จมน้ำ .
คนสองคนที่ผ่านมา ...

พากันลุกขึ้นและจับมือกันเดินไป 

.. เจอท้องทะเลกว้างใหญ่ 

ทั้งหมดล่องเรือออกไป 
ไม่รู้ซึ่งสิ่งใด 
ปลายทางมี 
แต่ก็ไม่ทราบได้ว่าสุดท้ายจะเป็นอย่างไร

ออกเดินทางไปได้ซักพัก 
ก็เจอกับพายุลูกใหญ่ 
เรือลำน้อยไต่คลื่นขึ้นไป 
หวังว่าจะผ่านแล้วเจอกับท้องฟ้าที่สดใส
และทะเลที่สงบ ... 

... แต่แล้ว 
กลับมีคลื่นอีกลูกตีเข้ามาจากฝั่งซ้าย 
และฝั่งขวา 

จนสุดท้าย 

เรือก็อับปางลง
ทั้งหมดจมลงสู่ก้นบึ้งทะเล 
ที่เย็น 
เงียบ 
... ใต้ทะเล 

สงบกว่าเยอะเลย 


พอคิดอย่างงั้น ก็หมดแรงจะแหวกว่ายขึ้นมา
ที่สุดมันเหนื่อยไป
คิดว่าจะผ่านไปได้ 
ก็มีอะไรเข้ามาอีก 
ที่สุดแล้ว ... เลยคิดจะปล่อยไป 

แต่พอจะเอ่ยประโยคว่า ลาก่อน 
.. ก็มีอีกคนมาฉุดขึ้นไป 

และผลักดันให้ พยายามให้อีกคนได้ขึ้นไปหายใจ


แต่การได้เจอที่ที่สงบแบบนี้ 
ทำให้อีกคนไม่อยาก ขึ้นไปอีกเลย
หนาวหน่อย 
มืดหน่อย 
แต่ไม่ต้องเหนื่อย


อ่าา ... มันไม่ได้อะไรขนาดนั้น
แต่การโดนทุกอย่างโถมเข้าใส่ 
เป็นใครก็เซ 

เหมือนเดิมเลย .. 
อยากพัก แต่ต้องเดินต่อไม่ได้คิดว่าขีวิตมันไร้ค่าขนาดนั้น 
ถึงมันจะไม่ค่อยมีประโยชน์เท่าไหร่ก็ตาม 

แต่ก็ยังรักตัวเองอยู่
ถึงแม้บางครั้ง ... จะมีจุดสีดำเล็กๆที่เปื้อนขึ้นมา
ทำยังไงมันก็ไม่ยอมหาย 

จุดสีดำเล็กๆ ที่เป็นคำตอบของคำถาม
คำตอบที่มันไม่ได้ดีสักเท่าไหร่

คำถามที่ว่า ..
ทำยังไงจะให้หัวใจไม่เจ็บ 
แล้วคำตอบคือ ..การให้ร่างกายเจ็บกว่า 

คำถามที่ว่า .. ทำยังไงให้เราหยุดร้องไห้เมื่อไม่ได้ดั่งใจ
แล้วคำตอบก็คล้ายๆ เดิม แต่มันรุนแรงกว่า 

ไม่รู้ว่าการที่คิดว่าเอามีดกรีดตัวเองที่มันแย่มากมั้ย ..แต่มันเป็นจุดสีดำที่ค้างในความคิด
ไม่หายไป .. 

รู้สึกแย่กับตัวเองนะที่คิดแบบนั้น 
คิดว่าคงไม่ทำแน่ๆ 

... แต่สีดำมันก็ไม่เคยหายไป



ยังไงซะ การพูดออกไปให้ใครฟังมันก็คงไม่ดี
ไม่อยากคิดว่าตัวเองเป็นอะไรหรือยังไง 

เพราะตอนนี้ที่สู้กับตัวเองก็เหนื่อยพอแล้ว 

SHARE

Comments