แซนวิชพลาสติก
การทำอาหารเป็นเรื่องยุ่งยากสำหรับพื้นที่หอพักเล็ก ๆ ในกทม. ร้านสะดวกซื้อและตลาดจึงเป็นตัวเลือกหลักของนักศึกษา ตู้กดน้ำอัตโนมัติที่ตั้งอยู่ในหอพักก็ดูไม่น่าใช้งานและข้าพเจ้าขี้เกียจคอยล้างภาชนะใส่น้ำ จึงจบด้วยการซื้อน้ำขวด 1.5 ลิตรที่บรรจุในขวดพลาสติกจากร้านสะดวกซื้อ

ข้าพเจ้าติดนิสัยชอบเก็บถุงพลาสติกไว้ใช้ภายหลัง พับเป็นรูปแซนวิชแบบที่คุณยายชอบทำ ข้าพเจ้าชอบกระดกดื่มน้ำมากกว่าใช้หลอด จึงเก็บหลอดพลาสติกที่ได้จากร้านสะดวกซื้อไว้ในลิ้นชัก ซึ่งวันหนึ่งมันเปิดไม่ออกเพราะของที่อัดแน่นเกินไปส่งแรงต้าน ข้าพเจ้าพยายามกระชากมันออกอย่างสุดแรงจนล้มหงายหลัง ลิ้นชักหลุดติดมือมาพร้อมถุงพลาสติกรูปแซนวิชที่กระจัดกระจายเต็มห้อง 

ข้าพเจ้าประหลาดใจที่มีถุงพลาสติกอยู่ในลิ้นชักเยอะขนาดนี้ แซนวิชพลาสติกเหล่านั้นสะกิดใจข้าพเจ้าบางอย่าง การมีอยู่ของมนุษย์หนึ่งคนสร้างขยะไว้บนโลกได้มากขนาดไหนกัน ขวดพลาสติกใช้แล้วทิ้งวันละสองขวดใหญ่ กล่องโฟมสำหรับใส่ข้าววันละสองมื้อ ช้อนพลาสติกสำหรับตักข้าว ถุงพลาสติกที่หุ้มเครื่องปรุง ถุงพลาสติกเอาไว้ใส่กล่องข้าวอีกที หลอดพลาสติกที่หุ้มพลาสติกใสเพื่อความสะอาด บางมื้อข้าพเจ้าเกิดอยากดื่มกาแฟโบราณที่ใส่ถุงพลาสติกมัดปาก ซ้อนถุงกระดาษ ปักหลอดพลาสติก สวมทับด้วยถุงพลาสติกหูหิ้ว ทั้งหมดที่กล่าวมาคือตัวอย่างของพลาสติกที่ข้าพเจ้าใช้โดยเฉลี่ยในหนึ่งวัน ทั้งหมดที่กล่าวมาอยู่ในมือของข้าพเจ้าไม่ถึงยี่สิบนาที แต่ใช้เวลาย่อยสลายนานหลายสิบปี 

ในชีวิตของมนุษย์หนึ่งคนสร้างขยะได้มากมายขนาดไหนกัน? 
แล้วพลาสติกเหล่านั้นไปจบที่ตรงไหนของโลก? 
พลาสติกเหล่านั้นถูกกำจัดอย่างไร? 
การกำจัดส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมอย่างไร? 
จำเป็นหรือไม่ที่เราต้องสร้างขยะพลาสติกเพิ่มเพื่อความสะดวกสบายเพียงไม่กี่นาที? 

ระหว่างที่กำลังเขียนบทความนี้ ทางซ้ายมือของข้าพเจ้ามีแก้วน้ำปั่นพลาสติก หลอดพลาสติก ห่อพลาสติกบรรจุผงซักฟอกขนาด 120 กรัม ถุงพลาสติกหูหิ้วบรรจุกระดูกไก่ทอดมื้อกลางวัน ถุงพลาสติกห่อข้าวเหนียวสองห่อ/ถุง ถุงพลาสติกบรรจุไก่ ห่อพลาสติกจากขนมปังที่กินไปเมื่อเช้า... พลาสติก พลาสติกเต็มไปหมด ข้าพเจ้ายังคงสร้างขยะและใช้ถุงพลาสติกอยู่ แม้จะพยายามปฎิเสธไม่รับถุงพลาสติก ลดการสร้างขยะ แต่ความสบายและความขี้เกียจก็เอาชนะข้าพเจ้าได้แทบทุกครั้งไป เต่าทะเลที่ถูกหลอดพลาสติกปักรูจมูกคงกำลังสาปแช่งข้าพเจ้าอยู่ในตอนนี้ วาฬที่มีถุงพลาสติกเต็มท้องก็คงกำลังทำเช่นเดียวกัน 

ขอโทษนะเจ้าเต่าและวาฬ ข้าพเจ้าจะพยายามให้มากกว่าเดิม ความขี้เกียจเอาชนะไปหนึ่งยก แต่มันจะไม่ชนะตลอดไปหรอก
SHARE
Written in this book
บทความ
สัพเพเหระ

Comments