพระพี่เลี้ยงก็เริ่มจรดใบมีดโกนลงบนหัว ปอยผมค่อย ๆ ร่วงหล่นลงบนใบบัวบนมือของผม ความรู้สึกเย็นบนหัวเริ่มแผ่ขยายตามปริมาณปอยผมที่ร่วงหล่น

การบวชนาคก็เหมือนกับการ "กลับใจ" "การเตรียมพร้อมที่จะเป็นคนดี" ดั่งพญานาคที่เคยไฝ่ในทางธรรมจนมาขอบวชเพื่อศึกษาพระธรรม และหาทางหลุดพ้น

ตะวันเริ่มคล้อยต่ำ เวลาผ่านไปนานพอที่พระพี่เลี้ยงจะปลงผมออกจนหัวเกลี้ยงเกลา พัสตราภรณ์สีขาวบริสุทธิ์ถูกหยิบยกออกมาให้เปลี่ยน ขณะเดียวกันก็ถูกสั่งในไปชำระร่างกายให้สะอาด

ความรู้สึกเย็บวาบเกาะกินหัวใจ ไม่ต่างจากอากาศช่วงบ่าย ๆ เย็น ๆ เครื่องแต่งกายสำหรับการบวชนาคมีเพียง 2 ชิ้น ไม่นับรวมผ้าคลุมที่มีลักษณะคล้ายกับครุยเทวดา

ผมเดินออกมาจากห้องน้ำภายใต้อาภรณ์สีขาว ท่ามกลางความปลื้มปิติของพ่อแม่ และญาติพี่น้อง ความรู้สึกทั้งแปลก ทั้งกลัวถาโถมเข้าสู่หัวใจทั้งสี่ห้องจนเต้นไม่เป็นจังหวะ พิธีการขอขมาเริ่มขึ้น ในสภาวะที่ต้องกราบเท้าผู้ใหญ่ทีละคน ผมไม่ได้รังเกียจ แต่รู้สึกว่าเป็นเวลาที่ไม่ใช่ตัวเองอย่างที่สุด

การพลัดเปลี่ยนสู่เพศบรรพชิตมาถึงครึ่งทาง

SHARE
Writer
prestkt
Dreamcatcher
ผู้แสวงหาวิถีชีวิต

Comments