Happiness ,
ความสุขในแต่ละวันของคนเราคืออะไร
ลองสังเกตุความสุขของเราในแต่ละวันสิว่าทุกครั้งที่เรารู้สึกว่ามีความสุขนั้นมันเกิดจากอะไรเช่น ตอนที่เราหัวเราะกันเพื่อนๆ 
เชื่อผมสิว่าไม่มีแม้แต่วันเดียวที่คุณจะไม่มีความสุขแม้เพียงเล็กน้อยใน1วันแม้วันนั้นจะเป็นวันที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตของคนเราก็ตามทีในเศษเสี้ยวของวันๆหนึ่งเนี่ยมันจะมีความสุขขึ้นมาเเม้ว่าเพียงเล็กน้อยก็ตาม

ลองคิดดูสิว่าสมมติชีวิตเราคือเป้ใบหนึ่ง คุณอยากจะหยิบอะไรใส่ไปบ้างหละเช่น เสื้อผ้า ขนม ของใช้ หรืออะไรอีกเยอะเเยะที่คุณจะสุดแสนจะนึกได้แต่เดี๋ยวผมลองเปลี่ยนคำถามใหม่ ถ้าเกิดให้เลือกหยิบ*ใคร*ไปบ้างหละ เช่น คนที่คุณรัก พ่อแม่ เพื่อน หรือ ญาติพี่น้องต่างๆ 
เห็นมั้ย?การที่เลือกที่จะห่วงอะไรไว้มากนั้นบางทีมันอาจจะทำให้ความสุขเราลดน้อยลงก็ได้หรือเราอาจจะเลือกแค่เป้เบาๆเพื่อให้้เราไม่ต้องกังวลอะไร......จริงๆอยากจะเขียนต่อนะแต่ว่ากลัวจะยาวมากและไร้สาระ5555ไข่ฟู

เป็นชื่อของหมาของผมเองครับเป็นหมาตัวที่สองของผมซึ่งหมาตัวแรกชื่อดำ ตอน5ขวบ ดำ ถูกรถเหยียบตาย พ่อก็เลยไปรีบซื้อไข่ฟูมาปลอบใจผมตอนดำตายผมร้องไห้หนักมากแต่ตอนได้หมาน้อยตัวใหม่เพราะความเป็นเด็กเลยลืมความเจ็บปวดไปอย่างไว555 ไข่ฟูเป็นหมาพันธ์บางแก้วครับพันธ์ขึ้นชื่อว่าดุมากเป็นพันธ์ไทยแท้ขนยาวสวยสีขาวลายน้ำตาลหน้าตาน่ารักมากผมมักจะนอนหนุนเจาหมาตัวนี้เป็นประจำประมาณ11ปีเลยครับที่อยู่กับหมา1ตัวนานขนาดนี้มันก็เลยรู้สึกผูกพันธ์มากอย่างบอกไม่ถูกในวันหนึ่งตอน
ม.5 ผมได้รู้ว่าหมาของผมได้จากลงอย่างสงบเพราะอายุของมันนั้นค่อนข้างมากพอสมควร
แปลกใจตรงที่ครั้งนี้ผมแค่รู้สึกเศร้าแค่เเป๊ปเดียวแล้วก็รู้สึกดีใจแบบบอกไม่ถูกอาจจะเพราะนึกขึ้นได้ว่าเค้าคงไปสบายแล้วแหละคงไม่ต้องมาลำบากอยู่บนโลกใบนี้กับเราแล้วแหละดีแล้วที่จากไปก่อนและจากนั้นไม่นานบ้านผมก็มีหมาเกิดใหม่น่ารักมากผมเคยอัพคลิปลงigอีกด้วยทุกครั้งที่ผมมองมันผมก็จะยังนึกถึงไข่ฟูอยู่เสมอจากนั้นผมก็ตระหนักได้ว่าเวลามีอะไรตายจากหรือหายไปจากชีวิตของเราเนี่ยจริงๆแล้วมันไม่ได้หายไปซะทีเดียวมันจะยังอยู่ในใจของเราตลอดไป
ตอนนี้มึงว่างมั้ย
เป็นตอนที่ผมรู้สึกเศร้ามากๆเรียกได้ว่าจิตตกสุดๆแบบหมดที่พึ่งอะครับแต่อยู่ดีๆผมก็ทำสิ่งที่ไม่เคยทำกะใครมาก่อนคือการระบายกับคนรู้จักครับปกติผมจะไม่ค่อยระบายความในใจเท่าไรแต่ครั้งนี้ผมได้ทักไปหาเพื่อนคนนึงว่าตามข้างบนครับแต่ผมก็ไม่รู้เหตุผลนะว่าทำไมต้องเป็นคนนี้หรืออะไรอย่างนี้555แต่ช่างเถอะครับเข้าเรื่องดีกว่าผมทักไปแล้วก็บอกถึงเรื่องราวไม่ดีต่างๆที่ผมต้องเผชิญกับมันตอนเเรกก็ไม่แน่ใจว่าจะรู้สึกดีขึ้นจริงรึเปล่าแต่ก็ตามนั้นครับการที่เราได้ระบายอะไรกับคนที่เราไว้ใจสักคนเนี่ยอะไรๆอาจจะดีขึ้นก็ได้ครับและมันก็รู้สึกดีจริงถ้าแกอ่านอยู่ก็อยากขอบคุณด้วยนะที่คุยด้วยและเข้าใจกูที่ผ่านมามันอาจจะเป็นเรื่องไร้สาระสำหรับแกก็ได้แต่มึงก็ยังทนคุยกะกู555จริงๆก็อยากบอกเยอะกว่านี้แต่เดี๋ยวมันจะนอกเรื่องบล็อคกู555

ต่อดีกว่า ไอการที่เราเนี่ยระบายความรู้สึกในใจหรืออะไรต่างๆเนี่ยผมว่ามันอาจจะเปลี่ยนจากความทุกข์ในใจมาเป็นความสุขเล็กๆก็ได้เเม้มันจะเล็กน้อยก็ตามเชื่อผมสิการที่เราแบกความรู้สึกทั้งหมดไว้คนเดียวเนี่ยมันไม่ใช่ความคิดที่ดีสักเท่าไรเราควรหาใครสักคน
ใครสักคนที่เรารู้สึกว่าเราไว้ใจเค้าได้เเละรู้สึกคุยด้วยแล้วสบายใจเนี่ยมาแชร์กันหน่อยแล้วอะไรๆมันจะดีขึ้นเอง[ละมั้ง]ผมคิดว่ามันดีกว่าการพบจิตแพทย์ก็ได้นะเพราะผมมีความรู้สึกไม่มั่นใจในตัวเค้าเท่าไรมันก็เป็นแค่ความรู้สึกแหละสุดท้ายเราก็ใช้ความรู้สึกเลือกมากกว่าแต่มันอาจจะเกิดดอกไม้[ความสุข]ขึ้นท่ามกลางวันที่พายุลูกใหญ่ที่สุด[ทุกข์ที่สุด]พัดมาที่เราก็เป็นได้
ขอบคุณมากนะไม่รู้จะอ่านถึงตรงนี้รึเปล่าเพราะเนื้อหาน่าเบื่อมั้ยล่ะ555เเต่ตอนกูพิมพ์ตอนนี้ยังไม่เสร็จเนี่ยกูก็เลยใส่มึงเข้าไปด้วยอยากให้อ่านนะบางความสุขน่ะครับมันก็เกิดจากการที่เราทำให้คนที่เราอยากให้มีความสุขจริงๆเนี่ยมีความสุขขึ้นมาแล้วนั่นแหละครับความสุขที่อธิบายไม่ได้ก็อาจจะเกิดขึ้นกับตัวเราก็เป็นได้



      _______
      |/           |
      |           O
      |           /|\
      |           /\
___|___
           



SHARE
Written in this book
ความรู้สึก
Writer
Pookpikkk
student
เรื่องราวของชีวิต

Comments