EP179 : Fly
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมอยู่บนที่ที่สูงมากๆ แต่เป็นครั้งแรกที่สูงกว่าทุกๆครั้ง และไกลกว่าทุกๆครั้ง .. บนท้องฟ้าจากความตั้งใจก้าวผ่านความกลัว ก้าวข้ามกำแพงความคิดต่างๆของผมเอง ทำให้ผมไม่สนใจหรือกังวลอะไรมากมายนัก แค่เดินไปทีละก้าวๆ จนผมข้ามผ่านมันแบบไม่รู้ตัว 

ที่จริงบนนี้มันสวย และสงบพอๆกับใต้น้ำ ที่ที่สามารถสัมผัสความสงบในใจตัวเองได้ แม้ว่าในขณะที่มองออกไปนอกหน้าต่างนั้น จะมีความคิดต่างๆวนเข้ามาในความคิด แต่ก็เป็นความคิดที่เหมือนๆกับสายลมเย็นแผ่วๆที่พัดมาให้ความเย็นแล้วก็ผ่านไป ไม่มีความกังวล ไม่มีความหงุดหงิดวุ่นวายใจใดใด ณ ตอนที่กำลัง “บิน”

ทุกที่ที่มีความสุขความสงบของผม มันก็มีความอันตรายอยู่ควบคู่กันเสมอ สติ อาจช่วยให้ไม่เกิดเหตุร้ายแรง แต่หากมันจะเกิดขึ้นและอยู่เหนือการควบคุม และถ้ามันถึงเวลาของผมจริง .. “ก็ช่างมัน”

ใต้ผืนน้ำลึก ความเงียบ และความสวยงามของสิ่งมีชีวิตใต้น้ำเป็นสิ่งที่ทำให้ใจสงบ การเคลื่อนที่อย่างช้าๆของร่างกาย การเคลื่อนไหวอย่างอิสระของร่างกายใต้ผืนน้ำนั้น เป็นสิ่งที่แตกต่างเมื่ออยู่บนพื้นดิน

บนพื้นดิน พื้นถนน คงสัมผัสความรู้สึกสงบได้ในแบบของผม เมื่อเคลื่อนที่ด้วยความเร็ว 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ขึ้นไป ความสงบเกิดขึ้นจากอุโมงค์ความเร็ว มองได้ชัดเจนเฉพาะสิ่งที่อยู่ด้านหน้า รอบข้างเป็นภาพที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว การที่ต้องมีสติให้เกินปกติ เพื่อไม่ให้เกิดความเดือดร้อนกับใคร คงเป็นจุดที่ความคิดอื่นๆไม่สามารถแทรกเข้ามา และเป็นจุดที่อะดีนาลีนในร่างกายหลั่งออกมามากที่สุด

บนท้องฟ้า ควบคุมอะไรไม่ได้นอกจากสายตาและความคิดที่ปล่อยลอยออกไปนอกหน้าต่างของเครื่องบินอย่างอิสระ ภาพของทุกๆอย่างที่เล็กลงๆเมื่อบินสูงขึ้นๆ ภาพของภูมิประเทศที่แปลกตาออกไป ภาพของปุยเมฆที่บางครั้งความคิดเด็กๆก็แทรกเข้ามาว่า มันดูนุ่มนวลน่าเอื้อมไปสัมผัส ทั้งๆที่ในความจริง มันเป็นกลุุ่มก๊าซไม่ได้มีความนุ่มนั้นอยู่จริงๆ มันสวยเหมือนๆกับภาพถ่ายที่เด็กตัวเล็กเคยถ่ายไว้แล้วส่งให้ผมเมื่อครั้งนั้น 
คิดถึงทุกๆที่แล้ว .. มีความสุขจัง :)

ขอบคุณเวลาที่ดีที่สุดของผม :)



SHARE
Writer
MyBestTime
Feeling Recorder
Memories of ... “my best time” :)

Comments

Precipitation
8 months ago
น้อววววว เขินเลยยยย ;)
Reply
MyBestTime
8 months ago
❤️❤️❤️